De Punt (2009)

De Punt zou nog wel eens een vervolg van Wijster kunnen zijn. Ik wist al die tijd hiervoor nog niet eens dat er 2 treinen zijn gekaapt, dacht altijd dat die ene in Wijster de enige was. Maar De Punt was zeker een zeer geslaagde telefilm die er heel vaak inhakt. We maken regelmatig sprongen in de tijd: de tijd nu, waarin alle Molukkers en aanwezigen van die treinkaping allemaal worden uitgenodigt voor een tv-programma, en ondertussen ook de treinkaping zelf die heel uitgebreid en netjes word verteld. Hoe het word voorbereid, de kapers worden voorgesteld en ook die vrouwelijke verantwoordelijke Noor was erg sterk neergezet. De treinkaping was weer erg bijzonder en realistisch in elkaar gezet. En ook al helemaal die Yvonne vond ik van zowel de jaren 70 en het heden een van de allerbeste rollen. Af en toe zit het hollywoodgehalte er wel hier en daar in. Deze film is iig wel beter dan Wijster. Ook harder en rauwer.

Ook de tv-presentatie was erg effectief en pakkend. Ook die minister die erbij werd gehaald, je kon gewoon zien dat het een grote lul is (geweest).

Verder erg goede telefilm.

4,0*

Ik was in die tijd dat plaatsvond 7 jaar en het heeft toen diepe indruk op me gemaakt. Ik had ook met deze film gehoopt wat meer duidelijkheid te krijgen wat er toen speelde , maar daar is deze film niet in geslaagd vind ik. toch 3,5 ster omdat het wel goed wegkijkt

Ben blij dat jij het snapt met je domme lachen!

Ik vond de film een goed gegeven en ruimte bieden voor een goeie film. Ik miste echt gewoon te veel dingen. Binding met de karakters bijvoorbeeld, deze wordt totaal niet opgebouwd en de emotie deed mij niks en bevatte geen lading.

Niet dat ik nu veel meer weet over de vrouwelijke kaapster (waar de film zogenaamd om ging), maar vond het een vlot vertelde geschiedenisles over de Molukse treinkapingen. Bij vlagen toch sterk gespeeld. 3*/3,5*

Deze film is weer actueel, nu (demissionair) minister Hillen zijn eigen blazoen wil oppoetsen door een paar medailles uit te reiken aan de militairen die de trein bestormden.

En dat brengt mij op de volgende kwestie. In de film wordt Noor min of meer 'per ongeluk' doodgeschoten. De militair komt niet eens de coupé in, maar schiet binnen de seconde in de volgende coupé op alles wat beweegt - gijzelaar of gijzelnemer. Maar zo ging het in werkelijkheid niet. De betreffende militair heeft zich daar publiekelijk over uitgesproken. In de studie 'De Molukse acties' van Pieter Bootsma verklaart BBE’er ‘Rinus’ dat hij de ongewapend op de grond liggende en gewonde Uktolseja heeft omgebracht met een salvo uit zijn wapen: ‘Ik moest haar uitschakelen. Vlak daarvoor was er nog op me gevuurd, en een paar seconden daarna zag ik een van de terroristen liggen. Ze was weliswaar aangeschoten, maar iemand die aangeschoten is en zelf een wapen heeft, kan toch nog schieten. Dat is bij een andere gijzelingsactie weleens gebeurd. Maar ja, ik kan niet even aan dat meisje vragen: heb je een wapen? Ik had ook te horen gekregen dat zij een pittige tante was. En nogmaals: zij zijn de veroorzakers. Ik heb toen van vlakbij nog een keer met mijn uzi een salvo afgevuurd op Hansina.’

Kortom, ook in deze film is weer een politiek spelletje gespeeld en zijn de feiten mooier gemaakt dan ze in werkelijkheid waren. Ik ben benieuwd welk gedoe er achter de schermen is geweest over de manier waarop de executie van 'Noor' (Hansina) in beeld gebracht moest worden - en of daarbij 'van hogerhand' nog aanwijzingen voor gegeven zijn.

