American Pastoral (2016)

Gebaseerd op het gelijknamige boek van Philip Roth.

Vanaf 1 december in de bioscoop (Splendid Film)

Schitterende muziek in de trailer zeg! Erg mooie cover van Mad World.

Alweer een Mad World cover..

Het mag niet de meest originele keus zijn zoals kos aangeeft, maar het werkt schitterend. Erg benieuwd wat McGregor hiervan maakt, het ziet er behoorlijk aangrijpend uit. Hopelijk overspeelt hij zijn hand niet met al dat drama....

Auw.

Gisteren in de sneak voorbijgekomen.

Een film die veel moois wil, maar uiteindelijk op bijna alle vlakken tekort komt.

Normaal hou ik wel van de wat langere films met een rustigere en betere opbouw. Helaas was American Pastoral een nogal een tergende en saaie zit.

Het begint allemaal wel oke waarbij tijdens een schoolreunie wordt teruggeblikt op het nogal somber ontplooide leven van de vroegere schoolheld "the Swede". De eerste helft van de film scoort nog wel een voldoende door zijn redelijke tempo en aardig acteerwerk (van voornamelijk de prima Dakota Fanning).

Bij de tweede helft gaat het echter mis.

Waar de bedoeling was om de kijker getuige te laten zijn van een langzaam aftakelende familie en het vaderlijk lijden van "The Swede" komt pijnlijk weinig terecht.

Het geheelt maalt maar door op een slakkentempo waarbij het uiteindelijke verval van de hoofdpersonen juist weer in sprongen wordt genomen. In de uiteindelijke ontknoping hadden het script en regiseur Ewan McGregor blijkbaar niet al teveel zin meer.

Dit alles resulteert in een nogal saai en onbevredigend geheel.

Voor de aardige decors en voor Dakota toch nog een nipte 2,5*

Door de gehele film heen is duidelijk te zien dat Ewan McGregor worstelt met de verwerking van zijn bronmateriaal (het boek van Philip Roth). Ik moet eerlijk bekennen dat ik de roman (nog) niet heb gelezen, maar deze lijkt te draaien om een gelaagd plot, een veelheid aan historische referenties en een duidelijke psychologische ontwikkeling van de characters. En dat is voor een regie-debutant als McGregor, die en passant ook nog even de hoofdrol op zich neemt, duidelijk te veel gevraagd.

American Pastoral stelt veel aan de orde, maar slaagt er niet in een coherente eenheid te creëren. McGregor doet een nobele poging fragmenten met elkaar te verweven, dat wel, maar uiteindelijk zal hij het overzicht verloren zijn. De film springt van de hak op de tak, en kent een aantal scènes die de eindversie nooit hadden mogen halen.

Dat ik de film tóch wel kon waarderen, heeft voornamelijk te maken met het acteerwerk. Het Oedipuscomplex dringt zich al snel op, maar beide vertolkers van Meredith Levov kwijten zich van hun taak hun complexe personage geloofwaardig neer te zetten. Vooral Dakota Fanning vond ik erg sterk, en de relatie tussen dochter en vader (McGregor) kent gelukkig voldoende uitdieping. Jennifer Connelly zette zichzelf daarentegen wel wat te kijk, en het meisje dat Merry's vriendin speelt (Valorie Curry) was idealiter helemaal niet in de film voorgekomen.

American Pastoral verdrinkt in de pretenties van een scenario dat zich moeilijk naar het scherm laat vertalen. Een gewezen regisseur was er misschien in geslaagd een goede weergave te bieden van de maatschappelijke reuring van de sixties. Onder McGregor blijft het bij proberen.

3*

Absurd laag gemiddelde hier (2,73) voor een fascinerende, mooi gespeelde en goed gekostumeerde film! Vond het verder ook niet erg pretentieus. Heb dit boek van Roth niet gelezen, maar wel een paar andere en vond de toon van de film overeenkomen met wat ik van zijn schrijfstijl ken. Het is iconisch, een tijdsbeeld, en daarom misschien wat "cliché" voor sommigen. Niet dat ik dat zo heb ervaren, daarvoor ging ik teveel mee in het verhaal. Deed me wel wat aan sommige episodes/seizoenen van Mad Men denken.

