Leaves of Grass (2009)

Tweede film in korte tijd met een geweldig eerste uur dat bijna volledig teniet wordt gedaan door een erbarmelijke tweede, doodzonde!

Het begin is echt enorm grappig, heb constant met een big smile op m'n gezicht gezeten. Norton doet het ook erg leuk in de dubbelrol.

Maar op een gegeven moment wordt de film nogal grimmig en gewelddadig, wat totaal niet past in het verhaal. En dat gaat van kwaad tot erger. Vreemd.

Vervelende dodelijk saaie film , het lijkt wel of Norton hier een patent op heeft.

Het enige positieve is de mooie Keri Russell.

Een beetje een rare film die niet goed weet welke kant deze op wil. Het is geen drama, geen zwarte komedie en geen thriller. Het verhaal is nogal vergezocht en alleen Norton, welke ik altijd een genot vindt om naar te kijken, maakt de film waard om af te kijken. Zonder hem was het gegarandeerd een flop geworden. Wel speelt Pais nog een aardig rolletje als de (geflipte) orthodontist.

Jammer, ik had hier meer van verwacht.

2,5*

Redelijk,

Na 'Stone' moest Norton toch echt even wat goedmaken bij me.

In deze op zich vrij saaie film liep het er bijna op uit dat dit niet zou gaan gebeuren, maar ergens wordt het toch wel weer goed. Hij draagt beide rollen prima terwijl het op zich ondanks de tweelingbroers zeer aparte karakters zijn.

Of dit komt door puur het accent en de houding weet ik niet, maar ik ervaar beide als aparte spelers.

Dit is uiteraard ook redelijk te wijten aan de montage, die imo prima is gedaan.

Als beide broers in een aantal scenes met elkaar in beeld verschijnen heb ik achteraf vaak door dat dit natuulijk montagewerk moet zijn.

Prima passende soundtrack hierbij welke de sfeer ten goede komt. Filmografie van het gehele plaatje steekt ook deugdelijk in elkaar.

Leuk voor een doordeweeks avondje.

3.5*

Beetje rammelende en onevenwichtige film.

Er staan weer eens allemaal superlatieven op de hoes geplakt die nergens op slaan.; A masterpiece in the tradition of the Coen Brothers. Laat je niet misleiden, Het heeft heel in de verte iets weg van een Coen film, alleen dan zonder de uitmuntende cinematografische kwaliteiten, en de subtiele humor.

Double trouble zwalkt een beetje heen en weer tussen de genres misdaadkomedie zonder grappig te zijn en misdaadthriller zonder spannend te worden. Precies wat Tarkus ook opmerkt.

Norton doet het niet eens onaardig, maar de film mist venijn. En is bovendien nog eens erg voorspelbaar.

Slechte en erg voorspelbare film met dialogen en monologen om te huilen. Het acteerwerk van de heer Norton overtuigt niet, nee is erg matig. Flut. Vlees noch vis, komedie noch thriller.

Hoe goed de films van de Coens Brothers zijn merk je extra goed als je een film als Leaves of Grass voor je neus krijgt. Die lijkt namelijk in alles op het werk van de Coens: de humor, de accenten, de Americana, de personages, de kleurrijke dialogen, de verwijzingen naar dingen als filosofie. Alleen de stijl mist. Maar wat bij de Coens altijd moeiteloos lijkt is bij Tim Blake Nelson ineens geforceerd. Dit geldt nog het meest voor het script. Er zitten goede dialogen in, maar de twists in het verhaal voelen onhandig aan. Vooral die orthodontist (een erg flauwe John Pais), hoe hij geïntroduceerd wordt, hoe hij de link tussen Brady en de moord legt en hoe hij uiteindelijk voor nog meer lijken zorgt is zo overduidelijk geschreven dat je de schrijver kunt horen denken. Dit zorgde ervoor dat ik alles telkens al zag aankomen. En het wordt hoe langer het duurt steeds erger. Dat gedoe na de dood van Brady komt nooit natuurlijk over. Dat bezoek aan die man met die kruisboog, dat geloofde ik nooit. Het voegt ook niets anders toe dan een mogelijkheid voor verlossing van het personage van Nelson, iets wat de film niet nodig heeft.

Dat is allemaal toch jammer, want Nelson heeft wel goede ideeën. Hij schrijft leuke, vaak grappige dialogen en hoewel ik zijn gebruik van filosofie door het verhaal heen niet helemaal geslaagd vind waardeer ik de ambitie erachter. Daarnaast doet Norton het leuk in de dubbelrol en zijn ook Keri Russell, Nelson zelf en Richard Dreyfuss absoluut vermakelijk. Als de film niet zo ontspoort was tegen het einde en misschien ook wat meer gevoel voor stijl had gehad, had hier wat meer ingezeten. Nu is het niet meer dan een aardig tussendoortje.
3*

Opzicht wel een aardige film met een leuke dubbelrol van Edward Norton. Het verhaal stel opzicht niet zoveel voor maar de uitvoering was wel aardig en leuk gedaan en de laatste 10 minuten zijn gewoon zeer goed. Buiten Edward Norton spelen er nog best een aantal bekende acteurs/actrices in mee maar Tim Blake Nelson als Bolger had de meeste indruk achtergelaten op mij want hij zag eruit als een crimineel maar had een hart van goud. Persoonlijk vond ik het meer een Drama / Thriller als een Komedie / Thriller want te lachen viel er niet echt veel.

Gaaf dat Norton hier tegen zichzelf praat. Komt overtuigend over en het levert wat mooie momenten op tussen de jaren zestig-dude en zijn keurige broer die les geeft. Jammer genoeg stellen die hele marihuana praktijken niet zoveel voor en is de relatie met Anne erg twijfelachtig opgevoerd. De bezoeken aan de 'verloren' moeder waren vrij doelloos, de studente met haar Latijnse brieven stond buitenspel en de orthodontist verscheen steeds vanuit het niets. Edward is wel goed en er zitten een paar verassende kills tussen.

Goeie film waarin een wietteler de hulp van zijn tweelingbroer inroept, die hij al jaren niet meer gezien heeft. Een plot dat zich niet gemakkelijk laat voorspellen met een filosofisch tintje dat ook terug te vinden is in de goeie dialogen. Verder is de dubbelrol van Edward Norton naadloos in beeld gebracht en hij speelt beide broers perfect.

Ik heb de film niet eens afgekeken.

Hm, een beetje een speciaal geval. De film is niet echt grappig, niet echt spannend ook, evenmin actie of drama, 'k weet niet echt onder welk genre dit valt.

Toch had de film iets dat 'k bleef kijken, dit vooral door Norton. Verder zag de film er nog goed uit.

Niet zo speciaal allemaal en dus ook niet direct een must-see.