Tom & Jerry: Back to Oz (2016)

Tom en Jerry zagen het levenslicht in 1940. Metro-Goldwyn-Mayer cartoon studio produceerde tot 1958 maar liefst 114 cartoons, die destijds allemaal de bioscopen haalde als voorfilmpjes. Zeven van de filmpjes ontvingen zelfs een Oscar voor Beste Korte Animatiefilm en de klassieke status die daaruit voortvloeide heeft tot op heden nog zijn uitwerking. Ruim 75 jaar en diverse langspeelfilms later is er nu een vervolg op Tom and Jerry & The Wizard of Oz (2011) verschenen. Hoewel de muis en de kat een totale metamorfose hebben ondergaan zijn enkele elementen gelukkig wel trouw gebleven aan het origineel. Toch faalt deze direct op dvd verschenen film op elk gebied.

Wie aan Tom en Jerry denkt, denkt hierbij aan de sadistische humor die zo kenmerkend is geweest voor het duo. Maar om dit nou te verwerken in een cross-over met het klassieke verhaal van The Wizard of Oz is voor de jongste kijkertjes misschien nog leuk, maar is een verschrikking voor wie groot geworden is Tom en Jerry. Het ergste is dat er zelfs voor de jongste onder ons weinig te genieten valt. Dit valt deels te verwijten aan hoe gemakzuchtig de dvd hier op de markt wordt gebracht. Zo ontbreekt een Nederlands taalspoor, waardoor de kleintjes totaal niet zullen snappen waar deze film over gaat. Daarnaast is de verhaallijn van dit vervolg een verschrikking, waarbij de broodnodige humor ontbreekt. Tel daarbij de bij tijd en wijlen verschrikkelijk slecht getekende animatiefiguren op en wij kunnen niets anders concluderen dat dit avontuur een teleurstelling van de bovenste plank is.

De bekendste stem in de stemmencast is die van Jason Alexander. Alexander is het meest bekend van zijn rol als George Costanza uit de sitcom Seinfeld. Behalve Alexander stonden er blijkbaar geen bekendere acteurs et trappelen om een stem in te spreken, al hoeft dat natuurlijk niks te zeggen over de kwaliteit. Helaas zijn veel van de teksten bijna houterig ingesproken, waarbij de stemacteurs er blijk van geven ook niet vies te zijn van enige overacting op dit gebied. Gelukkig hebben de makers het dit keer uit hun hoofd gelaten om Tom en Jerry van stemmen te voorzien, iets dat de allereerste speelfilm van de kat en muis compleet verstierde. Ook is er natuurlijk veel lof uit te spreken dat de makers ervoor gekozen hebben om de film niet met de computer te animeren in een poging om een authentieke sfeer te creeëren. Wat meer aandacht voor het gehele project was echter wenselijk geweest.

Tom and Jerry: Back to Oz is een grote teleurstelling geworden, waarbij het pijnlijk duidelijk wordt dat de geliefde kat en muis hun langste tijd hebben gehad. Het ontbreekt de film aan de kenmerkende en vaak hilarische humor en is vaak simpelweg niet leuk. De teleurstellende animatie maakt het er allemaal niet beter op en misschien wordt het tijd om op deze manier geen films meer van het ooit zo geestige duo uit te brengen. Wellicht had deze film de jongste doelgroep nog kunnen bekoren, maar het ontbreken van een Nederlandse nasynchronisatie voorkomt ook dit. Het wordt wellicht tijd om te stoppen met het teren op het verleden en te gaan kijken hoe men Tom and Jerry terug kan brengen naar het nu.