The Gay Bed and Breakfast of Terror (2007)

Onmogelijk.

Je hebt films die met een dom concept en een goedkoop project nog weleens iets vermakelijks kunnen neerzetten. Die films kunnen namelijk gebruik maken van een regisseur met passie. Dat ontbreekt alleen volledig tijdens deze film, die zichzelf wel verkoopt als iets leuks maar dit nooit kan waarmaken.

Al vanaf het begin voel je de bui eigenlijk al hangen. De ontzettend lelijke camerastandpunten en statische regie maken het allemaal al vroeg een ondraaglijk gebeuren. Dan heb je nog wel een aantal personages die erop los willen schmieren, maar het komt er nooit overtuigend uit. Veel van die personages zijn na ongeveer 20 minuten ook alweer helemaal uitgewerkt, dus dan kijk je vooral tegen een veel te lange en irritante film aan.

Misschien dat je als kijker nog mooi kan opkijken van het huis waarin het zich allemaal afspeelt. Het vreemde is alleen dat de knap gedecoreerde kamers maar enkele seconden in beeld zijn, en de kale interieur juist voor de hele film lang. Daarnaast loopt het allemaal maar traag voort. Veel gek gedoe enzovoort, maar het slaat nergens aan. Het voelt aan als dom gelul, van het soort waar je toch liever van wegloopt.

Nee, ik kon er niets mee. Het is allemaal maar een ellendig lomp gebeuren zonder hoogtepunten en ontzettend luie regie. Het zou me niet verbazen als de film enkel 2 weken heeft geduurd om te editen, filmen en op te zetten. Dit zijn van die films waar geen passie vanaf komt. Het is erg jammer dat deze films dan wel nog steeds een publiek bereiken (soort van, en waaronder ik), maar ik zal het snel proberen te vergeten.