Beyond the Game (2008)

Degelijk observerend verslag van het leven van twee gameprofessionals rondom het wereldkampioenschap Warcraft III.

Wat zijn hun ambities en dromen? Wat drijft ze?

Daar kom je helaas weinig over te weten en veel hebben de jongens niet te melden. Misschien ligt het ook aan de vraagstelling van De Putter, hoewel hij er voor kiest het meeste vanaf een afstandje te observeren.

Het levert een sobere inkijk in het vervreemdende kleine wereldje waarin de jongens leven op. Beide worden bijgestaan door hun vriendinnen, waarbij blijkt dat bij de Chinese jongen bijna alles moet wijken voor het spel, soms ten koste van de aandacht voor zijn vriendin.

Erg veel rock-n-roll is er niet bespeuren, het is vooral dagenlang spelletjes spelen met een koptelefoon op het hoofd. Sky spreekt zelfs over 13 gamen op een dag...

Deze film van Jos de Putter raakte me niet zoals films als Het Is een Schone Dag Geweest, Dans, Grozny Dans en How Many Roads.

Ik heb vroeger ook ontzettend veel games gespeeld en ben ook nog steeds wel geintresseerd in het onderwerp, maar meer dan een onderhoudend verslag heb ik helaas niet gezien.

En inmiddels te zien op Uitzendinggemist.

Geen onaardig portret over een wereld die ik wel een beetje ken, alleen jammer dat De Putter enkele interessante dingen echt laat liggen. De meest interessante figuur uit de hele film is namelijk die Zweedse Madfrogg. Hoe vet zou het zijn geweest als die nog één keer terug kwam om de straat aan te vegen met beide spelers.

Maar goed, daar schrijf ik ooit wel eens een speelfilm over...

3,5*

Een western in cyberspace? Leuke promotiezin (De Putter gebruikte hem zelf ook al in DWDD), maar verder gewoon onzin. Beyond the Game is een wat lang uitgesmeerde uiteenzetting die eigenlijk vooral interessant is voor diegenen die compleet onbekend zijn met het pro-gaming fenomeen.

Ik vond het wel aardig dat de regisseur de open deur van de nerdstatus niet intrapte, maar vooral de twee kampioenen zelf in het middelpunt zette zonder te oordelen of het nu wel of geen sociale paria's zijn. Echter, wat maakt het pro-gaming dan zo interessant? Waarom offert iemand al zijn vrije tijd op om achter een computer te zitten? Die vragen blijven onbeantwoord en zo blijft de documentaire nogal vlak.

Die jongens reizen de hele wereld af om hun kunstje te vertonen, maar hoe ervaren ze dat? En wat vinden ze van elkaar? Spreken ze veel onderling? Bediscussieren ze taktieken? Spelen ze behalve op toernooien ook tegen elkaar? Wat doet het met je als je niets anders doet dan gamen? Wat als Warcraft 3 niet hip genoeg meer is om te spelen? Wat zijn hun plannen voor de toekomst?

Kortom, zoveel interessante vragen, maar zonder antwoord. De clash van de twee 'cowboys' is overigens zo onbeduidend dat er ook geen sprake is van een hoogtepunt of climax. Geef mij maar duizend keer liever The King of Kong: A Fist Full of Quarters, een documenatire die veel beter de essentie raakt. Dit is een aardige sof.