Ik zat net te denken: waarom is er geen film gemaakt over de beruchte treinkaping bij De Punt. Dat is toch wel een opmerking stuk Nederlandse geschiedenis.

Dus ikke googlen. En verhip, hij was er. Maar deze film lijkt - ik heb 'm niet gezien - een andere insteek te hebben dan ik voor ogen had.

Het verhaal achter die kaping is zeer intrigerend omdat beide partijen zowel goed als fout zijn. Dat is perfect materiaal voor een intrigerende, gebalanceerde vertelling waarbij je aan beide kanten 1 of 2 personen 'naar voren haalt' en het niet abstraheert tot hele clubs mensen die louter een documentaire-achtige opvoering doen, maar een spannend, boeiend en menselijk verhaal met roman-waarde. Aan het einde uiteraard de denderende starfighters en de beruchte muur van lood waarmee de trein aan gort werd geschoten. Daarna een stukje spannende aftermath waarbij de vraag is: wat gaat er in de doofpot, moet dat, lukt dat en wie komt waarmee weg. Leuk!

Niets van dat alles.

De makers van deze film halen er een fictieve tv-show bij en proppen er geforceerde flashbacks in. Beetje flauw. Het zou me ook niets verbazen als ze niet eens de daadwerkelijke bevrijdingsactie in beeld hebben gebracht maar dit wegens onkosten gewoon hebben weggelaten. Immers, zijn de scenes opgenomen in museum-treinstellen (aldus De Punt (film)) - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Flauw hoor. Misschien ga ik 'm een keer kijken om te zien of ik gelijk heb.

Op de treinkaping werd teruggeblikt in de vorm van een fictieve raamvertelling (wel op ware gebeurtenissen gebaseerd) over schuld en onschuld, waarin heden en verleden vervlochten waren. Een stuk Nederlandse geschiedenis gezien door de ogen van vijf betrokkenen. De focus lag op de menselijke kant van een stel naïeve idealistische Molukkers die hun daden totaal niet konden overzien. De boeiende karakters werden gespeeld door een sterke cast, de beelden zagen er authentiek uit, regisseur nam geen standpunt in en wist de aandacht van de kijker vast te houden. Wel bleven de verhaallijnen aan de oppervlakkige kant: meer emotie en diepgang had de film niet misstaan.

Rijk geschakeerde reconstructie van de treinkaping bij De Punt in 1977. Regisseur Smitsman kiest ervoor een kaper, de vader van de omgekomen kaapster, een reiziger, een militair én de verantwoordelijke minister (die allemaal op enigerlei wijze betrokken waren bij de tragedie) hun belevingen en zienswijze te laten vertellen aan de hand van flashbacks. Daardoor ontstaat een afgewogen geheel dat laat zien hoe er aan weerszijde van het drama fouten zijn gemaakt. Het resultaat is een boeiende film, die vooral focust op de rol van Hansina Uktolseja (Noor in de film). Mijn enige punt van kritiek is dat het allemaal wel erg zakelijk gebracht wordt. Wat meer emotie zou van mij best gemogen hebben.

Prima film, en desondanks het zeer moeilijke besluit, vond ik het toch wel een redelijk geslaagd einde, waarbij er uiteindelijk alleen verliezers zijn!!

Paula van der Oest maakte in het kader van de telefilms een film over de treinkaping in Wijster in 1975. Regisseur Hanro Smitsman ontfermde zich over de treinkaping bij de Punt in 1977. In deze film worden een passagier gevolgd, de Molukse vader van Noor (die kaper Hansina uitbeeldt, die omkwam bij de marine actie om de trein te ontzetten), een van de kapers en de verantwoordelijke ministers. Na mislukte onderhandelingen met de kapers die geen vrije aftocht krijgen, besluit het kabinet tot een militaire interventie om de passagiers uit de trein te bevrijden en de kapers onschadelijk te maken.

