Madeo (2009)

http://www.mother2009.co.kr/

Toen ik drie maanden geleden in Seoel was, was ik op zoek naar films met Engelse ondertiteling en zo kwam ik bij deze film terecht. Aan de trailer te zien, dacht ik dat het een comedy zou zijn, maar niets bleek minder waar te zijn.

De film heeft echt indruk op me gemaakt, hij is keihard, kil en meedogenloos. Weg met de hollywood normen en waarden (zoals wel gebruikelijk is bij Aziatische films). Hoe verder de film komt, hoe harder de film wordt. Het verhaal blijft verrassend door de plotwendingen. Het is ook een interessante hoofdpersoon, namelijk geen asociale loser, zoals hierboven staat vermeld in de beschrijving. Hij is een zwakzwinnige gozer met een hele bezorgde moeder.

De lokaties in de film zijn ook heel mooi en laten mooi het leven in Zuid-Korea zien. Omdat ik er toen ook zat, was het extra mooi om te zien, alleen was het niet een al te vrolijke film, dus toen ik de bios uit liep had ik het idee dat ik nog steeds in de duistere wereld van de film zat.

Ook een mooi punt van de film is de vraag wat jij zou doen als je in de schoenen van de moeder zou staan. In Hollywood films hadden we al geweten hoe de moeder het zou aanpakken, aangezien daar de realiteit zwartwit is. Maar in deze film is de realiteit lekker één grote grijze zone, wat het dus veel minder voorspelbaar maakt.

Dik drama. Goede acteurs. Ben het met de vorige schrijver eens dat dit dus echt helemaal niets met Hollywood te maken heeft.Leuk om nog eens te horen dat 'onze' Guus Hiddink nog eens genoemd wordt. De taal blijft voor mij een minpunt. Mijn Koreaans is nou niet van dien aard dat ik zonder ondertiteling kan.

Aangekocht door Cinemien. Te zien op het IFFR van 2010.

Ik dacht door A-film...

Madeo viel me rauw op het dak. Indringend drama (a la Oasis) over een geestelijk gehandicapte die een moord zou hebben gepleegd, zich daar maar nauwelijks van bewust is en zijn moeder die zich kapot werkt om voor haar zoon op te komen. Dit leidt tot enkele indringende scènes, een mooie ontknoping, maar ook veel irritatiepunten. Dit heeft vaak te maken met het acteerwerk en de muziek. Vond het op bepaalde momenten heel rauw overkomen, waarna direct een over-dramatische wending plaatsvindt (waarbij de moeder soms wel te veel als verschoppeling wordt afgebeeld). Moest daar erg aan wennen, maar kreeg er zeker wat voor terug.

Zag voorheen zijn debuut en zijn bijdrage aan Tokyo!, die beiden toch ver van dit af lijken te liggen. Ben daarmee wel benieuwd naar die andere twee. Hou hier in ieder geval een enorm ambivalent gevoel aan over.

tsjah....wat moet ik hiermee ??

Ik heb geen idee !!

Bong is toch wel heel erg een mainstream regisseur. Nogal standaard thriller opbouw van het verhaal en ook met veel visuele elementen (donker, schikreffecten, muziek). Maar hij is ook vaardig en heeft een listige ontknoping. Niet heel verrassend of mindblowing, maar wel net effe ontregelend. Fijne wegkijkfilm, op zo'n festival, maar er komt vast veel beters uit Korea (mag ik hopen).

Vandaag gekeken op het IFFR, zeer goede film uit Zuid-Korea, een filmland waar ik eerlijk gezegd nog niet zo bekend mee was. Goede onderhoudende film, mooie sfeer en wel een paar gruwelijke scènes waarbij ik liever even wegkeek. Ik ben het met Mochizuki Rokuro eens dat de opbouw wel redelijk standaard was, maar desalniettemin wordt deze zeer verrassend ingevuld.

