Skin (2008)

Een waargebeurd en sterk verhaal (spoiler), dat aantoont hoe absurd het is te proberen de mensheid in verschillende "rassen" te verdelen (lees meer hier), en erger nog, een hierop gebaseerd politiek systeem te handhaven.

Ondanks het sterke verhaal vond ik de film in zijn geheel niet zo sterk. De stijl is erg saai, de meeste acteurs konden me nooit echt overtuigen, waarschijnlijk mede in de hand gewerkt door de wat verkrampte dialogen en een onopvallende soundtrack (al zou je dit laatste niet verwacht hebben na de aardige opening) De fotografie is meestal wel okee, maar ook nooit opvallend. Kortom het geheel doet wat suf aan, niet veel meer dan een gemiddelde tv-film. Erg jammer ook dat, voor mij althans, de dramatiek niet over kwam. Dit is één van de weinige films gebaseerd op een waar verhaal, waarvan je achteraf denkt dat het in het echt nog veel erger, triester, moeilijker, emotioneler..., kortom, dramatischer moet geweest zijn. Een film van de gemiste kansen (Ik beeld me in wat bijvoorbeeld een Spike Lee met dit verhaal zou hebben gemaakt).

Al bij al blijft het natuurlijk een film met zoveel interresante ingrediënten (Zuid Afrika, apartheid, gevolgen van blinde bureaucratie en toepassing van absurde wetten, famiaal drama, onmogelijke liefde, enz.) dat er voor ieder wel iets zal zijn dat bijblijft. Voor mij was het bv. mijn eerste kennismaking met de "potlood test". Ik ben er nog niet uit, het is zoals met de mensheid zelve: Zo diep triest als wel hilarisch....

7,5/10

Wow, deze film drukte me wel weer even met mijn neus op de feiten zoals ze toen waren. Je weet dat de apartheid er was en ongeveer weet je wat dat inhield maar hoe het werkelijk voor de mensen zelf was zie je in deze film.

Hoe bijvoorbeeld, door deze belachelijke wetgeving, mensen die evt als blank waren geregistreerd waren maar kinderen kregen met een donker persoon geen rechten hadden wat betreft hun kinderen.

De film had ook een lekker afrikaans sfeertje. Ik vond het prettig om ernaar te kijken. De acteurs vond ik wat minder moet ik eerlijk zeggen. Ze kwamen af en toe behoorlijk gemaakt over. Vooral de actrice die Sandra speelde vond ik niet overtuigen. Terwijl zij toch de hoofdrol had.

Maar ik vind dit toch wel een film die je gezien moet hebben als je iets meer wilt weten over die bizare apartheid.

Afrika is voer voor cineasten : stammenoorlogen, uitbuiting door het Westen, apartheid in Zuid Afrika....

Dit laatste onderwerp wordt hier scherp gesteld in deze "Skin", naar een waar gebeurd verhaal over een toch wel heel uitzonderlijke situatie.

Vind de film, zonder echte filmvedetten, maar die toch kan bogen op een sterk acterend hoofdactrice, eigenlijk wel ondergewaardeerd.

Misschien is hij wat lang en verliest hij naar het einde toe wat kracht, maar m.i. toch een prent die mag gezien worden.

Gewoon goed gemaakte film, maar veel te braaf en standaard om echt te boeien.

Het begin van de film toen Sandra Laing nog jong was vond ik best goed (zeker het gedeelte op de school), maar zodra ze volwassen wordt (ging best zeer snel) wordt het al minder en vond ik het ook geregeld saai. Het tragische verhaal was best interessant en ook leerzaam want ik wist niet dat twee blanken personen (man en vrouw) instaat waren om een getint kind te krijgen. Ik dacht altijd dat dan ook een van de twee personen dan getint moest zijn.

