La Casa del Tappeto Giallo (1983)

Ondanks het woord "giallo" in de titel, is hier weinig giallo aan.

Veel Italiaanse horror thrillers hebben titels die beginnen met 'Het Huis met...' en dat was eigenlijk de enige reden waarom mijn oog op deze film viel, aangezien de regisseur of de acteurs me niets zeiden. De intrigerende poster hielp uiteraard ook een handje mee. Een DVD-versie bleek overigens niet te vinden, dus ik heb me moeten behelpen met een oude VHS-bootleg.

Waar ik rekende op een standaard giallo met een gehandschoende moordenaar en wulpse dames, bleek Het Huis met het Gele Tapijt vooral een psychologisch kammerspiel. Een vrouw wordt thuis geterroriseerd door de potentiële koper van haar gele tapijt. Wat volgt is een soort kat-en-muisspel tussen de twee, uitmondend in wat milde gore en een vreemde plottwist op het end. Op zich is hier niets mis mee, ware het niet dat Lizzani maar weinig pit in de film weet te brengen.

De beperking tot één locatie werkt belemmerend. Het appartement oogt inspiratieloos en clean en slechts het gele tapijt brengt wat kleur in de film. De acteurs zijn al even kleurloos, al zal dit gedeeltelijk gelegen hebben aan de matige Engelse dub. In ieder geval kon de man nauwelijks overtuigen als gestoorde moordenaar. Ook de vrouw moet het meer van haar uiterlijk hebben, dan van haar acteerwerk.

Op driekwart van de film volgt vervolgens de bizarre en vergezochte twist, die weliswaar mijn aandacht wist vast te houden, maar niet kon zorgen dat Het Huis met het Gele Tapijt bij mij als topper de boeken in gaat. Flets geel kortom. 2,5*

Wat een gemier om zo'n lelijk tapijt zeg.
Film heeft verder niet zo veel om het lijf...giallo hoogstens wegens wat bloot en bloed en met die naald in dat oog had nou net weer niet gehoeven!!!
Speelt zich voornamelijk af op één enkele locatie en dat brengt visueel ook weinig boeiends....zeker daar het een lelijk appartement is.
VHS heeft speelduur van anderhalf uur, maar de aloude Speelfilmencyclopedie rept over ruim twee uur....maakt niet uit om zoiets als dit tot een goed einde te brengen heb je een regisseur als Andrzej Żuławski nodig en geen goedwillende maar weinig talentvol regisseur als Lizzani die dit overigens vast niet bedoeld heeft voor de giallo-markt.
Acteur Erland Josephson doet normaliter werk voor Ingmar Bergman en Andrei Tarkovskiy.