Les Disparus de St. Agil (1938)

In zijn geheel kon de film me niet overtuigen omdat hij naar het einde toe al te fel uiteenvalt in een erg onduidelijk Frans thrillerke terwijl hij toch voorheen gedachten suggereerde van dromerige jongeren in een periode van nakend onheil en volwassenen die zich reeds hadden afgestemd op een WO II. Of is het toeval dat een acteur-publiekslieveling als Michel Simon een beeld van Adolf Hitler oproept ?

Film met Stroheim en Michel Simon,die zie je niet iedere dag.Begint leuk met een ZDC van Vigo achtige setting over een kostschool in de provincie waar beginnende pubers in uniform lekker lopen te etteren.Het dreigt nog leuker te worden als de verdwijningen beginnen en we ons opmaken voor een thrillerke á la d'n Clouzot,maar helaas degenereert het meer en meer tot een romanneke voor de opgroeiende jeugd.Het laatste shot met Stroheim hoort al helemaal in een kinderfilm en vergeet ik waarschijnlijk nooit meer, hij zelf waarschijnlijk ook niet.

Dat dit werk een allegorie zou zijn op de komst van WO2 lijkt me wat overdreven, de brave Prévert (jawel, de scenarist van dienst hier) wil ons slechts via de figuur van Stroheim-wiens nationaliteit verder niet wordt aangeduid en die Frans spreekt met een knauwstem á la zijn rol in LGI- tonen dat niet alle vreemdelingen baddies zijn.

Van de Simon -Hitler( zie poster) vergelijking begrijp ik geen hol: Simon speelt hier een standaardrol als verlopen,alcoholverslaafde sjofele schlemiel, terwijl de Führer juist keurig geheelonthouder was en ziin snor tot in de puntjes verzorgde