The Promise (2016)

Vervelend, inspiratieloos oorlogsdrama met zelfs van Oscar Isaac beroerd acteerwerk.

Een paar mooie shots van de omgeving. Verder niks aan te genieten.

Opvallend weinig Turken in de zaal vandaag, maar ze hebben ook weinig gemist. Het verhaal van de film verdient het om verteld te worden, maar de film gaat op twee punten mis: diepgang en meelevendheid.

De film richt zich op de genocide. Zij doet dit niet anders dan veel films over de Holocaust, alleen van die laatste is bij de meeste kijkers de achtergrond wat helderder en kan je sec op je verhaal richten. Die achtergrond mis ik hier als westerse kijker - waarvoor de film toch wel gemaakt is, met dat vreselijke Engels met accenten, waarom toch?- en ik kan me dus weinig bij de film voorstellen. Turken slachten Armenen af ja, maar hoe en wat? Wat speelde daar, waarom, door wie? Dat blijft te vaag. Dan weet ik nog wel iets ervan, dat grote rijken op imploderen de schuld gaan afschuiven, maar iets meer achtergrond had gemogen. De filmmakers lijken enkel van het gegeven 'genocide' uit te gaan, zonder verklaringen te willen hebben. Of desnoods een antwoord op de vraag of Turken echt meenden dat ze met deportaties bezig waren met collateral damage in plaats van een gerichte afslachting van een bevolkingsgroep.

Daarnaast komt het allemaal vlugjes voorbij. De razzia, de achterblijver die wordt doodgeschoten, de droge kelen in de trein (wel een sterke scène), het komt allemaal even netjes langs. Nergens maakt de film dat leed echt invoelbaar, de ontberingen die men moest ondergaan, behalve dan het verlies van geliefden. Maar verder wordt de film ook nergens gruwelijk of zelfs maar schitterend geschoten zoals Schindler's List. Het blijft dus een tam geheel dat ook te kort is om te beklijven.

Daardoor lukt het ook nooit om gevoel bij de personages te krijgen. Je kent ze vaagjes, maar de tijd krijgt niemand. Het matte acteerwerk van de meesten helpt dan ook niet mee. Het is een vrij levenloos geheel zo. Vooral Isaac is enorm matig. Enkel Bale weet nog iets van kracht uit te stralen en onze landgenoot Kenzari probeert het maar krijgt nauwelijks screen time. In wezen heeft deze film, die in de eerste plaats een liefdesverhaal is ten tijde van een oorlog, de potentie van een Dr. Zhivago, maar de tijd die die laatste film gebruikte, wordt nu node gemist.

Enfin, verder is het grote budget behoorlijk gebruikt. De aankleding is prima met de kostuums, decors en ook de grootte van de productie met veel figuranten en veel weidse shots om zo het tijdsbeeld geloofwaardig maar vooral levendig te maken. En een enkele losse scène werkt ook wel. Maar op ruim twee uur is dat veel te weinig. 1,5*.

p.s. Ow ja, al die 1,0*-waarderingen op IMDB waaraan in de eerste post wordt gerefereerd. Dan ben je wel ontzettend zielig.

p.p.s. Bij discussies over de term genocide moet ik altijd weer aan deze briljante tekening denken.

Maakt er (weer?) eens iemand een film over de Armeense genocide, staat een driehoeksverhouding centraal. In The Promise wordt de oorlog tegelijk beperkt en verzachtend in beeld gebracht; aan het oudere arthouse-publiek is gedacht, drama en romantiek blijven de boventoon voeren. Een politiek statement schijnt desondanks wél door. Een Joods-Amerikaanse politicus spreekt zijn absolute afkeur uit over de wijze waarop de Turken de fellow christians, de Armenen behandelen. Zie daar een wrang, welhaast pijnlijk moralistisch perspectief. Een film als deze had urgent en onderbouwd moeten zijn, maar in The Promise blijkt maar weer dat Amerikanisme, romantiek en commercie uiteindelijk belangrijker zijn. Punten voor de (redelijke) cast met name, de aankleding, locaties. 2*.

