Tiro en la Cabeza (2008)

Heb hem in Spanje gekocht in februari en het einde bleef nog dagen in mijn kop spoken. Zeer realistische en rauwe film met een onconventionele stijl, die misschien niet iedereen zal aanspreken maar zeer reëel en hard is. Een absoluut meesterwerk zeker voor degenen die net als ik bekend zijn met de situatie in Baskenland.

5 sterren.

Mijn persoonlijk favoriete film. Heb hem nu een aantal keer gezien, ben goed bekend met de zaak waar de film over gaat en daarnaast is Jaime Rosales 1 van mijn favoriete regisseurs. Het is een stijl waar je van houdt of niet van houdt, mij spreekt het in elk geval erg aan. Ik heb de zaak zelf volop in het nieuws gevolgd en afgezien van het feit dat de werkelijke daders niet lijken op de hoofdpersonen in deze film wordt de waarheid erg dicht benaderd.

Het is officieel, deze regisseur is niets voor mij. Na 3 films van hem gezien te hebben kan ik wel tot die conclusie komen. Deze heb ik toch gezien omdat het me qua thema wel interessant leek.

Van hem zag ik La Soledad (omdat het een Goya had gewonnen), met split-screens als gimmick, en Hermosa Juventud, de eerste die ik zag, met het filmen door gadgets als gimmick. Nu is het filmen met onhoorbare dialogen de gimmick waar Rosales mee aan komt zetten. Origineel is het wel, een film maken waar je steeds door het verkeer, ruis, herrie, of de aanwezigheid van een glasplaat de dialogen niet kunt horen. Maar staat het publiek daar ook op te wachten? Je ziet niets en hoort niets, en zo gaat het maar door. Zoals het minutenlang vanaf de andere kant van de straat staren naar de rug van iemand die zijn tijd neemt om een tijdschrift te kopen terwijl je het verkeer voorbij hoort razen.

Duidelijk niet aan mij besteed. Achteraf vind ik Hermosa Juventud (1,5*) zijn beste film. 0,5*