Helemaal niet mee eens: m.i. ligt deze score hier juist geheel in de lijn der verwachtingen afgaande op de volgende gegevens:

1.) een vrij povere IMDB score van 6,2/10 (1390 stemmen) (m.i. scoren films op MM gemiddeld 0,5 tot 1,0 punt lager dan IMDB als je de MM score eerst met 2 vermenigvuldigt);

2.) een nogal schamele 43 punten op metacritic.com;

3.) een absurd -dit is wel absurd ja- lage opbrengst van $544,098 in de VS volgens boxofficemojo.com;

4.) het kennelijke gebrek aan aandacht (van het publiek) en marketing d.w.z. gewoon een flop;

5.) terug te zien in het feit dat een lokale arthouse bioscoop (LantarenVenster) deze film alleen nog maar om 12:00 (dagelijks) vertoont (ze zullen wel contractueel verplicht zijn om 'm überhaupt nog te vertonen);

6.) als je zelf de film kennelijk wel goed vond maar niet (hoog) stemt helpt dat de score hier ook niet verder omhoog.

PS: ik heb het boek ooit gelezen en heb nog wel enige interesse maar ga doorgaans niet al om 12:00 's middags in een bioscoop hangen, zeker als ik geen meesterwerk verwacht. (Misschien dat de heren van Calvé 'm nog wel langs komen brengen.)

Had ik moeten zeggen hier en elders Bélon?

Heb hem zelf inderdaad net in de 12:30 matinée in Hartlooper gezien. Weinig animo verder, maar dat vind ik alleen maar lekker rustig!

Inderdaad danuz dat had mij een heel betoog bespaard

(ik zal 'm in mijn updates houden: als blauwdruk kan hij vast nog eens van pas komen)

12:30 is vast heerlijk rustig inderdaad maar ik ben geen ochtendmens en dan schept een rustige omgeving vooral een ideale situatie om -bedoeld of onbedoeld- een uiltje te knappen en mijn medebezoekers op gesnurk te trakteren

Ewan McGregor en Jennifer Connelly voor de prijs van een... helaas ziet de film er verder totaal niet interessant uit, toch maar links laten liggen dan

(Gezien op 05-01-17)

Levov, bijgenaamd 'de Zweed' heeft alles wat hij wou, behalve het geluk. En dat is nu net het belangrijkste in het leven. Hij lijdt onder de verdwijning van zijn 'ontspoorde' dochter Meryl.

Zijn vrouw begrijpt het niet en zij begrijpt ook hem niet.

De film spitst zich toe op de zoektocht naar die 'verloren' dochter.

Heel mooie, sfeervolle film, die ons terugbrengt naar het begin van de jaren zestig na de moord op John Kennedy en diens opvolger Lyndon B. Johnson

Sommigen beweren dat de regisseur van de film een soap maakte van het gekende boek van Philip Roth (ook vertaald in het Nederlands). Het heeft mij niet gestoord..

Warrige film zeg.

Ik kan me voorstellen dat het boek veel uitgebreider en gedetailleeerder is en derhalve beter.

Mooie cinematografie, en in een interessant tijdsgewricht wordt een op zich redelijk eenvoudig verhaal lekker langzaam verteld. Dat geeft de kans om je volledig in het tijdsbeeld onder te dompelen - en ook om je een uurtje of anderhalf te ergeren aan het langzame tempo, en het idee dat de eerste paar minuten al prijsgeven hoe het afloopt en je alleen nog zit te kijken naar hoe het zover kwam.

Ik had geloof ik meer het eerste dan het tweede, want ik kon me redelijk in de film houden. Jammer wel dat het wat weinig vrolijk en positief is. McGregor slaagt er aan de andere kant - als regisseur - behoorlijk goed in om de pijn van de vader invoelbaar te maken, al is McGregor - de acteur - daar af en toe wat mee aan het harken. Wellicht dat zijn personage in het boek ook een hark was.

De wat moralistische uitsmijter is wat al te, wel, moralistisch. Wat te Amerikaans naar mijn smaak, en ook wat te uitleggerig. Laat dat liever aan de kijker zelf, vind ik dan.

Helemaal mee eens, deze film verdient beter!