Aan het begin is de film om te smullen; prachtige decors en vergezichten, heerlijk oost/west sfeertje, interessante personages en dialogen. De komst van de boze Turken gooit al snel roet in het eten want vanaf dat moment wordt het drama zo ontzettend uitgemolken dat je tranen te kort komt om het einde te halen. Dit volledig uitleven van sentiment doet de geloofwaardigheid uiteindelijk volledig de das om en die is bij een film over dit onderwerp nu juist zo belangrijk.

Our revenge will be to survive

Een onverdiende flop vind ik toch en één van de weinige films over de Armeense genocide. En wel degelijk een waarheidsgetrouwe, eerlijke film. De Turken zijn zeer nationalistisch, en hebben hun (etnisch homogene) natie verworven door andere volkeren te onderdrukken. Niet enkel Armeniërs, maar ook bvb Grieken die al duizenden jaren in het Ottomaanse Rijk leefden en hetzelfde lot ondergingen.

Vind het gejank rond sentiment hier wel redelijk hopeloos. Een verhaal rond genocide heeft net nood aan drama en emotie (vreemd dat men daarover in Schindler's List dan niet over gaat klagen), en dat werd hier goed aangepakt. Families en vrienden die uiteengedreven worden, mensen die elkaar dan weer vinden in deze miserie, geliefden verliezen. Zo moet het gegaan zijn.

De verschillende fases van de genocide komen aan bod: eerst het harmonieus samenleven, daarna de deportaties, de doofpotoperatie van Turkije, vlucht en verzet. De brutaliteit van dit alles wordt ook wel getoond maar het wordt nooit voyeuristisch of goedkoop.

De driehoeksverhouding werd niet op een geforceerde manier weergegeven; het draait niet uit op een rivaliteit tussen de twee mannen, maar op de kracht van de omstandigheden. Verder ook sterk en mooi camerawerk, indringende acteerprestaties, muzikaal prima ondersteund. Ik was best onder de indruk van dit historisch drama (een soort Dr Zhivago in Turkije) en hopelijk ben ik daar niet alleen in.

Goeie film over een apotheker die gaat studeren in Constantinopel om arts te worden. Eerste grote film die zich buigt over de Armeense genocide (ook al blijft het allemaal wel wat braaf). Alhoewel het bijna verplichte liefdesverhaal wat minder boeiend is, blijft de film als geheel toch overeind staan (mede door de mooie aankleding en de goeie cast en uiteraard de kleine geschiedenisles).

Een redelijk historisch drama, tevens geschiedenislesje, over de Armeense genocide. Het ziet er allemaal wel goed uit en er speelt een behoorlijke cast. Toch deed het me allemaal niet zo veel, het blijft wat oppervlakkig en het liefdesverhaaltje stelt ook niet al te veel voor. En ondanks een behoorlijke cast was ik niet altijd even te spreken over het spel. Verder wel een redelijk filmpje maar niet meer dan dat.

Zeker de moeite wel waard. Vakkundig en met zorg gemaakt, fraaie beelden ook. Het verhaal aangaande de drie hoofdrolspelers is wel te oppervlakkig en te makkelijk, maar alles eromheen heeft de uitstraling van grote films uit het verleden. In zijn totaliteit niet echt een top film, maar wel bevredigend en in elk geval een stuk beter dan het recent uitgebrachte en enigszins vergelijkbare The Ottoman Lieutenant. De keuze voor de protagonisten had beter gekund, met drie geschiktere hoofdrolspelers had dit zeker een succesvoller project kunnen zijn. Isaac speelt altijd wel goed maar als Armeen vind ik hem ongeloofwaardig. Bale kijkt de hele film weer lekker moeilijk en intens maar bij deze rol is dat niet echt doelmatig. En Le Bon heeft te weinig uitstraling om ons te betoveren.

Wat een nare rot film. Gewoon links laten liggen. Propaganda troep

2.

