Deokhyeongjoo (2016)

De doorgaans omfloerst en droevig ogende Ye-jin Son is ideaal gecast in deze deels fictieve biografie over het tragische leven van Prinses Deokhye, de laatste telg van de Joseon dynastie.

Onder de vaardige leiding van regisseur Jin-ho Hur leveren Ye-jin Son en haar tegenspeler Hae-il Park emotierijk, maar beheerst acteerwerk af. Alhoewel het verhaal hier en daar zichzelf iets teveel vrijheden veroorlooft t.o.v. de ware gebeurtenissen, boeit de film van begin tot eind.

Yi Deok-hye was het laatste koninklijke lid van Korea’s Joseon dynastie en deze film is dan ook haar verhaal gebaseerd op de bestseller van Kwon Bi-young uit 2009. De film volgt Deok-hye vanaf haar kinderjaren tot aan haar terugkeer naar Korea in 1962. Aan het begin zien we hoe haar vader Keizer Gojong een huwelijk arrangeert met Kim Jang-han om de Japanners te dwarsbomen. Dit mislukt helaas waardoor de prinses uiteindelijk wordt gedwongen om naar Japan te reizen om zich daar te wijden aan haar studie. Het verhaal wat hierna volgt is gedeeltelijk fictief, gedeeltelijk op waarheid gebaseerd. Waarbij Yi Deok-hye gespeeld wordt door Son Ye-jin en Kim Jang-han door Park Hae-il. In de film zijn vaderlandsliefde en verzengende romantiek nooit ver van elkaar weg. Tussendoor zien we Kim Jang-han als journalist in 1960 proberen zijn prinses terug te krijgen in Korea. Regisseur Jin-ho Hur weet alles in goede banen te leiden waardoor het acteerwerk redelijk goed uit de verf komt. Alhoewel veel fictief is, komt zeker met de mooie weergave van jaren'30, het eerbetoon aan de prinses bij deze film wel meer tot zijn recht. Na Park Chan-wook’s Ah-ga-ssi (2016), Kim Jee-woon’s The Age of Shadows (2016) Choi Dong-hoon’s Amsal (2015) is dit de vierde film die zich afspeelt tijdens de bezetting van Korea door Japan.