Ik was erg onder de indruk, 4,5*

Gezien vandaag op het IFFR. Wederom weer een knap staaltje cinema van Joon-ho Bong. Genieten! Knappe combi weer van drama en humor. Sterke cast, de moeder en zoon spelen erg goed. Wat mij betreft is Joon-ho Bong een van de sterkere en orginele regisseurs van deze tijd. Samen met Memories of Murders en The Host heeft hij tot nu toe erg sterk werk afgeleverd. Ik kan het in ieder geval erg waarderen en kijk wederom uit naar zijn komende werk. Verrassende scènes van met name de moeder die erg ver gaat in haar zoektocht naar de waarheid. Sterk is het feit dat de zoon het toch gedaan blijkt te hebben. De moeder maakt op een gruwelijke wijze een eind aan de enige getuige. Keihard gefilmd waardoor je gelijk weer helemaal wakker bent. Hopelijk krijgt deze een mooi plekje in het publiekslijstje op het IFFR want hij verdient het. Het applaus op het eind was in ieder geval meer dan terecht.

4,5 ster

door deze film hou ik nog meer van koreanse films!

Prima film met een goed uitgewerkt verhaal.

Acteer en filmwerk is uitstekend.

Mooie soundtrack met dromerige sfeer.

Min puntje is de traagheid van de film. Had wel iets vlotter gemogen.

Prachtige film, mooi gefilmd, de moeder speelt echt fabelachtig en het verhaal is boeiend op vele fronten. De moord die als een rode draad door de film loopt is niet de hoofdzaak, de liefde van de moeder voor haar zoon, waarvan je ook niet echt weet of het wel een gezonde moeder-zoon relatie is, het is allemaal heel poëtisch. Ik vond de film helemaal niet zo kil, het tegendeel is eigenlijk het geval. Het bezoek van de moeder bij de ook geestelijk gehandicapte jongen, die uiteindelijk als moordenaar wordt opgepakt, het is bijvoorbeeld heel aandoenlijk. Zeker geen doorsnee film, maar voor mij puur genieten.

Ben erg te spreken over het werk van Joon-ho Bong en dit was geen uitzondering. Langzame (voor sommigen wellicht trage) opbouw met veel nadruk op de relatie tussen moeder en zoon die de perfecte inleiding vormt voor wat gaat komen. De zoektocht van de moeder is schitterend, je voelt de wanhoop, het onvermogen, het schuldgevoel, het is allemaal heel sterk uitgevoerd. Script steekt ook uitstekend in elkaar, mede doordat alles duidelijk wordt zonder het er te dik op te leggen.

Begint wat traag, maar eenmaal op stoom is dit een fascinerende karakterstudie met thriller-elementen. Prachtig gespeeld door de actrice die de moeder vertolkt; subliem in beeld gebracht ook. Het aanvankelijk wat standaard ogende script zit subtiel maar tegelijkertijd vernuftig in elkaar en heeft heel wat verrassingen in petto. Weer een prima film van regisseur Bong.

Leuke film, echter stoorde ik mij er nogal aan dat er plots behoorlijk wat geld gebruikt kon worden om bepaalde zaakjes te laten uitvoeren - erg besmettend voor de geloofwaardigheid van deze film.

Al met al wel genoten van de mooie shots en goed acteerwerk.

Knappe film, wat mij betreft één van de sterkste die ik in 2010 gezien heb én een stuk beter dan The Host, Bong's grootste succes tot nog toe. Met dit soort films wordt hij voor mij toch een regisseur om in de gaten te houden, want in Mother weet hij een intrigerend verhaal vernuftig in beeld te brengen. Op veel momenten krijg je het gevoel dat Bong naast het narratieve aspect toch ook wel oog heeft voor visuele schoonheid en een goede spanningsopbouw dmv de beeldmontage. De openingsscène waarbij de moeder met het snijmes in de weer is en telkens weer naar haar zoon kijkt die zich op straat begint; behoorlijk spannend om te zien hoe haar vingers steeds dichter bij het mes komen terwijl haar aandacht voor haar taak lijkt te verslappen, tot het moment dat de zoon plotsklaps wordt aangereden. Een erg sterke scène! Ook de scène waarin de moeder uit het appartement van de vriend van haar zoon tracht te sluipen - langs alle rotzooi op de grond -, was bijzonder effectief.

