Linha de Passe (2008)

Martin Van K zei het al: Linha De Passe lijkt maar wat voort te kabbelen, zonder dat het verhaal echt ergens naartoe werkt. En toch laat deze film een diepe indruk na.

Zo dompelt het regisseursduo São Paulo op fabuleuze wijze onder in een poëtische melancholie. Zowel de beelden als de soundtrack zijn bijzonder mooi en doen me wat denken aan het werk van Michael Winterbottom.

Ook de onervaren acteurs doen het grandioos en zouden zich moeiteloos kunnen meten met de vaak bejubelde acteerprestaties uit die andere sloppenwijkfilm, Slumdog Millionaire. Vreemd overigens dat die (eveneens erg sterke) prent nu overal hoge toppen scheert terwijl het hier bij Linha De Passe (hopelijk voorlopig) griezelig stil blijft.

Eens!

Eerder overtuigde Salles mij met z'n drama's over het streven naar je dromen (Central do Brasil) en idealen (Diarios de Motocicleta), maar nooit hadden z'n films mij écht geraakt. Met dit klein drama was het echter volledig raak. De film biedt op zich niets nieuws onder de zon als het gaat om de aspecten van de maatschappij, politieke allegorie en bevat maar weinig diepgang. Maar schets anderzijds een behoorlijk genuanceerd beeld van het individu. De drang die deze mensen doet bejagen en verlangen is zo voelbaar en menselijk geportretteerd dat ik maar moeilijk onverschillig kon blijven.

Sfeervol gefilmd ook. Je waant je werkelijk in São Paulo en de schaarse muziek van Gustavo Santaolalla draagt nagenoeg perfect aan bij de sfeer. Ook de gehele cast wist te overtuigen en bieden de verhaallijnen genoeg spanning, fascinatie, vermaak en weten zodoende vanaf het begin tot het eind te boeien. Ik ben ongeveer op (zo'n beetje) alle vlakken om. Schitterende cinema. 4,5*

Ik lees hier veel kritieken dat het verhaal te kabbelend zou zijn en dat het ontbrak aan een hoogtepunt. Ik had dat gevoel ook wel een beetje en dat is toch raar want in weze gebeurde er behoorlijk wat: superbrave broer die opeens "snapt" en zijn baas in elkaar beukt, andere broer besluit aan zijn geld te komen dmv berovingen en loopt uiteindelijk tegen de lamp, nog een broer ziet zijn kans om zijn leventje te ontlopen door een flitsende carriere in de voetbal en tot slot klein broertje die er vandoor gaat met een stadsbus.

Er gebeurt dus genoeg maar ik geef toe dat het af en toe een beetje flauwtjes overkomt. Toch werd ik absoluut wel getroffen door het verhaal en vond ik de sfeer helemaal passend. Je voelt hoe zwaar het leven is voor de broers waardoor ik zeker onder de indruk ben van deze film.

Sociale film die er in slaagt een realistisch beeld op te hangen van het armenprobleem in de Braziliaanse grootstad en dat door 5 leden van één familie te volgen in hun doen en laten en hun verzuchtingen. Dit gebeurt dan aan de hand van steeds wisselende uiterst korte fragmentjes wat in de beginne wat verwarrend overkomt maar achteraf best meevalt. Geen meesterwerk, m.i. maar toch heel verdienstelijk.

Sterke film!

Sfeervol en loom geschoten. Personages stuk voor stuk breekbaar en echt. Het climaxloze narratief resoneert daarbij fantastisch met de uitzichtloze situatie van de broers.

Elk personage's sub-verhaal wordt goed uitgewerkt, maar de allerbelangrijkste verhaalontwikkeling is wat mij betreft de aanstaande komst van een nieuwe broer(?), die naar alle waarschijnlijkheid ook niet zal kunnen ontkomen aan het hopeloze perspectief van zijn familieleden. Film slaagt er zo in alle opzichten in om mij op een indrukwekkende manier het verhaal van São Paulo te vertellen. Bijzonder knap!

Deze film wist mij niet te imponeren en het tevens Braziliaanse 'Cidade de Deus' is wat mij betreft duizend maal beter dan deze film. Wat beide films wel gemeen heeft is dat de onervaren acteurs een prima prestatie neerzetten.

Wat ik minder vond aan deze film is dat het wel èrrug toevallig is dat allevier de halfbroers op vrijwel hetzelfde moment ontsporen!

Ik vind de commentaren bij deze film ook wel erg vergoeielijkend. Okay, ze zitten in een moeilijke en soms uitzichtloze situatie, maar ze maken ook wel willens en wetens domme en foute keuzes!

Dario blijft ook maar tevergeefs een carrière als profvoetballer najagen, maar gewoon een baantje daarnaast zoeken doet hij niet. Dênis probeert wel echt werk te zoeken, maar zonder opleiding en ervaring lukt dit niet. Uiteindelijk maakt hij ook foute keuzes, maar het kon ook anders. In plaats van de gestolen tas terug te brengen naar de eigenaresse geeft hij deze aan zijn moeder (met de id-kaart van de eigenaresse er nog in!).

Evengoed verdient de film best een voldoende.

Voor mij een wat mindere Salles. Met name het koppelen van de verhalen van alle broers en ze aan elkaar knopen met de suggestie dat alles tegelijk plaatsvind werkt niet zo goed. De beste twee Salles-films zijn het oudere Foreign Land en het recente I'm Still Here. Van wat ik zag dan toch. Ik denk dat ik hier liever een dieper gravend verhaal over een enkele broer had gehad. Maar slecht was het ook zeker niet.