Wijster (2008)

Achter de schermen interviews.

(Youtube)

Production designer Harry Ammerlaan over zijn vak en over de film Wijster

(cinema.nl)

Deze telefilm wordt op 29 mei uitgezonden.

http://www.telefilm.nl

Waren er ergens in de jaren negentig al niet verschillende pogingen ondernomen om de Molukse treinkaping te verfilmen? Iemand die hier iets meer over kan vertellen?

Het zou in Soldaat van Oranje 2 aan bod komen. Onderwerp lijkt me trouwens totaal niet geschikt voor een Tele-Film.

Meende dat er ook meerdere mensen ooit bezig zijn geweest met het project, maar dat er vanwege meerdere redenen (o.a. natuurlijk de budgetaire) het uiteindelijk niet door ging.

Is dat drama element uit de synopsis ook een bestaand element in het kapingsverhaal (dat al genoeg drama kent lijkt me) of is dat een extra dramatische laag "om budgettaire redenen"?? Als dat zo is doet dat mij het ergste vrezen.

Van Wikipedia:

Journalist Ger Vaders - hoofdredacteur van het Nieuwsblad van het Noorden en een van de gegijzelden - schreef over de gijzeling een boek onder de titel IJsbloemen en witte velden (1989).

http://nl.wikipedia.org/wiki/Treinkaping_bij_Wijster

OK, ik ben een tikkie gerustgesteld

Ik had precies hetzelfde gevoel bij het plot.

Zucht, Paula van der Oest. Dat doet mij al het ergste vrezen. Toch ga ik kijken.

Vind je haar films dan zo slecht?

Echt Wijster goed zijn ze ook niet...

Vooral wisselvallig. De ene keer is het een bijzondere film als Moonlight en dan andere keer een middelmatig drama als Verborgen Gebreken.

" Al in de eerste scènes van de film gaat het ernstig mis. De toevalligheden, clichés en ongeloofwaardigheden volgen elkaar in rap tempo op. We zijn nog niet begonnen of we zien vader Rob met een andere vrouw (Cecile) zoenen in een auto. Toevalligerwijs rijden ze dochter Susan aan die er – wanneer ze haar vader ontdekt – snel vandoor gaat. Tijdens het avondeten worden er kleine toespelingen over het voorval gemaakt, maar daar blijft het bij. De volgende ochtend echter, houdt Susan haar vader – vlak voor deze naar zijn werk vertrekt – aan. De conversatie tussen beiden duurt welgeteld een halve minuut, maar toch suggereert de film dat Rob hierdoor de trein naar zijn werk mist. De trein waar hij later in stapt, wordt gekaapt. Omdat de overspelsituatie nog niet besproken is, Susan haar vader bovendien nog snel een briefje toestopte dat hij pas in de trein mocht lezen en zich nu schuldig voelt aan het feit dat haar vader in de gekaapte trein zit, is het drama compleet.

Het verhaal ontwikkelt zich gedurende de rest van de film niet anders dan dat u als lezer nu waarschijnlijk al verwacht. Rob wordt het doelwit van de kapers en wanneer ze een pistool tegen zijn hoofd zetten, krijgt deze spijt van zijn overspel. Plots beseft hij hoe belangrijk zijn gezin voor hem is. Het thuisfront zit in de tussentijd gespannen voor de televisie, hoewel Susan actief – vanzelfsprekend samen met vaders scharreltje – probeert bij haar vader in de buurt te komen. Niet alleen krijgt zij zo de kans haar schuldgevoel kwijt te raken, ook kan ze Cecile uithoren over de relatie die zij en Rob hebben. De grote ruimte die men in het scenario heeft ingeruimd voor deze voorspelbare gezinsperikelen zorgt voor veel vervelende en overbodige scènes, die afleiden van de kaping zelf.

