The Color Purple (1985)

Ken de film niet, maar de muziek heb ik wel eens beluisterd...maar het blijft natuurlijk géén Williams kwaliteit.

Vond de film eigenlijk heel erg mooi! Tegen mijn verwachtingen in. Dacht dat het wel een leuk filmpje (3*/3,5*) zou zijn. Niet dus!! Heel goed en heb ik nu toegevoegd aan mijn dvd collectie Het was een mix van comedy en drama die heel goed werkte. Spielberg heeft gewoon weer een heel mooie film afgeleverd en Goldberg en Winfrey acteren geweldig.

4,5*

In mijn jeugd vele malen gezien.

Blijft een hele bijzondere film voor me. Het nummer SISTERRRR luister ik nog regelmatig.

dikke 5*

Vanavond bij de NCRV te zien, en ga hem zeker weer zien.

De landschappen vond ik prachtg, op die enkele scene na waar de zomer en winter door elkaar gehaald zijn, zie de reactie van Hans0 boven. Jammer.

Verhaallijnen zijn heel mooi. Alle actuers/trices leveren kwaliteit af.

Jammer echter dat het verhaal in het laatste half uurtje verloopt. Het hoogtepunt verzandt in iets van een politiek statement. Daardoor vloeit de sfeer weg, en dat vind ik wel erg jammer. Was de film een half uurtje ingekort, was mijn notering zeker een vol punt hoger geworden

3,5

Deze film hoort in de top250

Echt een hele mooie film

Dankzij alle voetbal op tv, het is tenslotte EK tijd, worden nogal oude films van stal gehaald. Ga hem snel kijken. Ben benieuwd, ken alleen maar de muziek en dat de film 9 oscar nominaties kreeg. Spielberg moest tot 1993 wachten om er veel in de wacht te slepen voor Schindlers List en Jurrasic Park.

Spielberg ontstijgt met The Color Purple wederom de middelmaat niet. Hetzelfde geldt voor de meeste acteurs in deze film, waarbij ik Oprah Winfrey wel opvallend goed vindt spelen. Het grootste probleem van Spielberg is zijn besluiteloosheid en de keuze voor radicale karakterontwikkelingen. Spielberg kiest de ene keer voor een slapstick moment en de andere keer voor zwaar drama of feelgood. Dit kan ik helaas niet waarderen. Het is net of Spielberg met deze film iedereen tevreden wil stellen.

Als Winfrey hier geen prachtige acteerprestatie wegzet, weet ik het niet meer

Verder vind ik iedereen meer dan prima, alleen had er nog wel wat meer ingezeten.

Kundige, essentiële film van Spielberg met voortreffelijke acteurs, onberispelijke fotografie en een sterk verhaal. Heb de film al een aantal keren gezien en nu de dvd aangeschaft.

mooie ontroerende film. * 3,5

Prachtige ontroerende film, met mooie acteerprestatie's en prachtige beelden.

In het begin vond ik het allemaal wat overdreven, maar je begint steeds meer mee te leven in het verhaal.

Ook een goede rol van Glover, hij is een ontzettende kl**tz*k, maar omg wat heb ik om die man gelachen.

4**** van mij.

meesterwerk dit...

Di is een echt meesterwerk, Ik snap niet dat deze film geen oscar heeft verdiend, voor zowel de muziek , als het script .

Whoopy is meesterlijk hier.

Het is enorm bizar om komische acteurs als Whoopi Goldberg en Danny Glover in dergelijk drama te zien. Een verhaal dat wel mooi is, maar vrij clichématig. Spielberg slaagt er weer in om een prachtig gerecht af te leveren en dat dan af te werken met een kilo suiker.

