Suwîto Rein: Shinigami no Seido (2008)

Sweet Rain

Gemoedelijk en humoristisch filmpje. Wat on-Japans - gelikte dramatiek en strakke beelden, maar erg mooi.

Erg leuk te zien hoe onbezorgd en naïef Chiba (Kaneshiro) zich door de film sjokt. Wie doet mij wat, wat kan mij gebeuren, en geheel terecht. Hij heeft een voorliefde voor muziek (niet nader te specificeren), heeft nog nooit de zon gezien omdat het altijd regent, en moet bepalen of mensen nog wat langer op aarde mogen blijven, of dat ze hun doel geleefd hebben. En hij is niet de enige die zo op aarde rondloopt...

De film is opgedeeld in drie delen. In het eerste deel ontmoet hij Fujiki, een vrouw met een uitzichtloos bestaan. Het 'hopeloos verliefd' uit bovenstaand plotje is wat overdreven, maar er ontstaat wel een mooie relatie. In het tweede deel ontmoet Chiba een jonge yakuza en zijn baas. De 'Silent Night' scène is erg gaaf. En in het derde en laatste deel ontmoet hij een kapster aan het eind van haar leven. Vond ik persoonlijk het minste deel, en voelde aan als een wat gekunsteld einde dat er nog achter geplakt moest worden. Het uiteindelijke einde was dan wel weer mooi.

De drie delen worden letterlijk overbrugd door een aantal bovenaardse scènes, waarin Chiba zijn opdrachten ontvangt van zijn metgezel, de hond. Zie zelf de samenhang tussen de drie delen.

De 'dierlijke' gesprekken, de humor, de bovenaardse scènes, het uitstekende acteerwerk, en het muzieknummer waarop ik de hele film heb zitten wachten, maakten dat de film echt omvloog.

Redelijk.

Vond de film er tamelijk uitzien voor z'n leeftijd. De postieve kritiek wat betreft het camerawerk deel ik dus zeker niet. De structuur van de film werkt gelukkig al wat beter en Kaneshiro doet het goed als belangrijkste acteur.

Vond het wel een beetje flauw starten. De romantiek in het eerste deel werkt niet super goed, de omschakeling naar het Yakuza verhaaltje loopt ook niet echt van een leien dakje. Komt redelijk onaangekondigd, waardoor het moeilijk overschakelen is. Het laatste filmpje vond ik eigenlijk het mooist. Rustig en gemoedelijk qua sfeer.

Overkoepelende rode draad laat even op zich wachten, kon die subtiliteit wel waarderen maar daardoor staan de aparte ondelen werk erg sterk gescheiden van elkaar. Humor is verder leuk (die gesprekken met de hond) en naarmate de film vordert werkt het drama steeds beter en beter.

Had alleen iets meer ingezeten. Visueel had het wat meer mogen zijn en ook het eerste deel had wat strakker gemogen, maar verder best een leuk tussendoortje met een redelijk origineel uitgangspunt.

3.0*