Wellicht is deze overtollige aandacht voor de nevenverhaallijnen wel logisch, aangezien de kaping zelf eveneens weinig inventief in beeld is gebracht. Spanning moet worden opgewekt door de vraag of de gijzelnemers Rob werkelijk zullen doodschieten, of hem enkel bang proberen te maken. Daar je als kijker nooit twijfelt aan een goede afloop van het geheel – waarom zou men anders zoveel moeite doen om de pogingen van de dochter in beeld te brengen? – valt het wat spanning betreft wel mee, of beter gezegd: die is er niet. Angst dan misschien, door de portrettering van de kapers? Nee, ook daar wordt door de makers subtiel een streep doorgehaald. De kapers worden neergezet als qua uiterlijk stereotype ‘bad-guy’ Molukkers, met plastic geweren van de plaatselijke speelgoedwinkel en veel ‘angstaanjagend’ geschreeuw. "

Complete Recensie

Achtergrondartikel

Ondanks de vele clichés heeft Wijster wel een enorme historische waarde. Nog nooit werd deze historische gebeurtenis zo duidelijk in beeld gebracht, en dat is natuurlijk absoluut pluspunt. Je ziet hoe het geweest moet zijn, tevens is camera werk ‘home-video stijl’. Met andere woorden, een beetje als Cloverfield en Diary of the Dead. Wat als gevolg heeft dat je tijdens het zien van de film je bijna echt in de trein zit. Verder is de telefilm vergeleken bij de andere titels van dit jaar absoluut minder, het verhaal is niet erg spannend of vernieuwend. Tevens bevat de film geen duidelijke hoogtepunten. Toch verdient Wijster absoluut een kans.

Voor de mensen die nog meer willen lezen, klik hier voor de recensie!

Ben jij ooit negatief over iets op je website?

Na de laatse Telefilm "Skin"had ik een enorm verwachtingspatroon van deze "Wijster".

Maar dat viel een beetje tegen.

Het acteerwerk viel behoorlijk tegen op sommige momenten.

Houterig.

Verder wordt er wel erg krampachtig aan het einde toegewerkt naar een climax die duidelijk moet maken dat de gegijzelden toch wel enig begrip hadden voor de molukse gijzelnemers.

Beetje merkwaardig wanneer men behoorlijke tijd in spanning en in ermbarmelijke omstandigheden heeft gebivakkeerd.

Het lijkt alsof de makers krampachtig er een politiek correct verhaal

van wilde maken zodat niemand met de vinger kan wijzen na afloop.

Beetje nare nasmaak.

2,5*tot een kleine 3*

Dat hele familiedrama kon mij gestolen worden. Het leek soms wel of dat centraal stond en dat de kaping 'toevallig' ook in de film zat.

Het eerste uur heb ik hoofdzakelijk naar een depressieve familie gekeken en een vader die de naam van de rat niet meer wist.

Was veel meer geinteresseerd in de rol van de overheid en een meer (persoonlijke) achtergrond van de kapers. (helemaal niets van gezien!)

Camerawerk vond ik vaak er niet bij passen. Ik vind normaliter 'handcamera' zeer te pruimen, maar het ging er hier wel erg shaky aan toe. Zo shaky dat het irritant werd. Het leek soms wel alsof de cameraman maar wat zat te doen om dramatisch over te komen, terwijl ik het totaal niet bij de emotie van de scene vond passen.

Het is bekend dat de journalist het heeft overleefd. Journalist was ook al snel vriendjes met de kapers. En over het algemeen was er gewoon geen spanning.

Vond die opa wel lief trouwens. Een van de weinige personages waar ik het mee te doen had.

Aardig 2.5/5

Ik hoop dat een andere NL regisseur dit onderwerp nog eens op een serieuze en rechtvaardige manier gaat tackelen.

Heb geen tijd om nu nog veel uit te leggen. Paula van der Oest is niet bepaald mijn favoriete regisseuse. Maar dit is werkelijk waar een van de beste Nederlandse films die ik ooit heb gezien.

4*

Acteerniveau was matig en die pruiken van de kapers zagen er ook niet echt uit.

