Jiong Nan Hai (2008)

Fijn, komisch drama.

Eerder fragmentarisch filmpje over twee kwajongens die samen lekker kattekwaad uithalen. Nooit echt verkeerd bedoeld, maar vaak toch op het randje van het gemene af. Een beetje zoals kinderen en kwajongens zijn.

Dit Taiwanese drama hangt een beetje tussen de oude en nieuwe school in. Af en toe zit er een leuke animatie tussen, visueel ook een paar opvallende scenes, maar ook nog restanten van dat observerende van de oudere Taiwanese cinema (die van de Hous en Tsais). Het is een fijne mix, maar wel een beetje vis noch vlees op sommige momenten.

Toch is er weinig om echt kritisch over te zijn. Visueel gewoon fijn, de twee jongens doen het goed, grappige pesterijtjes en af en toe ook geslaagd drama. En dan een paar scenes die er echt bovenuit springen (zoals de scene met de ventilatoren). En een soundtrack die meer dan één ideetje overgenomen heeft uit het werk van Joe Hisaishi.

Duurt ook niet te lang, blijft boeiend van begin tot eind en laat een frisse, aangename indruk achter. Enkel het gevoel dat dit een beetje een overgangsfilm is zorgt ervoor dat de score niet net wat hoger uitkomt. Maar zeker een aanrader voor liefhebbers van Aziatisch drama.

3.5*

Oh, en wie zich afvraagt waar "orz" (of OTL) voor staat: blijkbaar een populaire ascii art emoji in Japan (en Azië per uitbreiding). o = het hoofd, r = de armen, z = de benen. 't Is dus iemand die op z'n knieën zit en z'n kop tegen de grond aanslaat. De Aziatische frustro emoji dus