Het verhaal is inderdaad sterk, ik twijfel er niet aan dat dit een interessant boek moet zijn. De situatie van kleurlingen en vooral zwarte vrouwen in het begin van de vorige eeuw is mooi weergegeven. Toch is het soms wat te mooi en idyllisch voorgesteld. Ik had hier ook al ergens gelezen dat Spielberg niet goed weet waar hij naar toe wil. Zo is de film romantisch, ene thriller, spannend, traag, dramatisch, komisch, en eigenlijk alles net weer niet. Ook de tijdsprongen worden te snel genomen wat de vaart er toch wel wat uithaalt.

Een film die wel mooi is, maar waar meer in had gezeten. Geen slechte acteurs, maar gewoon miscasting en Spielberg heeft ook al beter gemaakt dan dit.

Sterke, ontroerende film met een goede cast, al vind ik Oprah er echt wel uit springen met haar steengoede vertolking. Vooral de scene waarin Shug het nummer "Sister" zingt voor Celie vind ik erg stoer en swingend!

Sfeervolle en mooie film.

Precies datgene wat ik ook in gedachten had bij het kijken van deze film. Het betreft hier een uiterst somber, dramatisch verhaal, maar desondanks zien we een Spielberg aan het werk die de boel wat tracht op te vrolijken met semi-luchtige sequenties. Ik had het zelf liever anders gezien. Als ik dan toch een drama wil zien, dan liever een dat me van begin tot einde naar de keel grijpt en me niet meer loslaat. Dat was met The Color Purple hoegenaamd niet het geval. Het verhaal leende zich er nochtans volledig toe en ook de prachtige vertolking van Whoopi Goldberg was navenant, maar Spielberg bewijst eens te meer dat hij niet de man is om aan een gevoelig thema als dit een film te wijden.

Goeie drama film!

Oei, deze film viel me toch behoorlijk tegen. Ik snap niet waar The Color Purple haar 11 oscar-nominaties vandaan heeft gehaald, want dat is de film wat mij betreft lang niet waard. Met dit gegeven en met Spielberg aan het roer had ik toch veel meer verwacht, maar dat mocht jammergenoeg niet baten.

Ik hou van drama's en vooral wanneer het drama ook nog eens ondersteund wordt door een portie sentimentele muziek. De laatste tijd kijk ik wel steeds meer films, waar me dit eigenlijk helemaal niet zo goed bevalt, zoals ook bij deze film. Veels te overgedramatiseerd allemaal. Veel gehuil, geschreew en alles zo overdreven dat het gewoon irritant werd op een gegeven moment. Mijn medeleven konden ze vanaf dat moment wel vergeten en dat is iets wat je toch zeker nodig hebt bij een film als deze. Alles is echt zo overdreven. Veel scénes vond ik dan ook echt veel te veel van het goede. Dat handjegeklap van de twee zusjes, dat vreslijk overdreven gezang in die zogenaamde ''kroeg'' en later ook in de kerk en ook het einde, brrr vreselijk. Whoopi Goldberg is niet al te best, vooral wanneer ze erachter komt dat ze toch maar overdreven moet lachen. Weer zo'n overdreven moment. Oprah Winfrey is vreselijk irritant, al neemt dat naar het einde toe gelukkig wel wat af. Nee, echt geweldig vond ik hun niet en ook de rest van de cast wist niet te overtuigen.

Opzich is het wel een mooi verhaal, maar Spielberg weet het allemaal aardig te verprutsen op veel momenten. Dan weer janken, dan weer overdreven gelach, dan weer dit en dan weer dat. Het viel bij mij niet altijd even goed, maarjah. De beelden zijn dan wel weer mooi, de muziek is redelijk en de film kijkt opzich nog aardig weg, al zat ik naar het einde toe wel even op de klok te kijken en duurde het net wat te lang allemaal. Twee en een halve ster voor deze film dan maar, maar dan ben ik nog wel mild.

Dit het debuut van Whoopi Goldberg, dus toen had ze nog helemaal geen komedie gespeeld.