Uitstekende film met een aangrijpend verhaal over een vader wiens gezin uiteen gerukt wordt nadat zijn onspoorde dochter verdijnt na een bomaanslag. De cast speelt prima, het ziet er allemaal goed uit en de muziek zet de juiste toon. Ik heb de gehele film geboeid zitten kijken en het einde vond ik erg sterk. De film wist (bij mij althans) de juiste snaar te raken. Laat je dus niet afschrikken door het lage gemiddelde hier op moviemeter, ik weet zeker dat meer mensen dit een prachtfilm gaan vinden!

Had hier wel hoge verwachtingen van maar viel toch wat tegen. Gewoontjes, niet erg bijzonder, mist de branie die ik van Trainspotting guy McGregor graag had teruggezien. Verhaal komt maar langzaam op gang, word gaandeweg wat beter, maar echt meeleven met de personages?....Nou nee, niet echt. McGregor speelt op zich best goed, maar zijn Swede is te gedistingeerd, moeilijk om de zielenpijn die hij hier wil overbrengen echt te voelen. Wellicht was het beter geweest om de film te vertellen vanuit het perspectief van Merry(een niet goed gebruikte Fanning). Een karakter wat een veel interessantere ontwikkeling doormaakt in American Pastoral, maar zij komt slecht mondjesmaat in beeld en naar het hoe en waarom van haar opmerkelijke daden in deze film blijft het jammer genoeg gissen, en dat is een groot gemis. Had dus veel beter gekund, niet slecht, maar zowel regisseur als acteur McGregor zouden beter moeten kunnen.

Wereldfilm, heb hier erg van genoten.

Ben het helemaal eens met Pazmaster

Donkere kant van het verhaal en een serieuze nachtmerrie als het aankomt tot de toegewijde ouders. Het gezicht van Merry een ijzersterke rol van de buitengewone actrice Dakota Fanning gaf expressie aan het gevreesde beeld, dat geen enkele ouder ooit zou willen zien. Ik vond het verhaal qua opbouw prima. Het was donker maar tevens zo menselijk. Prima film!

Uitstekende acteerprestaties met name Ewan McGregor in deze verder deprimerende goede film.

Misschien komt het omdat dit verhaal zich afspeelt tegen de achtergrond van een periode van de Amerikaanse geschiedenis die mij interesseert, misschien omdat ik een tijdlang veel Philip Roth heb gelezen en dus enigszins thuis ben in zijn wereld, maar ik denk toch dat het vooral vanwege de subtiele regie van Ewan McGregor is dat deze film zo'n indruk op mij gemaakt heeft : de acteurs krijgen alle ruimte om hun personages vorm te geven, het verhaal loopt soepel, en het historische panorama en de persoonlijke tragedie van de Levovs worden fraai verweven. Jennifer Connelly breekt weer eens mijn hart, McGregor versmelt op onverwachte wijze met zijn rol en laat zijn verdriet (in ieder geval op míj) duidelijk overkomen, en Dakota Fanning had zelfs een Oscarnominatie verdiend voor haar vertolking waarin agressie en tragiek elkaar zo mooi in evenwicht houden. Ja, Renton has come a long way. (O, en de hogelijk gewaardeerde David Strathairn is trouwens perfect in zijn kleine rolletje als Nathan Zuckerman.)

Volledig akkoord met mijn voorganger Roger Thornhill

Even een leuk tussendoortje tussen al mijn films in de horrorfilm Challenge hier op moviemeter.

Maar gezien het verhaal is dit ook wel even horror voor de familie.

Uitstekende acteerprestaties. Ewan McGregor speelt zijn rol overtuigend, Connelly en Fanning zie ik altijd wel graag spelen. 7,5/10

Redelijke film over waarin de tienerdochter van een Amerikaans gezin mogelijk een terroristische daad heeft gepleegd. Een goed en origineel verhaal gesitueerd in het Amerika van de jaren '60. De film probeert iets te veel onderwerpen aan te halen waardoor niet alles even goed uitgewerkt is. Het acteerwerk is goed en als regiedebuut van Ewan McGregor valt er ook weinig op aan te merken.

Een goede misdaad/drama film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Prima camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Bekende acteur Ewan McGregor...

