Maudie (2016)

Trage film, die meer vragen oproept, dan dat hij beantwoordt.

Tijdens de aftiteling worden de echte Maud Lewis en haar schilderijen getoond en die geven een veel betere indruk waarom zij succesvol is geworden.

Een lieve, ietwat aangrijpende film over een fragiele, gehandicapte vrouw die (begin 20ste eeuw) dreigt te worden weggestopt maar die op grond van haar levenslust en schildertalent er in slaagt een succesvol leven te verwerven. De relatie tussen haar en de botte hork Everett in wiens leven zij zich ‘inwurmt’ (zoals hij dat zelf noemt) staat centraal en de kracht van de film is dat je vanaf het eerste begin hoopt dat het goed met haar komt, dat Everett eens lief tegen haar doet en dat zij samen gelukkig zullen worden. Het verhaal zakt halverwege wat in maar de film blijft overeind, al was het maar omdat hun leven zo invoelbaar en indrukwekkend is: de film slaagt erin je als in een soort tijdmachine te verplaatsen in hun armoedige c.q. sobere leven van begin 20ste eeuw alwaar je met weinig genoegen nam en geluk niet meer dan een beetje liefde vereist. De schilderkunst van Maud is amateuristisch, zelfs kinderlijk, en past in die zin volmaakt bij haar simpele, van elk franje of pretentie ontdane, leven.

Uitstekende film over een gehandicapte vrouw die onverwacht succes oogst met haar schilderijtjes. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Twee prachtige personages die langzaam en moeizaam, maar op een mooie manier naar elkaar toe groeien. Een kleine film met een aangenaam tempo en een paar ontroerende momenten. Sterk acteerwerk van zowel Ethan Hawke als Sally Hawkins.

Sterk optreden van Sally en Ethan. De dichterlijke vrijheid schiet teveel door rondom het persoonlijk trauma van Maudie. Onbegrijpelijk dat het trauma wordt verteld, terwijl het niet waar is. Het doet daarmee afbreuk aan waar het in de film wel omgaat.

Een hele aandoenlijke interpretatie van het levensverhaal van de volkskunstenares Maud Lewis.

Misschien was die opvallend aandoenlijke laag bij het bekijken van de gehandicapte schilderes en haar stugge man in het echt ook aanwezig. Geen idee. De hoeveelheid aandoenlijkheid komt in ieder geval in grote porties over het scherm. Ik was er aan het eind van de film wel een beetje klaar mee, zeg ik u.

Ok. Neemt niet weg dat het een boeiende film is. Boeiend verhaal. Hier en daar niet geheel waarheidsgetrouw. Hier en daar een detailtje verfraaid. Hier en daar een detailtje verzonnen. Ach, de film krijgt er een spannender ondergrond door die er voor zorgt dat de omgang met de aandoenlijkheid (net) draaglijk blijft.

Door de waarheid iets smeuïger te maken ontsnapt de film aan de dorre uitstraling die een simpele registratie van de meest opvallende gebeurtenissen uit een leven met zich meebrengt. Een tikje smeuïgheid helpt bij het aanspreken van de empathische vermogens. Niet ongewoon. Het helpt bij de verstouwing van de feiten en het is regisseusse Walsh vergeven.

De film beperkt zich desondanks teveel tot het registreren van momenten uit het praktische leven van Maudie. Het mysterie van de aantrekingskracht van haar schilderijen blijft onderbelicht. Wat maakte haar schilderijen nou zo bijzonder dat mensen van heinde en ver er op afkwamen. Ik vraag het me nog steeds af. De film focust op de merkwaardige relatie tussen Maud en haar man, focust op de armoede, focust op de omstandigheden waaronder de schilderijen tot stand kwamen. Die weergave is absoluut smeuïg, maar toch ook lichtelijk onbevredigend. Aan iets meer spirituele schilderachtergrond was ik op een bepaald moment wel toe.

Twee prima hoofdrollen trouwens. Sally Hawkins is erg goed. Ethan Hawke ook.

Mooie, ontroerende vertolking van Sally Hawkins (En zeggen dat ik haar voor het eerst bezig zag in het onweerstaanbaar grappige "Happy go Lucky") in een regie-sterk biografisch drama.

Maudie is een gehandicapte, karaktersterke maar ook emotionele vrouw, op zoek naar erkenning, wat schril in contrast staat met Everett, onbehouwen bruut en zelfs ...pas zeer laat beseffend dat zijn honden minder belangrijk zijn dan zijn vrouw.

Het samenspel tussen deze twee verschillende karakters wordt prachtig ingevuld door de twee hoofdrolspelers. Vergeten we dan ook niet de sterke act van Ethan Hawke.

Verwonderlijk dat de film geen vette prijs of nominatie in de wacht sleepte.

Wat een prachtige film is dit. Heel goed gespeeld door Ethan Hawke en Sally Hawkins. Ik vind de omgeving erg rustig en mooi en het huisje waarin ze wonen vind ik fijn. Ik houd van schilderkunst, dus ik vind het leuk dat dat er een grote rol in speelt. Mooi gedaan met de verf en al de kleuren. Het geeft de film iets vrolijks in een verdrietig verhaal. Het heeft mij echt geraakt. Vooral het eind ontroerde mij. Het lied Little Bird van Lisa Hannigan is één van mijn favoriete liedjes. Passend bij de film, vind ik. Dit is zo'n film waarvan ik denk: hierom kijk ik graag naar films. Geweldig! 5*

Biografisch drama over Maud Dowley [Sally Hawkins], een vrouw met een rheumatische aandoening die haar motoriek aantast. Wanneer ze hoort dat de norse visser en kluizenaar Everett een huishoudster zoekt ziet ze een kans om aan haar verstikkende familie te ontsnappen. Everett blijkt bepaald geen gemakkelijke man te zijn, maar toch ontstaat er een bijzondere relatie. Wanneer een welgestelde vrouw [Kari Matchett] bij toeval Mauds schilderijen ontdekt blijkt dat een keerpunt te zijn in Mauds leven. Vooral een karakterstudie over twee eenzame buitenstaanders in een afgelegen vissersdorpje in Nova Scotia die vooral leunt op het prima acteerwerk van Hawkins en Hawke.

Dit is niet bepaald mijn lievelings genre van films, maar na de korte inhoud te lezen, en omdat het waargebeurd is, was ik toch wel benieuwd naar dit verhaal. Trage maar mooie film. Sally Hawkins speelt de rol van Maud Lewis-Dowley voortreffelijk, moet vermoeiend zijn om steeds in verkrampte houding te acteren. Onvoorstelbaar dat een simpel moedig vrouwtje als Maud, met al even simpele kunstwerken, zo bekend werd dat er zelfs een film van haar werd gemaakt. Respect voor deze dame.

Dit was het niet echt voor mij. Sally Hawkins is weliswaar een van mijn favoriete actrices en zet ook deze rol weer voortreffelijk neer. En ook Ethan Hawke doet het meer dan prima. Maar het verhaal loopt, na een veelbelovend begin, eigenlijk behoorlijk dood.