The Terminators (2009)

“-Where do they come from?
-Who cares, just do something!”

Deze schaamteloze rip-off van de Terminator reeks geeft de termen idioterie en volslagen nonsens een nieuwe invulling. Hij komt het meest overeen met 2012 Doomsday, waarbij ook een zielige poging wordt ondernomen een bestaand gegeven wat op te fleuren.

Laat ik beginnen bij het verhaal. Degenen die de Terminator-reeks nooit hebben gezien, zullen geen flauw idee hebben wat hier aan de hand is. De verhaalopbouw is minimaal en een duidelijke uitleg zul je nooit krijgen. De film kent een enorme blitzstart, die alle voorafgaande geschiedenis overboord gooit.

Het komt erop neer dat alle eenheden van een bepaalde soort robot plotseling agressieve neigingen beginnen te krijgen en de hele wereld willen onderwerpen. De enige manier om deze totale vernietiging van de mensheid tegen te houden, is een kleine switch op ‘off’ te zetten, en die switch bevindt zich in een cirkelvormig ruimtestation. Dit zal ervoor zorgen dat onze mechanische vrienden hun hoofdje laten hangen.

Maar eerst maken we kennis met een heel aantal personages. Sommigen onder hen zal je herkennen uit andere ‘The Asylum’ projecten, maar dit terzijde. Een eerste probleem dringt zich meteen op. Je weet namelijk nooit welke personen nu van belang zijn en welke niet. Sommigen zeggen een paar onbenullige zinnen en worden nog geen 2 minuten later op een vrij wrede manier om zeep geholpen. In het eerste kwartier is er dus een enorme in –en uitvoer van figuren, zonder dat je als kijker precies weet wie er nu in feite toe doet. Dit gebeurt overigens later in de film ook verscheidene malen. Personages worden gewoon achtergelaten, zonder dat er ook maar iemand is die om hen treurt.

Waar je zo’n 75 minuten naar moet kijken is een groepje burgers en een sheriff die elkaar op een dubieuze manier gevonden hebben, en besloten samen te vluchten. Het duurt echter niet lang of ze worden al onder vuur genomen door een vijandelijke helikopter/ruimteschip, en een hele resem aan Terminators.

Enfin, ik zal je het gelul besparen. Ze worden op het nippertje gered door Kurt, een man met een speciaal geweer, die zonder probleem de vijanden neerknalt. Samen met deze nieuwe aanwinst beleven ze de gekste avonturen. Ze plannen met een gelijkaardig ruimteschip naar het ruimtestation te vliegen, om daar de goed verborgen switch over te halen. Wat zeg je? Het leger inschakelen? Nee, daar is geen sprake van. Deze mensen zijn vastberaden, en willen met plezier hun leven wagen!

Tijdens deze belevenissen wordt de grens tussen onschuldig vermaak en complete idioterie meermaals overschreden. Het is tijd om de vele absurde aspecten, die zich doorheen de hele prent laten opmerken, op te lichten.

Om te beginnen is er het feit dat je als kijker alleen ziet wat er in onbelangrijke achterbuurtjes gebeurt. In plaats van beelden te tonen van de hoofdstad die onderworpen wordt, krijgen we een blik op verlaten steegjes, waar geen hond te bespeuren is. Waarom focussen ze in hemelsnaam op zo’n oninteressant deel van de stad?

Daarnaast melden zich een heleboel merkwaardige zaken aan. In het begin rijdt er een auto tegen een ijzeren staaf en wordt twintig meter de lucht in gekatapulteerd. Elke keer als er iemand wordt neergeschoten hoor je een zeer vreemd geluid, alsof er iemand op een scheetkussen is gaan zitten, en zie je een dikke, rode stroom rondvliegen. Volgens mij moest dat laatste bloed voorstellen, maar het lijkt eerder op ketchup. (Misschien is McDonald’s de sponsor?) Het geweer van Kurt lijkt meer op een stofzuiger dan op een wapen. Terminators lijken vanuit het niets op te duiken en de helikopter verschijnt en verdwijnt meerdere malen. Een eind in het verhaal komen ze een kennis tegen, die zich verborgen had in een ondergrondse tunnel. Er wordt nooit uitgelegd hoe ze daar verzeild is. Alles lijkt gebaseerd op toeval en de logica is ver te zoeken. En dan wordt er nog eens geprobeerd een katholieke boodschap te verspreiden door Kurt naar een kruisbeeld te laten staren. Enfin, ik kan blijven doorgaan.