Op een integere manier verfilmd stuk geschiedenis.

Om iets te bereiken, met een groepje een trein stil zetten en onschuldige burgers gijzelen. Ook de gijzelnemers waren bang! Zouden ze er zelf wel levend uitkomen?

ik kan me die trein nog goed herinneren daar in dat weiland. Wat waren we kwaad op die Molukkers, medelijden met de gegijzelden. Wat waren we opgelucht dat het leger ingreep, het had naar ons idee al te lang geduurd.

Mooie film. 4 sterren

Het gebrek aan diepgang is eigenlijk het enige minpuntje aan de Punt.Verder een degelijke en fraai vertelde film die eer doet aan zo ongeveer alle betrokkenen bij de treinkaping zonder partij te kiezen.

De acteurs deden het over het algemeen goed met de vrouwelijke arts en de vader van Noor als uitschieters.Ook vond ik Martin Schwab (onder meer bekend van Baantjer ) behoorlijk indruk maken.

Verder,mede dankzij het geringe budget weinig franje maar dat is bij zo'n interessant verhaal ook niet echt nodig.

Goede film derhalve over een stukje Nederlandse geschiedenis waar schijnbaar het laatste woord nog steeds niet over is gezegd.

Mwa.

Een film met een duidelijke boodschap, maar naar mijn mening een cruciaal element mist: geloofwaardigheid. Dit heeft onder andere te maken met de cast, die maar saai en met weinig overtuiging speelt om echt geloofwaardig over te komen.

Daarnaast komt de film zelf ook niet altijd geloofwaardig over, de karakters gedragen zich abnormaal, het idee voor de kaping komt plots op je bord liggen. Wat dan wel weer goed is is dat de film niet te lang de tijd neemt om de kaping te laten zien.

De kaping zelf is wel interessant, helaas vond ik de interviews die daar tussendoor gaan niet al te interessant maar emotioneel waren die tenminste wat geloofwaardiger. Vooral die vader was wel goed, voor de rest is de film mwa. Stort zich soms goed op de feiten, dat dan weer wel.

Voor de rest niet al te bijzonder dit. Goed onderwerp, had geloofwaardiger uitgewerkt moeten worden.

Beslist niet overtuigend. En net als met oorlogsfilms betwijfel ik de noodzaak en toegevoegde waarde in ernstige mate. Maar regisseurs zijn altijd vrij hun tijd en geld in dit soort projecten te steken en ik ben vrij het maar zeer matig te vinden, vooral omdat de werkelijkheid toentertijd al zeer gruwelijk was.

Het niet zo fraaie verleden van Nederland.

Ik ben ondertussen ruim in wat men dan noemt de ‘middelbare leeftijd’, maar dat is bij lange na nog niet genoeg om de breedte en diepte van de relatie tussen Nederland en Indonesië volledig te begrijpen. Als dat iemand al gegeven is, met de jaren die het verstand zouden moeten brengen of de jaren van studie op zo’n onderwerp. Toch zijn wij met zijn allen daar deelgenoot van, door de geschiedenis, wat onze voorouders gedaan hebben en waar wij zelf vandaan komen. Want, behalve ‘onze’ twijfelachtige praktijken als uitvinders van de beurshandel en de daarmee samenvallende woekerwinsten uit de slavenhandel en de eerste handelsmonopolies, is ook deel van onze historie dat ‘wij’ de eerste moderne koloniale bevrijdingsoorlog gevoerd hebben, inclusief een erg morsige naloop daarvan. En dat zou misschien nog niet zo erg zijn, ware het niet dat we er in Nederland toch wel erg goed in zijn om daar een of ander huichelachtig verhaal over op te hangen, en dat we ook ‘in die tijd’ de grenzen opzochten en overschreden van ‘hoe het toen ging’.

