Kokoro (1955)

Wordt volgend jaar Februari uitgebracht op het Masters of Cinema label!

Wow, heb er nu al zin in.

Mooi! Ik kan het natuurlijk zelf opzoeken op de Eureka! site, maar zijn er meer titels in een serie van Ichikawa of alleen deze?

edit: laat maar

Als het goed is komt er nog één uit, maar daar is nog weinig over bekend!

Nummer 68 zeker in hun catalogus?

Heb je trouwens enig idee, waaorm die nummering van Eureka! zo bizar is. Dit zijn lagere nummers dan DVD's die al zijn gereleased. Zo gaat dat daar steeds.

Nummering is juist heel logisch. Ze bundelen vaak regisseurs bij elkaar op chronologische volgorde. Dus de film die nog bekend moet worden gemaakt komt uit Ichikawa's periode tussen 1955 en 1963!

Maar de Maurice Pialat titels zijn al twee maand terug verschenen en die hebben hogere nummers dan deze Ichikawa's waarop we nog drie maanden moeten wachten.

Maar goed maakt niet uit. Zolang de releases maar goed zijn en dat zijn ze, zowel het aanbod aan titels als het materiaal (extra's en boekje) en in de meeste gevallen ook de transfers.

Waarschijnlijk omdat daar meer van worden uitgebracht, zodat ze niet tussen de andere titels passen. En (op zich lekker) zijn ze niet van plan om alles van één regisseur in een keer uit te brengen.

Maar inderdaad, hoe ze het uitbrengen maakt niet uit. Uiteindelijk komen ze toch wel op nummer te staan in mijn kast!

Nu trouwens al te bestellen als pre-order voor 18,49. (ook Alone across the Pacific en The Devil and Daniel Webster staan daar nu als pre-order te koop)

http://www.play.com/DVD/DVD/4-/8284367/Kokoro/Product.html

Is inmiddels bekend gemaakt!

Het wordt Biruma no Tategoto (1956)

Nogal explosief materiaal dat vreemd genoeg nauwelijks tot leven lijkt te komen. Hoofdzakelijk 'de schuld' van de acteurs (toch niet de minsten) die de gedurende de film de uitstraling van een kartonnen doos hebben. Waarschijnlijk toch niet helemaal het tijdsgewricht voor een iets meer expliciete homoseksuele parabel. Visuele flair en enig gevoel voor ritme kan Ichikawa zeker niet ontzegd worden, maar dat het geheel zo statisch en zo weinig invoelbaar wordt vertolkt toch wel. Daarom een wat magere waardering. Oshima of Imamura hadden hier iets spetterends van gemaakt, maar dat was net even vijf jaar later dat die 'aan de macht' kwamen.

Ik zou eerder zeggen dat het nogal subtiel materiaal ipv explosief is. Hints richting homoseksualiteit, die al dan niet bevestigd worden, zijn hier slechts een onderdeel van.

De twists in de complexe relaties maken het soms inderdaad wel moeilijk invoelbaar, maar ik denk dat Tony Rayns het juist beschrijft in zijn essay bij de MoC DVD, dat de film juist een glimp wil weergeven van een moeilijk te doorgronden menselijk innerlijk. Ook de titel, een Japans begrip dat zich vertaald als "hart" en ook net als die vertaling op veel manieren uitgelegd kan worden met verschillende associaties en metaforische betekenissen, geeft op die manier dat menselijk innerlijk aan.

Ondanks dat het geen film is waar je direct stijl van achterover slaat, is het zeker niet saai en na de slot acte had ik tóch weer het gevoel iets heel bijzonders gezien te hebben, zoals dat zo vaak gaat in de Japanse cinema. Juist wanneer alles zo ceremonieel en kil lijkt aan de oppervlakte, zijn het de woelige emotionele golven die daar onder schuilen die onder de loep worden genomen; een aanpak die altijd wel werkt voor me.