To Russia with Love (2014)

Ik ben niet zo thuis in een documentaires en vind het dan ook lastig om er iets zinnigs over te zeggen. Ik weet niet wat voor een documentaire goed of slecht is, kwalitatief gezien kan ik dat dus lastig beoordelen. Goed, natuurlijk kan ik wel wat zeggen over de inhoud en op zich was dit prima. Ik had er wel wat meer van verwacht, bijvoorbeeld meer zien van wat het met hen heeft gedaan. Je kreeg vooral te horen dat er veel angst speelde en dat kan ik, gezien alle verhalen, ook heel goed begrijpen. Het gaat dan met name om de angst om te protesteren, in Rusland is homopropaganda immers verboden.

Verder was de documentaire vrij interessant om te zien. Ik weet dat Rusland geen land is waar je jezelf gelukkig mag prijzen als je tot de LHBT-gemeenschap behoort, maar het heeft mij wel een nog beter beeld gegeven van de situatie daar. Het verhaal dat mij erg aangreep was het verhaal van de 17-jarige Vlad. Het is al een schande om homoseksueel te zijn, laat staan als je minderjarig bent. Ze zeggen immers ook dat ze al deze regeltjes opstellen om de minderjarigen te beschermen. Ik weet niet zo goed waarvoor ze beschermd moeten worden, ze leven denk ik nog in de middeleeuwen waar ze denken dat homo zijn een ziekte is die genezen kan worden. Enfin, wat deze jongen door heeft moeten maken gun je niemand en voelde in mezelf ook onbegrip en woede opkomen toen hij zijn verhaal vertelde. Dit is ook iets dat mij waarschijnlijk nog lang bij blijft.

Mede door zijn input in deze documentaire vond ik het toch zeer indrukwekkend. Ik ben blij dat hij uiteindelijk naar New York is verhuisd en daar zichzelf na al die jaren kon zijn. De stalker die ik ben, heb ik natuurlijk nog wel even op Facebook gekeken hij is inmiddels getrouwd en vermoed dat hij nog steeds in Amerika woont en daar dus een verblijfsvergunning heeft gekregen, het is hem zo gegund!