Onna no Mizuumi (1966)

Alsof zelfs de mindere films van Yoshida niet onder de 3.5* kunnen vallen...

Wat onbegrijpelijk toch dat zo'n groot cineast zo onbekend is in grotere kring, tegelijkertijd ook wel een aanmoediging om meer van zijn werk te gaan kijken. Jammer dat dat zo lastig te vinden is vanwege de schaarse releases en dat als ze te vinden zijn het meestal in samenwerking met fansubs of vertaalde subs is.

Verhaal van deze film is niet bijzonder sterk, wel erg mooi uiteraard maar ook wel erg langgerekt en traag zoals we Yoshida kennen. Het mooiste onderdeel is natuurlijk weer het camerawerk en het fantastische gespeel met licht. Het gebruik van muren, kozijnen, ramen, pilaren, objecten, voorwerpen en spiegels om de beelden in te kaderen verveelt echt geen enkel moment en blijft intrigeren, subliem. En ja Mariko Okada... wat kan ik zeggen.

Matig.

Licht- en schaduwspel is inderdaad bijzonder. Vooral in het begin en op het einde van de film weet Yoshida daarmee te overtuigen. Er zitten zeker een aantal bijzondere shots in deze film.

Maar wat zich daartussen afspeelt is gewoon wat saai en statisch. Het thriller gedeeltje komt niet goed uit de verf, het hele gedoe met de gestolen fotos is jammer genoeg wat muf en doorsnee. Ook het drama dat daaruit volgt wil nooit echt boeien.

En hoewel het visueel soms fraai is, is het niet afgewerkt genoeg om echt om het visuele te steunen, waardoor het geheel moeite heeft om de aandacht de hele tijd vast te houden. Het laatste deel (bij de filmcrew) was er daarom ook iets teveel aan.

Op zich niet verkeerd om een keer gezien te hebben, Yoshida toont dat hij een oog voor detail heeft. Enkel het tempo en het verhalende aspect laten sterk te wensen over, vooral omdat de film het toch niet de gehele lengte esthetisch weet te trekken.

2.5*

Andermaal een tegenvallende film van Yoshida, helemaal gebouwd rond zijn mooie vrouw Mariko Okada, die nagenoeg onafgebroken in beeld is. Ze speelt een overspelige vrouw, die… Tja, wat ze nou eigenlijk wil, maakt deze trage en saaie film niet duidelijk, omdat er weinig samenhang in het verhaal zit. De verzorgde cinematografie biedt enig tegenwicht aan het haperende verhaal. De soundtrack daarentegen begint op d'n duur te irriteren. Ik heb twee keer aan moeten leggen om het einde te halen. Dat zegt genoeg…