Ye Che (2007)

Zwaarmoedige film tegen de achtergrond van een grauw, industrieel China, waar de personages routineus doorheen schuifelen en op even apathische wijze nog iets van contact en warmte proberen te vinden, met voorspelbaar resultaat. De camera registreert veelal bewegingsloos en vindt vaak mooie, poëtische beelden vol loodzware en kleurarme eenzaamheid. Muziek is zo goed als afwezig, een enkele keer duiken er sombere flarden melodie op.

Afhaken doe ik evenwel bij de slotscène. Als je als kunstenaar/cineast niet in staat bent (of daartoe niet bereid bent) om je boodschap zonder dierenmishandeling op het doek te brengen, ben je geen knip voor je neus waard en mis je, in ieder geval bij mij, je doel.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Prima kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Prima geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Na een hele vracht films uit Hong Kong te hebben vertoeft, werd het nu eens tijd om een film uit China zelf te proberen. Night Train, een sterke film waarbij het sfeertje ook behoorlijk toepasselijk is.

We bevinden ons in de troosteloze grauwe industriële gedeelte van China (wat hier ook erg overtuigend is neergezet, waarbij je er als kijker bijna zelf depressief van word) en volgen Wu, een van de medewerkers van een Chinese dodencel (ja, daar geld die wet nog steeds). De film volgt haar subtieletjes met de shots hoe ze van en naar haar werk gaat (grotendeels met de trein) en hoe haar leven in elkaar zit en je krijgt ook al meteen een schets hoe de samenleving daar gemiddeld is. De film veranderd in een onmogelijke romance wanneer Wu te maken krijgt met een man waarvan zij verantwoordelijk is voor de dood van zijn vrouw, waar de spanningen nog het meest opborrelen. Ook de laffe politieke Chinese regeling krijgt hier een rol.

Night Train was voor mij een behoorlijke subtiele en erg deprimerende film, waarvan de industriële Chinese settings toch wel een hoofdrol spelen. In combinatie met dat het ook altijd stil is (geen soundtrack) maakt dit het toch wel tot een film die je wel in de juiste stemming moet gaan kijken.

4,0*

De troosteloze sfeer van het industriële China in de 21ste eeuw is de belangrijkste troef van Ye Che.De grauwe beelden geven die perfect weer en de charismatische hoofdrolspeelster Liu Dan doet regelmatig een duit in het zakje als ze weer eens nadenkend voor zich uit zit te staren.Het bijbehorend verhaal biedt verder ook niet veel vrolijkheid maar is wel interessant genoeg om de volle film (ondanks het trage tempo) te blijven boeien.Fascinerend werkje van regisseur Yi'nan Diao wat me benieuwd maakt naar zijn volgende film Bai Ri Yan Huo die in 2014 de gouden beer op het filmfestival van Berlijn won.

Centraal staat niet zozeer het plot van een gevangenisbewaarder die in contact komt met een nabestaande van een geëxecuteerde gevangene. Dat plot vond ik overigens erg mager uitgewerkt. Het helpt ook niet dat het hoofdpersonage nogal aan de stille kant is en nauwelijks een woord uitspreekt.

Indrukwekkender en beter uitgewerkt is dan de uitzichtloze grauwe sfeer van een Chinese industriestad waarbij arbeiders zich dag in dag uit naar hun werk slepen met het risico om één of andere longziekte op te lopen. Best deprimerend allemaal. Al is het juridisch systeem in China ook niet bepaald om vrolijk van te worden. Justitie is ginds zoals het wordt voorgedaan in de film een halve schertsvertoning waarbij omstandigheden en motieven van weinig tel zijn. De strafmaat stond dan ook vooraf al vast.

Die ene scène op het einde over de dierenmishandeling was schrijnend. Maar ik begreep evenmin welke toegevoegde waarde dat shot had voor de film. Overbodig en vervolgens verwerpelijk.