Dit is waar gebeurd en zeer zeker geen troep, het plegen van genocide beperkte zich niet alleen tot de duitsers, ook de turken konden er wat van. Tot op de dag van vandaag wordt het ontkend door Turkije.

Imposante film over de Armeense genocide, een gruwelijk gebeuren van zo’n onvoorstelbare omvang dat het haast onmogelijk is daarover een “mooie” film te maken (net als over de Holocaust). Toch komt Terry George een heel eind met deze tragedie, mede door de vervlechting van een secundaire (romantische) verhaallijn. Die zorgt ervoor dat dit drama menselijke proporties krijgt en dat geeft de film extra cachet.

Deze etnische zuivering is destijds van verschillende zijden uitgebreid gedocumenteerd. Het is een kwestie van beschaving om daarvoor en voor de vele getuigenverklaringen respect te hebben.

Goed verwoord, ben het er helemaal mee eens. De film doet mij in zekere zin ook denken aan The Pianist van Polanski. Een film met een gelijkaardige sfeer (hoewel een andere genocide uiteraard) en met een grote focus op de overlevingsstrijd van één iemand (Oscar Isaac in deze film en Adrien Brody in The Pianist).

Dan rest er me enkel nog te zeggen dat deze film meer aandacht verdiend, want dit is echt een must-see!

Meh.

Zeer serieus en interessant onderwerp. Doch, de opzet is drie keer niks - zo'n flauwe driehoeksverhouding erbij geflikkerd, terwijl de hele setting an sich interessant genoeg is om op te bouwen - en mijn gevoel na afloop vind de film in zijn geheel te gelikt.

De cast acteert er ook een beetje naar. Oscar Isaac en Christian Bale zijn 2 acteerkanonnen als ze in de juiste film terecht komen, maar geen van beiden vind ik echt tot zijn recht komen. Te flauwe personages, te flauwe ontwikkelingen.

Terry George gaat daar als regisseur niet vrijuit in. Zeker de eerste helft van de film is op volautomatische piloot een flauwe romance zonder enig gevoel er effe doordauwen om nadien wat meer impact te hebben. Fout gedacht, gewoon focus op de genocide, zonder eerst zo'n Hollywoodiaans gemelk, liefst ook wat rauwer en vuiler in beeld gebracht, had een betere film opgeleverd.

2,5

Interessant om eens te zien, maar de verhaalontwikkelingen en de verschillende personages zijn wat flauwtjes uitgewerkt en niet overal overtuigend gebracht. Dat er romance bij te pas komt is begrijpelijk, maar de uitwerking ervan valt tegen. Zowel de chemie als het emotionele ontbrak. Ook het dramatische aspect van de conflicten had wat harder en overtuigender in beeld mogen komen. Bv. de scène bij het riviertje ( familiemoord ) kwam echt niet overtuigend over. 6/10

Maar goed dat deze dramatische genocide in herinnering wordt gebracht.

Het wordt ons aangereikt aan de hand van een liefdesverhaal dat mede de knelpunten van het gebeuren onderlijnt en bovendien deze goed gecaste en opgebouwde film boeiend en erg toegankelijk houdt.

Een goede drama/historie film...

Mooi ontroerend verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek met Dolby Digital...

Prima camerabeweging...

Mooi opname...

Bekende acteursChristian Bale en Oscar Isaac...

Een moeite waard...

Uitstekende film, goed vertolkt door iedereen. Wel weer aan de lange kant. Dat is in tegenwoordig.

Indrukwekkende film over de Turkse genocide op het Armeense volk in 1915, waarbij naar schatting 1,5 miljoen Armeniërs zijn vermoord. De slachtpartij is uitgevoerd onder de dekmantel van de gevechten van de Eerste Wereldoorlog, een oorlog die het Ottomaanse rijk uiteindelijk ook zou verliezen.

