Satisfaction (1988)

Wat een melige pap kreeg ik hier voorgeschoteld.

Dit belabberde werk is echt tenenkrommend. Acteurs, waaronder Roberts (waarom ik deze film ook kocht), laten hun slechtste prestatie zien. Ook Neeson bakt er geen brood van. Slecht begin waar oa een van de meiden ruzie krijgt met een soort bende, ze proberen te vluchten met hun bus, en o ja, hun bus deed het weer niet. Het is ook best een irritante film om naar te kijken en naar het einde toe moest ik echt door kauwen. Voor de rest ook geen bijzonder verhaal en ongeïnspireerd geregisseerd. 1,0 voor Roberts.

Justine Bateman, we zijn haar wellicht collectief vergeten, maar dat was in die tijd een van de up and coming actrices, en dat van deze cast uiteindelijk Julia Roberts zou doorbreken wisten we toen echt nog niet. En Liam Neeson vanzelf, leg me dat uit.

Wat we toen wel wisten al was dat The Bangles echt de bom waren, en de film lift schaamteloos en gratuit mee op hun succes. Tot en met dat Julia Roberts een kloon van Michael Steele lijkt - de uber mooie big hair bassiste van de Bangles, en wat was ik daar indertijd verkikkerd op. Of wellicht gewoon op ons'Zjuul zelf, want de beelden vloeien moeiteloos in elkaar over.

Maar buiten dat is dit gewoon een fijne film die het verdient om gezien te worden, want er is niks veranderd in die tijd. Net als in de films van nu is Neeson te oud voor de rol die hij speelt, net als in de films van nu klopt de muziek niet echt maar blijft de soundtrack wel werken. Het enige wat wellicht wat vreemd lijkt zijn de kapsels.