De dialogen zijn ongelooflijk idioot. Soms donder je gewoon van je stoel uit verbazing. Iemand zegt plots in paniek: “I’ll dig a hole, we’ll be safe.” Het slaat allemaal nergens op.
De regie is nog niet eens het slechtste, maar is vaak veel te schokkerig. Er wordt knullig omgesprongen met de camera. De special effects zien er niet uit. Het ruimtestation zelf viel wel mee maar die grote cyborg op het einde was ontzettend lelijk. Zelfs de originele Terminator uit ’84 zag er stukken beter uit.

Uiteindelijk een doodsaaie bedoeling. Al wat je te zien krijgt is een groepje zeurpieten, dat het ene na het andere lid afgeknald ziet worden. Zelfs de min of meer verrassende plotwending trekt deze prent niet recht.

Laat je overigens niet misleiden door de poster, dat is een oude tactiek om mensen te lokken.

In en in treurig.

De eerste Asylumfilm die ik bekijk. Het moest er eens van komen want als liefhebber van lachwekkend slechte films kan je moeilijk om zo'n cultstudio heen. The Terminators is dan ook een lachwekkend slechte film met een overdonderend einde, precies zoals ik verwacht had.

Wat ik niet verwacht had was dat het acteerwerk nog heel behoorlijk was en niet-actiescènes er best aardig uitzagen. De slechtheid van de film komt vooral tot uiting bij de editing en regie die zorgen voor joekels van continuïteitsfouten en bij de totale onlogica van het geheel. Waarom heeft elk huishouden een identieke cyborg (met ook allemaal dezelfde kleren aan) in huis? Waarom vallen de cyborgs willekeurig wat mensen aan? Waar is het leger om iedereen te helpen? Waarom gebruikt een van de helden zijn 1 shot 1 kill supermegahyperultrawapen niet wat vaker? Waarom gedraagt de cyborg die dacht dat hij mens was zich ineens als een standaardcyborg als hij erachter komt dat hij geen mens is? Waarom vallen alle cyborgs, die met een aanraking van hun linkerpink iemand al zouden kunnen doden, uit om een supercyborg te activeren die in zijn eentje natuurlijk veel minder kan uitrichten tegen meerdere mensen?

Zo kan ik nog wel een dag doorgaan. Het slaat allemaal nergens op. Persoonlijke favoriet is het einde, waar ik ontzettend hard om heb moeten lachen: het enige dat de helden moeten doen om de hele invasie te stoppen is een schakelaar omzetten en een stekker uit een stopcontact trekken . Het zit als grap in een Naked Gun film maar hier is het serieus bedoeld. Alleen dat al maakt deze film het bekijken waard.

1*

Grootste kutfilm ooit! echt zo nep als de nete en alles slaat nergens op. totaal niet realistisch

Zoals de meeste mockbuster-films van The Asylum is dit geen goede film maar er zijn elementen die hem functioneel en soms zelfs ietwat vermakelijk maken. Onoverwinbare gespierde cyborgs willen werelddominantie bereiken door een nog grotere cyborg te "bevrijden" Een groep mensen die proberen te voorkomen, wordt opgejaagd door die TR-4-klonen (ene stuntman Paul Logan, dat bespaard in de kosten) op aarde en brengt hen vervolgens naar een ruimtestation waar de aan/uit-knop zich bevindt...De film bezit dezelfde problemen als al die andere producties van de studio; plotelementen die nergens op slaan, stuntelige montage, lachwekkende geluidseffecten, slechte dialogen en non-acteren. De computeranimatie goed noemen, gaat te ver maar sommige effecten zijn niet eens heel slecht. De film bied twat vertier en in dat op zicht valt het dus enigszins mee! Bekeek deze film voor The Asylum Movie Club op Letterboxd