The Watcher in the Woods (1980)

Wat weinig berichten, terwijl toch genoeg valt te melden over deze film.

Met The Watcher in the Woods wilde Disney meeliften op de grote populariteit van gothic/occulte horrorfilms in de jaren '70. Men schreef het script naar de gelijknamige horror roman en stelde met John Hough (The Legend of Hell House) een heuse horror regisseur aan. Dit leidde echter al snel tot conflicten tussen schrijvers en producer enerzijds en de Disney company policy anderzijds, want het moest natuurlijk wel een kinderfilm blijven.

Uiteindelijk werd het script ingrijpend aangepast; het originele verhaal is immers een roman voor volwassenen en is veel donkerder en occulter van toon. Ook het einde werd aangepast, al heeft het heel wat voet in de aarde gehad voordat het perfecte Disney happy end gevonden was. Naar verluidt zijn meer dan 150(!) versies geschreven.

Niettemin is The Watcher in the Woods volgens kenners één van de griezeligste Disneyfilms ooit gemaakt. De film is qua sfeersetting, camerawerk en score prima te vergelijken met horror tijdgenoten. Een schitterende locatie (ook gebruikt in de originele The Haunting), een aantal goede scares en bovengemiddelde acteurs (Bette Davis) doen de rest. Eigenlijk deugd er maar één ding niet: het einde. Dat is zoals gezegd typisch Disney en vormt echt een anti-climax.

Toch zou ik deze film niet snel voorzetten aan een kind van 5, daarvoor is het absoluut te spannend. Misschien verklaart het ook wel waarom Disney nooit verder is gegaan op deze (horror) weg. En dat is eigenlijk best jammer. 3,5*

Erg genietbaar en sfeervol, op het einde na... Jammer! 6/10*

Eén van de weinige disney films die ik ken waar horror een factor in speelt. En deze familie horrorfilm die het van een goede sfeer, een fijne locatie en spanning moet hebben is best een aangename film. Het einde daarentegen had van mij best anders gemogen, maar ik begrijp dit wel van de kant van disney. Verder buiten dat best een goede film.

Als je het over het horror-genre heb, is Disney niet de eerste waar je aan denk. Het concern richt zich toch voornamelijk op kinderen en vaak met resultaat dat films aan veilig kant zijn. Toch zijn er uitzonderingen en deze film is daar één van de voorbeelden van! Door John Hugh een horror-regisseur de regie te geven is er een interessante benadering tussen horror en familie-film ontstaan. Super-spannend en veel meer gericht op tieners dan op jonge kinderen. Want wat te denken van; een jong meisje dat speelt in een bosrijke omgeving waar Bambi zeker niet in zal misstaan, om vervolgens over te schakelen naar vrij verontrustend POV-beelden die nog het meest lijken alsof ze uit Halloween kwamen. Geen effecten die een blauwdruk zijn voor menig Disney-film. Niet alle visuele effecten hebben de tand des tijds overleeft maar de beelden van het geblinddoekte meisje wel en zijn soms best creepy. Een andere link met Halloween is het jonge zusje Ellie Curtis (Kyle Richards) zij speelde in die genoemde film Lindsey. Daarnaast is er een bijrol weggelegd voor Bette Davis als de moeder van het verdwenen meisje. Echter de hoofdrol is weggelegd voor Lynn-Holly Johnson. Zij was een professioneel schaatser, die hierna nog was te zien als Bibi Dahl in For Your Eyes Only (1981). De film heeft verder wel drie verschillende eindes, die zonder de regisseur zijn opgenomen. Wat ook verklaard waarom niet iedereen zich kan vinden in het einde. Hier een blog waar wat stills en uitleg te zien zijn; Alternatieve eindes Het huis waar het gebeuren zich afspeelt was al eerder gebruikt in The Haunting (1963) De film is wel macaber van toon maar bloed of andere heftige aspecten zijn gereduceerd tot nul. Het blijft natuurlijk wel een kinder/tienerfilm. Een meesterwerk is het niet maar deze Disney-horrorfilm is wel een hele ​​plezierige ervaring.

Ik heb deze film op de een of andere manier toegevoegd aan mijn bibliotheek en ik herinner me dit niet eens meer. Dus ik zette hem vandaag op en hoopte dat ik echt verrast zou worden, want ik ging er blind in.

Ik was vooral verbaasd dat hij zo saai was. Natuurlijk, het is een familie-horrorfilm, maar moet het zo saai zijn? Het mysterie begint echter goed met een leuke introductie van Bette Davis' personage Mrs. Aylwood. Davis brengt me altijd plezier dus de film had meteen mijn aandacht. Mijn aandacht verslapte echter naarmate het mysterie vorderde en bleek een totale drol te zijn.

Het acteerwerk is prima, de special effects zijn oké maar het plot kon het gewoon niet voor me doen. Het waren vooral mensen die in het bos aan het schreeuwen waren en steeds dezelfde dingen herhaalden. Oh, en er is een hond die Nerak heet, wat gewoon Karen is, achterstevoren gespeld. What the fuck.

2*