Drowning by Numbers (1988)

Greenaway begint mij steeds minder te boeien.

Dit was niet veel. Visueel werd er wel wat gepoogd te brengen, mooie opbouw van shots en dergelijke, maar het vreselijke kleurgebruik weet veel roet in het eten te gooien. Het zorgt ervoor dat de film nooit mooi weet te worden.

Verder is het een aangenaam verhaaltje maar zonder al te veel passie gebracht. Greenaway weet te weinig uit het toneelmatige te halen. Humor is erg matig vond ik, wel leuke ideeën af en toe maar de uitvoering te laks. Dat maakt dat de interesse blijft hangen omdat elke nieuwe scene wel weer iets brengt, maar geen enkele scene weet ook volledig de aandacht te houden.

Acteerwerk was verder ook redelijk flauw, blijft er enkel nog wat gekkigheid en uniciteit over.

2* daarvoor.

Bizarre film, waarbij de fotografie, net zoals in "The Cook..." duidelijk verraadt dat Greenaway een groot liefhebber was en nog steeds is van de 17 eeuwse schilderkunst. Soms lijkt het net alsof de personages in zijn films uit een schilderij stappen.

Over deze film "Drowning by Numbers" zei Greenaway o.a. het volgende;

"Het is een zwart komisch sprookje voor volwassenen, half bedacht door kinderen met een onschuldige obsessie voor sex en dood, speciaal dood.Het is een poëtische a-morele geschiedenis die evenwel moralistisch wordt verteld om de overtuiging te steunen dat de deugdzamen zelden worden beloond, de slechten meestal onbestraft blijven en de onschuldigen altijd worden misbruikt".

Tot zover Greenaway. Kan mij wel enigszins in zijn uitleg vinden, hoewel deze film het voor mij toch vooral moet hebben van de prachtige beelden die volgens mij duidelijk verwijzen naar de Hollandse en Vlaamse schilderkunst uit de 17e eeuw.

btw Deze film heb ik meer dan 10 jaar geleden op video opgenomen. Zo ver ik weet is deze film nooit op DVD verschenen.

4,0*

Greenway op dool. Dat de man een visuele regisseur is, is duidelijk. De film levert enkele mooie scènes af. Helaas is de creativiteit nogal wisselend. Het is niet echt een geheel en daardoor wordt je wel af en toe getriggerd, maar ben je zo weer de aandacht kwijt. Het is niet altijd even boeiend en qua sfeer vrij afstandelijk. Dergelijke absurde humor is niet bepaald mijn ding, maar omdat ik wel hield van The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover wou ik deze film ook een kans geven. Slecht is het zeker niet, maar meer dan visuele pracht is het ook niet. Of beter gezegd, mijn ding niet.