Spielberg gebruikt allerlei trucjes om gerichte gevoelens te creëren bij de kijker. Trucjes waarbij je normaal direct overheen kijkt, maar dit is weer een ander geval. Dit alles door scènes waarin verdoezelde muziek niet alleen sentimenteel lijkt, maar ook sentimenteel is. Bij een vrolijke gebeurtenis, een vrolijk muziekje. Bij een een triestige gebeurtenis, een triestig, melodramatisch en vaak sentimenteel muziekje, ofwel was ik het die er te veel op aan het letten was. Een beetje zoals het hoort zou je op het eerste zicht zeggen, maar dit leek me te opvallend deze film. En ondanks de film 'hard' is komt het niet genoeg naar voor en is het dramagevoel voor mij zeer minimaal. Verder kwam er ook niets los bij momenten waarin vertelt wordt door het overdreven intonatie lezen. Ook slim geziene trucjes om special effect te voorkomen heb ik opgemerkt, maar daar lagen irritaties niet zo hoog. En op het einde doet Spielberg je haast dwingen om een goed gevoel te hebben, en ook dat is op zich niet echt een goed teken. Maar daar blijft het niet bij, ook doet de hele cast aan over acting, waardoor de film in zijn geheel gewoon heel nep aan voelt. Vele mensen zullen er overheen kijken , daar ben ik zeker van maar dit soort dingen zie ik in mijn eerste oogopslag. Ik heb er namelijk een hekel aan. Misschien is dit eerder voor de zeer gevoelige mensen bedoeld, het verbaast me dan ook niet dat vrouwen dit hoger waarderen. Gecommercialiseerd, ook een woord die hier zeker niet mag missen. Alles samengevat is de uitwerking totaal niet aan mij besteed, en dat doet deze film de das om. Melodramatisch, Sentimenteel, Vals...

Een aardige film van Spielberg. Het eerste deel van de film was redelijk saai, het tweede deel is 'aangenamer' om te kijken.

Ik was wat bang dat deze film saai ging uitvallen en jawel... bingo !

Dat 'bingo !' gevoel kreeg ik al bij het eerste deel toen de hoofdpersonages nog kinderen waren. De film ging duidelijk kiezen om het verhaaltje te vertellen en al de rest links te laten liggen. Drama dus. Ik had enorme problemen met sympathie op te wekken voor de personages. Ik vond ze nogal vaak onrealistisch reageren (zoals in het begin waar het meisje weggejaagd wordt en daar dat liedje begint te zingen). Dat kind had daarboven nog eens een enorme zaagstem dus die voice-over was enorm irritant.

En ook al was het wat saai, m'n geeft je allemaal de tijd niet om het te verwerken. Ze laten je 1 tegenslag om de 5/8 jaar zien en daar blijft het bij. Ik had zo allemaal een gevoel bij de gebeurtenissen 'als het dat maar is komen ze de winter wel door.' Teveel gefocust op een handvol gebeurtenissen i.p.v. een leven te vertonen. Teveel personages, allemaal te mager. Enkel in dat personage van Oprah vond ik wat pit zitten.

De score zelf klonk op vele scènes ook veel te optimistisch en natuurlijk was het verwachte happy-end ook aanwezig.

Ochja z'n typische oscar-drama's zullen me nooit liggen vrees ik.

**

Als ik zo de andere reacties lees dan kan ik me moeilijk voorstellen dat we naar de zelfde film gezien hebben. Alles is aanwezig. Het is een drama met een knipoog waardoor het lekker verteerbaar blijft en niet te zwaar op de hand is. Goede acteerprestaties van onderandere ook Whoopi waar ik anders echt niets van moet hebben maar die hier een uiterst goede en integer rol neer zet. Prachtige rollen ook van Glover en Winfrey.

Tja...dan is er commentaar op de twee zusje met hun gehandjeklap en dat dit irritant is...ik vind het juist perfect bij het beeld horen van twee zussen met een heel goede band en voor altijd met elkaar verbonden ook al kunnen ze niet bij elkaar zijn. Bovendien onderstreept het vind ik dat het nog maar KINDEREN zijn op het moment dat Cellie al met Mister mee moet.