En dat gebeurt in deze film dan toch ook weer. Niemand die toen leefde en het nieuws volgde kan er ook maar een seconde over twijfelen dat de kapers in De Punt moedwillig en met voorbedachte rade geëxecuteerd zijn - geheel analoog aan het optreden van harer Majesteits troepen in Indonesië, waar ook niet op een inlander meer of minder gekeken werd, en geheel in lijn met de historie van een paar honderd jaar van de kolonie. Nederland is in een heleboel opzichten een plezierig land, maar zelfreflectie of zachtmoedigheid is geen onderdeel van de handelsgeest, en ook zeker onze overheid niet gegeven.

In de productie dan doet de film aan de ene kant vrijwel alles goed, maar blijven een hele serie makkelijke details weer liggen. Het nummer van het treinstel, dat een paar keer duidelijk in beeld komt - was het nou echt teveel moeite om daar het goede nummer even overheen te plakken. En ja, hoe schrijnend is het dat de NS dat treinstel na een opknapbeurtje gewoon weer ingezet heeft en pas jaren later het nummer veranderd heeft. Even anachronistisch is het om in de eerste minuten al ty-raps te zien gebruiken om Oratmangoen te boeien. Die dingen bestonden toen nog niet, en het zou nog tientallen jaren duren voordat de politie daar iets mee ging doen. Was het dan teveel moeite om een paar handboeien op te scharrelen? Ik snap dat gewoon niet.

Evenmin snap ik de keuze om de scope zo nauw op de vooral Nederlandse beleving van het geheel te leggen. Er komt in de hele film eigenlijk helemaal niets aan bod van waar het conflict nou eigenlijk om ging, en wat de kapers wilden bereiken. Ja, lastig, want om daar iets over te noemen, dan staat Nederland wel wat te kakken met de niet al te fraaie koloniale historie - maar is het een geldige keuze om er dan maar niks over te zeggen? Ik vind het een extreem zwaktebod eerlijk gezegd, om enkel een flauw romantisch plotje over Noor/Terence Schreurs/Hansina Uktolseja en Koen/Gerson Oratmangoen/Rudi Lumalessil op te nemen. Speelde dat een rol in het geheel? Wellicht, maar het was niet waar het om ging. Verwerpelijk Hollywoodesk om daar zo op in te zoomen.

Dan de bekende afloop - de getallen spreken duidelijk, ik citeer maar even ‘Zesendertig scherpschutters doorzeefden de wagons op vier plaatsen met 15.000 kogels’ - dat is geen werk van scherpschutters, maar een teken dat het je werkelijk geen donder uitmaakt of iets of iemand het overleeft. Ook daarvan moeten we niet vergeten dat de ‘stemming in het land’ daar toen ook volstrekt vrede mee had, de krokodillentranen van Den Uyl ten spijt. En zeker de BBE’ers maakte het echt niets uit, daar is ook meer dan voldoende materiaal van - die hadden gewoon hun opdracht, in lijn met wat de stemming in de politiek en de samenleving was, en overlevende kapers waren daar echt geen onderdeel van. Daar kan je dan nu achteraf van vinden dat dat niet ok was, maar kom er gewoon voor uit dat het toen zo lag, het gehuichel en gezever daarover maakt me echt onpasselijk.

In de afscheidsbrief van Hansina staat “Als ik doodgeschoten word, dan is dat niet erg, omdat het niet voor niets gedaan zal worden. Met een doel dat niet zinloos is”. Ook dat komt helemaal niet terug in de film, nergens ook maar in de verte. Toch heb ik ergens wel de hoop en de overtuiging dat dat zo is - dat haar dood niet zinloos was. Haar sterfdag wordt nog steeds herdacht, maar wellicht belangrijker dan dat is dat de positie van de Molukkers in de samenleving wel degelijk verbeterd is sinds 1977, en daar hebben deze gebeurtenissen onweerlegbaar een rol in gespeeld. Jammer dat het zo heeft moeten zijn.

Vandaag deze dvd gekeken en ik vond het een totale misser. Ik weet dat Nederlandse acteurs moeite hebben met acteren, maar dit pfff. Gauw vergeten deze film.