Het was zeker een interessante film (mede ook omdat het echt gebeurt is) maar het had wat mij betreft wat boeiender, dramatischer en aangrijpender mogen zijn. Ook het sterke begin het wat mij betreft langer mogen zijn. De cast deed het trouwens best aardig en dan met name Ella Ramangwane als de jonge Sandra Laing en Sam Neill (ik herkende hem in eerste instantie niet). Helaas spelen beide personen niet zo heel lang in de film. De volwassen Sandra Laing gespeeld door Sophie Okonedo (ik vind dat een draak van een vrouw) kon me niet zo bekoren.

Polygenic Inheritance

Heel mooie film, die apartheid vanuit een meer menselijke hoek benadert wat ik altijd passender vind bij dit soort thema's. Dat het leven vechten is hoef je Sandra Laing niet te vertellen... ze weet er alles van. Heel bijzondere situatie om zwart geboren te worden met twee blanke ouders. Daar hadden de apartheid-ideologen vooral niet op gerekend. Nu eens blank om naar school te kunnen gaan, dan weer gekleurd om haar kinderen te kunnen houden. En zwart om bij de man te kunnen zijn van wie ze houdt. Okenedo brengt de onderdanigheid die haar situatie met z ich meebrengt goed over. Erg triest ook hoe die vader koppig zijn dochter uit zijn leven sluit. Hield de man van zijn dochter? Deze film zit vol harde emoties en toont aan hoe stompzinnig het apartheidsysteem was door mensen te stigmatiseren enkel en alleen op basis van huidskleur. Mooi verhaal om te vertellen en met mooie kleuren gefilmd, bevredigend acteerwerk en een voelbare dramatiek. Must-see!

Het is nog niet zo lang geleden dat ik deze film had gezien, maar ik zag deze prent bij Blokker liggen voor amper 1 €, en dat koopje kon ik niet laten liggen.

Veel te weinig geld voor deze fantastische prent.

Opnieuw heb ik genoten van deze puike film, weliswaar dramatisch verhaal, maar toch ook een mooi verhaal.

De eerste maal heb ik eigenlijk niets gezegd over de vertolkingen specifiek en meer bepaald over Sam Neill die hier een sublieme prestatie neerzet, maar ook Alice Krige is perfect.

De vrijwel onbekende Sophie Okonedo heeft me zeer aangenaam verrast met haar sublieme vertolking waarvoor ze overigens een Oscar nominatie voor in de wacht heeft gesleept.

Een aanrader deze film..?? Ja hoor, zeker en vast !!

Tja, het onderwerp blijft aangrijpen, maar deze film is wat mij betreft erg middelmatig.

Deed me wat denken aan The Help (2011) en ook aan The Boy in the Striped Pyjamas (2008). Gemene deler van deze films is dat ze een dramatisch onderwerp op een behapbare manier proberen aan te kaarten. In essentie lovenswaardige initiatieven en zeer geschikt om de – veelal jongere – kijker, die minder zin heeft uitdrukkelijk aangrijpende drama’s te verwerken, met deze onderwerpen (Apartheid, discriminatie, holocaust) te confronteren. Het probleem is dat deze aanpak voor andere doelgroepen doorgaans averechts werkt en het drama daardoor minder goed overkomt. Daarnaast, trapt Skin (2008) ook nog in een welgekende val van biografische films, door veel te gehaast van de ene, naar de andere belangrijke gebeurtenis te springen. Alles bij elkaar, wist het mij in ieder geval amper aan te spreken.

Interessant om iets bij te leren over apartheid. Mensen werden door ambtenaren geklasseerd als blank of zwart, terwijl er in werkelijkheid veel meer vermenging was dan officieel erkend. Dat wordt bevestigd door recent DNA-onderzoek. Een blanke blijkt dan voorouders te hebben in Afrika. Twijfelgevallen hoopten dat ze konden doorgaan voor blank.

Knappe hoofdrol van Sophie Okonedo. Er zijn te weinig goede rollen voor zwarte vrouwen.

Het enige minpunt is dat het in de tweede helft nogal sentimenteel wordt.