Waarom de Turken zo nodig de Armeniërs moesten ombrengen terwijl ze toch hun handen vol hadden aan die oorlog, is nooit duidelijk geworden, mede omdat dit onderwerp in Turkije onbespreekbaar is. Ook de film maakt dit niet duidelijk. Wel hoe die dreiging in de lucht hangt en de Armeniërs er steeds meer van bewust worden dat hun een gruwelijk lot wacht.

Het verhaal en de feiten zijn ingebed in een liefdesverhaal over een gearrangeerd huwelijk van een jonge dokter in zijn Armeense dorp en die in Istanboel gaat studeren en daar een nieuwe liefde vindt. Zo'n lovestory is altijd een tikje geforceerd, maar nu eenmaal nodig om de aandacht bij het verhaal te houden en te zorgen dat het geen documentaire wordt. Dat lukt prima. De film is spannend en meeslepend tot het eind. Ik neem aan dat dat slot, de redding van een paar duizend Armeniërs door een Frans oorlogsschip op feiten is gebaseerd.

The Promise heeft eigenlijk een hele vreemde titel, alsof de titel eerst is verzonnen en de film daarna pas is gemaakt. Gaan we namelijk af op de titel, dan zijn we na een uur klaar.

Afijn de film heeft me positief verrast al blijf ik het jammer vinden dat dit soort films niet gewoon op blu ray verschijnen in Nederland. Ik heb het dus moeten doen met Engelse subs. Gelukkkig redelijk begrijpbaar met af en toe de google vertaler erbij! Weer wat woorden geleerd. Nourishment (voeding) of exemption (vrijstelling) . Beeld en geluid zijn trouwens prima op deze blu ray schijf.

Het eerste gedeelte van de film is vooral het romantische gedeelte met die driehoeksverhouding. Eerlijk gezegd heb ik daar geen moeite mee zoals sommige anderen hier. Het is verzonnen; okay niks mis mee. Of de apotheker ook echt heeft bestaan weet ik niet. Dat geldt ook voor de Amerikaanse journalist gespeeld door Christian Bale. De genocide heeft helaas wel plaatsgevonden in Turkije. 1 tot 1,5 miljoen mensen afgeslacht. En nog steeds ontkennen. Onbegrijpelijk. Had wel begrepen dat mannen en vrouwen en kinderen werden gescheiden. Mannen werden of gedood of werden te werk gesteld zoals we ook in de film zagen. De historische foto's op het eind zeggen eigenlijk alles. Was wel even kwijt waar Constantinopel lag. Dacht aan Griekenland en dat was geen vreemde gedachten. De stad die nu Istanboel heet is namelijk opgericht door de Grieken.

De hele film is beste interessant ook al zijn de acteerprestaties niet overal even hoog, maar gezien ik toch even een traantje moest laten heeft deze film mij wel degelijk geraakt. Dit is vooral in het tweede uur waar de vlucht en jacht plaatsvindt. Film deed me ergens ook wel aan andere films denken zoals Defiance. Locaties zijn mooi geschoten al zal er ook het nodige zijn toegevoegd. Las dat er vooral in Portugal is opgenomen. Hoe dan ook ondanks de vreemde titel een mooie historische film met een verrassend romantisch eind!

Aangrijpende en indrukwekkende film.

Naast de gruwelijkheden op het armeense volk prachtig gefilmd. De 3-hoeks verhouding was het zwakkere punt van de film, aangezien beide heren nooit kwaad op elkaar werden of op Ana dat ze vreemd gaat.

Daarnaast vond ik de Mikael's vrouw aantrekkelijker dan Ana, dus volgde niet helemaal waarom hij Ana alles vond en zijn eigen vrouw niets.

Er lopen een paar hele aardige acteurs rond in The Promise (zoals Christian Bale, die een beetje verdwaald lijkt te zijn op de set), maar dat is helaas aan het resultaat niet af te zien. Niet dat het een slechte film is, maar de vonk springt niet echt over. Sowieso hoeft een romantische driehoeksverhouding in een oorlogsfilm voor mij niet zo. Meer focus op het werkelijke drama; de Armeense genocide was de film zeker ten goede gekomen.