Shug gezing in de kroeg vind ik persoonlijk ook niets mis mee. Het vertelt wat van haar achtergrond maar past ook precies in de levenstijl daar. Bovendien, goed gezongen!!!

En zo zijn er meer dingen zoals Harpo die regelmatig door het dak valt en de zogenaamde 'slapstick' in de keuken. Het vrolijkt de film wel wat op en gelukkig maar wat anders zou het volgens mij wel een heel zwaar drama worden.

Wat mij persoonlijk een beetje stoort is de plotselinge overgang naar Afrika om te zien wat zuslief daar doet. Haalt een beetje de vaart uit de film en is niet echt interesant. Dit had ook afgedaan kunnen worden met een paar beelden en voice overs wat mij betreft. Nu krijg je het dorp en de halve bevolking te zien en de strijd met de regering over een weg.

Prima film, niets mis mee.

Echt een meesterwerk!

Waarom staat hij niet in de top 250??

Steven Spielberg heeft behoorlijk wat goede films gemaakt, maar ook wel enkele mindere. Deze film valt helaas in die laatste categorie. We gingen er gisteravond in ieder geval eens lekker voor zitten. De kleur paars is de favoriete kleur van vrouwlief, dus voor haar kon de film in feite niet mis gaan en dat gebeurde dan ook niet. Voor mij ging het echter wel mis en ik zal proberen uit te leggen waarom.

Het grootste probleem van de film, is dat er niet echt een genrekeuze wordt gemaakt. Natuurlijk is het drama, maar soms wordt er overdreven geforceerd geprobeerd de humor op te zoeken. Daarnaast is het acteerwerk lang niet altijd overtuigend. Vooral de overdreven gebaartjes het overdreven geschreeuw en op het laatste de overdreven muziek in de kerk en op het einde, waren voor mij zaken die er te gemaakt uitzagen en te geforceerd aanvoelden. Woopi Goldberg speelt ook niet altijd overtuigend, al dit is wel een van haar betere rollen die ik zag. Oprah Winfrey maakt dan nog het meeste indruk en lijkt samen met Glover de enige die niet echt over acteert.

Een pluspunt van de film is dat er wel een mooi tijdsbeeld wordt geschetst en dat Spielberg alles regelmatig best mooi in beeld brengt. Ook de tijdsduur past op zich goed bij het trage tempo van de film, al vond ik het niet de gehele speelduur boeiend en zaten er soms wat mindere stukken tussen. Toch keek het wel aardig weg, al is de vreselijke muziek, die vooral richting einde weer flink kwam opzetten de belangrijkste reden dat ik net op een onvoldoende uitkom i.p.v. een voldoende.

2,5*

Ik vind dit een top-film! De film duurt me alleen net iets te lang, maar verder een echte aanrader.

Mweh, de hand van Spielberg is weer overduidelijk zichtbaar. Het krijgt een magere voldoende, want het is heel adequaat gemaakt. Maar het oversentimentele hing me flink de strot uit. En tussendoor word je als kijker ook nog getrakteerd op wat slapstickachtige scenes. Hoogst merkwaardig allemaal. Oprah Winfrey als actrice was overigens wel tof om bezig te zien.

Prachtige film! Mooi voor op de zondag middag.

Helaas een van de weinige niet toppers van Spielberg. Komt vooral door de enorme speelduur en de verschillende thema's/verhaallijnen die niet allemaal even goed lopen of altijd diep genoeg gaan. Hierdoor mis je soms toch wel een beetje gevoel, vooral met de kleine meisjes aan het begin van de film en de relatie tussen Shug en haar vader.

The Color Purple is wel gelikt tot in de puntjes, muziek zwelt op de juiste momenten aan. Verder een mooie, subtiele regie en vele mooie plaatjes van het plattelandsleven in Amerika. De cast is ook uitmuntend en het is erg mooi om een jonge Goldberg en Winsley in topvorm te zien.

Leuk, maar geen topper.

3*