Op sommige ogenblikken sleept de film een beetje en heb je het gevoel dat er te lang wordt stilgestaan bij overbodige dingen. Maar de sterkte van de film is dan dat ik me tijdens het kijken er niet bijzonder aan stoorde, dankzij de mooie combinatie van beeld/geluid/montage. De zoektocht van de moeder is sowieso erg aangrijpend verteld en werpt enkele vragen op die de film zelf nooit helemaal beantwoordt (is de vrouw zelf mentaal gestoord, heeft ze seksuele betrekkingen met haar zoon, wat dreef haar tot de zelfmoordpoging,...?).
Mother eindigt nét voor de 4*, maar verdient op zijn minst een erg stevige 3,5* wat mij betreft. Eén van de toppers van 2010!


3,5*

Zit ik toch even met de vraag of Do-joon het nou wel of niet heeft gedaan !?! Volgens de oude man wel, en ook volgens de flashbacks die we van hem te zien krijgen. En waar komt dan die JP (veroordeelde gehandicapte jongen) ineens vandaan. Heeft die een motief?

Wie bevrijd me van deze vraag die toch niet geheel overbodig is om te weten na die 128 minuutjes

Dit is toch te gek voor woorden. 1 pagina voor deze toegankelijke prachtige film. Moet je bij Scott pilgrim vs the world gaan kijken...

Hmm, nog steeds niemand die een antwoord heeft op mijn vraag?

Ik zal de film in iedergeval vast beoordelen met 3 sterren.

Aardige film, bijzonder goed gespeeld, en prachtige Cinematografie. Toch kon de film me nergens echt raken. Leuk, maar niet bijzonder genoeg!

Het antwoord is ja.

Weer zo’n heerlijk absurde film uit Zuid-Korea. De moeder is een geschift wijf die compleet doorslaat in de liefde voor haar zoon, hoewel: In hoeverre kun je daarin doorslaan? Zou je kunnen moorden voor je kinderen? De meeste ouders wel denk ik, maar niet om te voorkomen dat ze met een minimale straf voor een moord moeten boeten. Deze gekke mevrouw doet alles voor haar volwassen zoon, het is een principekwestie geworden.
Tragi-komedie pur sang, zo kun je nog eens lachen om een moord.

En vergeet niet de waterdichte verklaring van die rotzooi verzamelaar!

Ten eerste zegt hij dat de jongen een woede-aanval kreeg, nadat het meisje hem beledigd had. En ten tweede laat hij aan de moeder zien hoe de jongen met z'n handen naar z'n hoofd ging en vreemde handbewegingen maakte, toen hij nadacht wat met het bebloede meisje te doen. Vervolgens had hij haar op het dak geplaatst, zodat iedereen haar kon zien en te hulp kon schieten. (Dit zegt hij dan ook op het einde). Beide karaktertrekken komen over met haar zoon, die zij hem heeft aangeleerd! "Als iemand je beledigt, geef hem dan een pak slaag. Als je je beter wilt concentreren/mediteren masseer dan je slaap".

Wat betreft het bloed op JP's T-shirt die heeft hij van het meisje waarschijnlijk gekregen toen ze een bloedneus had, zoals JasonBourne suggereerde.

Kortom, haar zoon is overduidelijk de moordenaar.

Films uit Zuid-Korea willen nog weleens apart zijn, met vreemde situaties en karakters. Niet dat ik daar wat op tegen heb, maar het voelt vaak zo geforceerd aan. Het resulteert veelal in sentimenteel geneuzel en irritante karakters. Ook deze film heeft daar weer een handje van.

Al die vreemde zaken kunnen echter ook niet verhullen dat het script niet zo bijzonder is. Je kan van te voren wel raden hoe ver een moeder wil gaan voor haar zoon. En ik zie bij bepaalde situaties gewoon het nut er niet van in. Wat heeft bijvoorbeeld de carcrash nu voor enige betekenis in het verhaal?

Het is wel een film die makkelijk weghapt en drama, komedie en thriller aardig weet te combineren. Alleen duurt de film net even te lang.

2,5*

De film is aangeraden via twitter door het best bekende youtube komische duo ''Smosh''. Ben benieuwd, binnenkort maar even opzoeken!