ThanksKilling (2009)

Het verhaaltje klinkt droog en origineel, de killer lijkt tof en de tagline is geniaal. Helaas valt het allemaal een beetje tegen.

Het is duidelijk een low budget film met als uitgangspunt gewoon een leuke film maken zonder veel geld er aan te verdienen. Jordan Downey was op het moment van filmen ook een jaar of 22 en deed dit tijdens zijn schooltijd. In dat opzicht is de film goed gelukt. Maar helaas zijn alleen een aantal oneliners van The Killer Turkey grappig zoals "He had an accident. I took this axe and cut him axe-identally." of wanneer hij wordt ondergezeken "Now I'm pissed!" Zo flauw, maar het wist me toch een grote glimlach te bezorgen. De cast is helaas niet leuk. Slecht acteerwerk, maar vooral niet echt grappig waardoor de scenes waar de turkey niet in voorkwam toch wat saai waren.

De special effects waren niet echt goed, maar dat is niet cruciaal in een low budget film als dit. Wel ontbreekt het aan creatieve moorden, er is er welgeteld eentje. De bed-scene vond ik nogal tam voor in een filmpje als dit, alle kleren waren gewoon aan. Het leek zelfs op droogneuken terwijl me dat niet de bedoeling lijkt. Maar gelukkig is daar The Killer Turkey die het meer dan goed maakt met zijn "You just got stuffed!"

Een leuke killer met grappige oneliners is de troef van deze film. De cast laat het helaas te vaak afweten. Als ik de aftiteling mag geloven komt er een vervolg...in space! Geen idee hoe ze dat willen gaan maken met eenzelfde soort budget maar hopelijk verbeteren ze het een en ander.

Yeuy, dit was weer ouderwets genieten! Wat een fijn, maar vooral dom werkje. Z'n beperkte speelduur en kinderachtige ideeën werken in het voordeel, maar het komt niet over als een geniaal werkje. Het blijft echter op een geweldige manier vermakelijk en vult een luie middag perfect in.

Maar goed.... dat kun je ook >>>hier<<< lezen

Is een running gag, denk maar aan Leprechaun 4: In Space (1997) e.d .

Amateurproject met alle daarbij horende charmes, maar helaas ook alle daarbij horende minpunten.

Positief is zeker en vast het geweldige idee: een vervloekte kalkoen die mensen uitmoordt. Ook gewoon een heerlijk personage met erg flauwe en dus grappige oneliners. Op een paar scènes na (Turkey bij die politieagent aan tafel, hilarisch! ) is de uitwerking echter ondermaats. Visueel botst Downey logischerwijs op de limieten van zijn budget, maar de personages voegen weinig toe en de kills zijn redelijk saai.

Charmant en een leuk idee, maar op enkele uitzonderingen na matige uitwerking. 1.5*.

Gobble, Gobble, Motherfucker!

Oh oh oh wat was dit slecht. Het amateurisme straalt eraf, wat ook niet zo gek is met een budget van 3500 dollar en 11 draaidagen. Het acteerwerk behoort tot het laagste van het laagste, Iets wat op zich geen probleem is in een film als deze. Dat is het echter wel als alle 4 de main characters geen enkel gevoel voor humor hebben en kortweg niet grappig zijn. Dan wordt zulk slecht acteerwerk al héél snel héél vervelend.

Gelukkig maakt de kalkoen veel goed. Het op papier al zo bizarre idee van een moordende kalkoen wordt enkel weirder wanneer je hem daadwerkelijk iemand al scheldend ziet vermoorden. Bij elke kill kraamt hij wel een geniale one-liner uit (You're stuffed!, na het verkrachten van een slachtoffer ).

Ondanks de geniale kalkoen weet de film toch nog saai te worden, wat knap is voor een film van slechts 67 minuten inclusief aftiteling. Die saaiheid is volledig te wijten aan de acteurs en hun complete faal iets leuks van hun rol te maken. Enkel de redneck die de jacht op de kalkoen opent na de dood van zijn hond was de moeite waard, maar die kwam natuurlijk weer veel te weinig in beeld.

Teleurstelling dit. Ik hoopte op dom maar leuk vermaak, maar kreeg een helaas een veel te saaie film voorgeschoteld. De one-liners van de kalkoen redden deze film van de spreekwoordelijke afgrond.

Na net voor de horrorchallenge Red Spirit Lake (1993) te hebben gezien, vond ik in IH88's themakeuze 'Teen Horror' een uitstekend subgenre om iets te kijken wat even verheffend was. Voor een soepele overloop zogezegd. Je gaat immers niet van de anal fisting van Red Spirit Lake (1993) naar The Lighthouse of iets dergelijks. Wat je wél kunt doen is het alom geprezen meesterwerkje ThanksKilling (2009) opzetten, waarin een kwaadaardige kalkoen andere plannen heeft dan het groepje tieners rustig Thanksgiving te laten vieren. Mocht je enthousiast worden van die beschrijving, dan kun je deze dus ook voor het thema 'Feestdagen' kijken. Of comedy horror.

Letterlijk het eerste dat je ziet in ThanksKilling is een bijzonder fors paar pelgrimtetten. Het duurt even voor je ze goed kunt zien, want de camera moet een flink eind uitzoomen om deze immense jopen allebei in het frame te krijgen, en daarmee is de toon voor de film gezet. Thankskilling weet wat voor soort film het is, en gaat er zonder enige schaamte volledig voor. Pak de foute one-liners, de geile stereotype tieners op een tripje, and crank that shit up all the way to eleven.

Opgenomen in 11 dagen en met slechts een paar honderd dollar budget voor special effects, moet je van ThanksKilling niet teveel verwachten op filmtechnisch vlak. Ondanks dat vond ik dit niet slecht gemaakt, en bijzonder vermakelijk. Het abominabele acteerwerk werkt hier op de een of andere manier prima. Pas na de film kwam ik erachter dat ik van dezelfde regisseur vorig jaar in de horrorchallenge The Head Hunter (2018) zag , en die was behoorlijk goed. Je ziet duidelijk hoeveel de regisseur gegroeid is, in de jaren daartussen. Benieuwd waar hij in de toekomst nog mee komt.

3,2*