Typisch is weer het uiterst correcte ABN wat iedereen perfect uitspreekt, naar mijn mening te gemaakt.

Ook het Moluks (of wat voor een taal het ook was) met een duidelijk Nederlands accent deed de film geen goed.

Dat subplotje van de vader die vreemdging was ook totaal oninteressant.

Ik vond het nog best een mooie film, wat ik vooral heel leuk vond was dat ze 'ouderwetse' dingen erin hadden verwerkt (je ziet bijvoorbeeld op een gegeven moment een vrouw de libelle lezen die de opmaak van die tijd nog heeft). En ook vond ik dat de acteurs het nog redelijk goed deden.

Ik heb wel betere films gezien, maar ook zeker wel slechtere.

Wat vonden de kranten er van?

Het acteerwerk was vaak niet zo sterk. Maar het verhaal is mij goed duidelijk gemaakt. Ik had nog nooit van deze kaping gehoord. Is ook eventjes voor mijn tijd. Ik vind het mooi hoe de privézaken van de man invloed krijgen op de kaping.

Het was niet aldoor boeiend, een uur had wat mij betreft genoeg geweest voor deze film. De scenes met Susan konden mij werkelijk gestolen worden.

Verhaal was niet erg interessant gebracht. Spanning/drama kwam niet over. Matige acteerprestaties.

Toch wel een beetje teleurgesteld

maar het einde vond ik prachtigg

met ''Hena Masa Waja'' aan het eind.

Ik verstond het hele nummer niet, maar ik vond het werkelijk super out of place en geforceerd. Het knalde werkelijk de speakers uit en het was veel te 'vrolijk' voor zo'n kaping. Net of alles weer goed is en goh nu hebben we ineens allemaal begrip.

Echt dit onderwerp heeft een betere verfilming nodig.. hoe meer ik er aan denk.

Het is overigens de eerste Oest film waarin ik is een interessant verhaal (behalve het familiedrama) ontdekte. Maar goed, dat was dit keer ook niet zo moeilijk met een bestaand onderwerp.

Ik vond de Molukkers te lief over komen en ik vind 18 jaar een te milde straf, het zou maar jou vader, zoon of man zijn...............

Hopelijk gaan ze ook nog een film maken over de andere kaping, bij De Punt, die had een wat spectaculairder einde. Ik vond het hier allemaal niet zo spannend overkomen. Ze waren wel erg vriendelijk tegen elkaar. Het probleem is dat er buiten het doden van 3 mensen, eigenlijk niks gebeurt in die 12 dagen, er teveel andere dingen teveel aandacht krijgen.

Ik kan me deze kaping en de spannende momenten voor de buis nog goed herinneren, maar de film deed me vreemd genoeg weinig.

Het tempo ligt te laag en ik had moeite de film uit te kijken. Het feit dat het om een waargebeurd feit ging sleepte me er doorheen.

Twee sterren voor de moeite.

Volgens mij was de straf 14 jaar, maar ik kan mij vergissen.

Film opzich was erg goed gemaakt en verteld en het moest niet veel verschillen op de ervaringen van Rob (die echt bestaan heeft dacht ik maar dan onder een andere naam) Het word allemaal mooi verteld en het draait hierin ook absoluut niet om de entertainment. Het was inderdaad ook een beetje in Home camera-style gefilmt. De film heeft inderdaad cliche-neigingen en word daarom best wel saai. Maarja, het moest gebasseert zijn op de echte ervaringen dus dan kan je er ook niet een grote knalfestijn van maken. Die overtollige dramascenes waren daarintegen wel weer jammer.

Jaap Spijkers acteerde ook weer goed. Hij krijgt ook elk jaar een beurt in een telefilm.

Had trouwens ook eerst gedacht dat ze dezelfte Molukkers caste die we in de film Skin tegenkwamen.

Al met al weer een prima telefilm. Alleen jammer van sommige saaie dramascenes.

3,5*