Slepé Lásky (2008)

Slepe Lásky is een ontroerende, grappige en vooral hartverwarmende film die je een andere kijk geeft op wat liefde en geluk is en er daardoor ook nog eens in slaagt je aan het denken te zetten.

4 eenvoudige verhalen over blinde mensen in hun zoektocht naar liefde en geluk. Net als wij gewone mensen hebben ze daarbij hun angsten, verlangens en dromen. Lehotský weet de kern te raken in relatief korte schetsen van deze mensen. Afgetrapt wordt met Peter, die de liefde van zijn leven al gevonden heeft. Ook zijn vrouw is blind en het stel probeert er het beste van te maken. Hun leven wordt treffend in beeld gebracht, je bedenkt je eerst nog waarom ze geen lamp aandoen als het buiten donker wordt...... Peter zorgt ook voor een aantal zeer geestige momenten, waarvan de scene dat hij schansspringen keek mijn onbetwiste favoriet was.

De andere drie verhalen gaan over blinden die zoekende zijn hoe invulling te geven aan hun leven als blinde. Een zigeuner die verliefd wordt op een vrouw die niet zigeuner is, een zwangere vrouw die nadenkt over hoe het zal zijn om een kind op te voeden die wel kan zien, een pubermeisje dat heel graag een vriendje wil en een date regelt via een chatsite. Stuk voor stuk prachtig vertelde verhalen met het hart op de juiste plek en dat komt vooral door de geweldige mensen die in de film spelen.

Slepe Lásky is niet voor de volle 100% een documentaire. Hoewel Lehotský echte blinde mensen gecast heeft voor de film en hen in hun dagelijkse leven heeft gevolgd is een deel van de film ook gescript. Dit is geen minpunt, sterker nog, toen ik de film bekeek wist ik niet dat het deels een documentaire betrof.

Ik hoop dat er over een aantal jaren een vervolg komt over hoe het dan met deze mensen gaat. Tot dan moet ik het met deze doen, ik denk er nog vaak van te kunnen gaan genieten.

4,5* en een top 10 notering