Hyôryû-gai (2000)

Ik geef notabene voorbeelden die mijn verbazing onderstrepen omtrent het gegeven dat mensen deze film ''cool'' vinden. Prima natuurlijk, maar ik vind het allemaal opzichtige, geforceerde schijncoolheid. Coolheid laat zich niet opleggen.

En coolheid laat zich niet definieren. Dat is voor iedereen anders. Ik vind de 'cool' terug in de houding van bepaalde personages, of de kleding, of een camerabeweging, of de presentatie van een scene (bijvoorbeeld de afrekening).

Ik zie die geforceerde schijncoolheid juist terug in andere films. Dat is heel persoonlijk uiteindelijk. De voorbeelden die je geeft vind ik ook weinig duidelijk; ze lijken meer betrekking te hebben op het 'B' of 'pulp'gehalte van de film. Misschien zelfs op het budget.

Zo `n scene waar iemand de rook van zijn pistool wegblaast, heeft weinig te maken, met het hebben van een laag budget. Zonder een gezonde dosis zelfspot, oogt zo `n scene inderdaad wat als een b - productie. En tja, b - producties vind ik nou eenmaal zelden cool.

Voor mij een tijdje geleden hoor, maar is die zelfspot niet gewoon aanwezig?

Verder vind ik het ook best dat jij die film niet cool vindt; ik irriteerde me enkel aan jouw overdreven kritiek (bespottelijk?) mbt de filmbeleving van een ander. That's all.

Het is allemaal niet serieus bedoelt natuurlijk, maar om voor humor door te gaan werden situaties niet genoeg uitvergroot of betrad de film nogal veel platgelopen paden op een chaotische manier, die louter chaotisch waren omdat de regisseur niet beter kon i.p.v. dat hij het juist op zo `n manier neer probeerde te zetten. De scene met het pistool moest overduidelijk een knipoog naar de ''westernhelden met hun revolvers'' voorstellen, maar kwam niet best uit de verf.

Ok. Duidelijk. Maar ook ik gaf commentaar op de humor in mijn eerste post bij de film. Ik vind dat ook niet Miike's sterkste punt.

Kijk, dan zijn we het toch nog ergens met elkaar over eens.

Vond deze film toch wel een van de grappigere miike films, moest toch best hard lachen om die wazige homo gigolo met die geweldige line:

"I Sell myself, very cheap!!"

maar het is inderdaad wel een beetje een wat, low budget film, maar dat is toch niet per definitie meteen een slechtere film?

Erg mooi geschoten en vooral gemonteerde film (weer) van Miike. Van begin tot eind fraaie shots met een heerlijke flow. Maar ook de achilleshielen van Miike komen hier (weer) pijnlijk bovendrijven. De karakterontwikkeling is nogal eentje van plattitudes (Miike bewandeld hier weer de van hem bekende vreemdelingen thematiek: figuren die zich thuis proberen te voelen in de smeltkroes van het misdaadmilieu) en het acteerwerk, met name van onze 'Braziliaan' Mario is weer op zijn best matig te noemen. De film is in mijn ogenook onnodig gewelddadig - teminste ik geloof niet dat er vaker meer doden zijn gevallen in een film van Miike. Jammer - ik vond zijn films als Rainy Dogs door die mooie gedragen, gekleurde en dromerige sfeer heel fijn. Deze doet dara in zijn verschijning wel aan denken, maar kent gewoonweg teveel zwaktes.

Al weer een tijd geleden dat ik een Miike zag. En dit is zeker een bovengemiddelde.

In de eerste plaats omdat er voor de verandering geen enkel saai/dood moment in de film zit. Vaak zit er wel weer zo'n sukkel kwartiertje in. Ook echt weer geniaal droge momenten. Prima vermaak.

3.5*

Oef, dit was een teleurstelling. Zeker, het is een vreemde film met af en toe vreemd geschoten beelden, ineens een Matrix-kemphanen gevecht, maar afgezet tegen de lengte van de film (die an sich niet eens zo lang is), voelt het allemaal teveel verdund aan. Gevoel voor humor en coolness is persoonlijk, en ik zie de pogingen daartoe in deze film, maar het slaat maar matig aan bij mij. Wat rest is een film die afgezien van de verschijning van Michelle Reis en een enkele scène oersaai is. 2*, ik kan er niet meer van maken.

Nog steeds leuk.

Maar je kan er uiteraard moeilijk onderuit dat Miike zichzelf ondertussen sterk verbeterd heeft. De ideeën in deze film blijven staan, maar de soms beperkte uitvoering ervan zit het plezier toch wel een klein beetje in de weg. Ook met de opkomst van mensen als Sono verliest een film als deze toch een beetje van z'n waarde.

Blijft wel staan dat Miike nog steeds een held is wanneer het aankomt op maffe scenes en dat deze film op dat gebied best wat te bieden heeft. Ook de mix van nationaliteiten vind ik altijd wel leuk, al moet ook gezegd dat de Braziliaanse acteurs van laag niveau zijn. Reis is gelukkig wel oké, ook de Japanese cast kent een paar leuke cameos.

Blijft een leuke Miike dit, maar niet de geweldige film die ik het vroeger vond. Daarvoor is het wat te verouderd allemaal. Heb ook zo'n gevoel dat het mettertijd ook zeker niet gaat beteren, maar da's iets om te bekijken in 2030

4.0* en een uitgebreide review