Prachtige film, met een zeer goede Ewan McGregor en een wederom steengoede Dakota Fanning, die weliswaar niet zo veel in beeld komt, al draait de ganse film rond haar personage.

Goed verhaal, dat zich afspeelt in de jaren '60, begin jaren '70.

Ook de muziek is zeer goed, past volledig bij de tijd én het onderwerp van de film.

Als regiedebuut van McGregor kan deze film wel tellen !! Puik werk.

Echt warm aanbevolen!!!

Na een lange intro volgt een onwaarschijnlijk verhaal met heel wat scènes die ge amper voor ernstig kunt houden.

Film wil accenten verleggen, verrassen, verbazen en zelfs ontroeren, maar overtuigen doet hij niet.

Ik heb nogal wisselende ervaringen met Philip Roth; Portnoy's Complaint is een zeldzaam irritant gedrocht, maar bijvoorbeeld American Pastoral beviel wel goed. Ik keek te zijner tijd ook wel uit naar deze verfilming, maar door een gebrek aan tijd en de niet bepaald goede recensies is het er toen niet van uitgekomen. Nu is het er dan toch van gekomen. De film heeft toch te veel zwakke punten en een simplisme waardoor het in vergelijking met het boek toch echt een slag minder is, maar alsnog, als op zich staande film is het ook bij lange na niet zo beroerd als de over het algemeen vernietigende recensies doen geloven.

De film mist de subtiliteit en de gelaagdheid die de karakters in het boek wel hebben. Wat ook niet gemakkelijk is, zeker niet gezien American Pastoral toch bijzonder veel in de interne gedachtenwereld van verteller Nathan Zuckerman zit. Swede komt hier over als een domme, simpele ziel en zijn vrouw Dawn is helemaal platgeslagen tot een simpele bimbo. Gelukkig komen Merry, Sheila en vader Levov wat beter uit de verf. Hoe dan ook, in de film volgen we vooral de centrale verhaallijn die hier als een vrij direct dochter-ouders-conflict wordt gepresenteerd: het leven van de joodse Golden Boy van vroeger, Swede Levov, dat niet de beloofde American Dream wordt maar uit elkaar barst als zijn dochter zich inlaat met een Weather Underground-achtige linkse terreurgroep, waarna zij bomaanslagen pleegt, jarenlang verdwijnt, en na terugkomst een hoopje ellende blijkt met een soort van extreem-boeddhistische doch vredelievende moraal. En waar Swede eigenlijk nog veel meer aan onderdoor gaat dan Merry zelf. Dakota Fanning doet het goed als de getroubleerde Merry, McEwan doet wel z'n best maar geeft niet echt diepte aan de vader, en zoals ik al eerder zei is moeder Dawn helemaal een karikatuurtje geworden.

Het is misschien niet het meesterwerk dat het boek verdient, maar het keek niet vervelend weg. AP is ook fraai gefilmd, en als tijdsbeeld van een Amerika in oproer in de jaren '60 was het ook best interessant. Ik ga voor een krappe voldoende.

Ik vond dit toch wel een sterke film. Erg goed geacteerd met mooi sfeervol camerawerk. Voor mij kwam het verhaal goed over, ondanks dat het langzaam verteld werd. Ewan McGregor heeft hier een goede film neergezet, die voor mij, niet verveelde.

4*

Een andere, betere regisseur, had mogelijk wonderen kunnen verrichten. Het boek ken ik niet, maar dat wordt toch links en rechts aangeprezen. De opkomst en het verval van de American Dream. McGregor maakt met zijn regie weinig indruk, en komt met een vlakke, wat emotieloze film die je snel gaat vergeten. Jammer, want de muziek, de jaren zestig sfeer en de rol van Dakota Fanning zijn prima.

Toch een gemiste kans.

Ik weet het niet...net gezien op tv...eerste 20 min. gemist..Voice-overs betekent vaak dat een film/verhaal van een boek komt.Ik vind het zwakte van een film, storend. Een film voor allemaal maar niet voor iedereen. Een film niet geschikt voor Amerikaans publiek, vandaar de lage verdiensten, en zeer waarschijnlijk verlies.. Het verhaal....Een tijdsbeeld vooral...cliche's..zoals boven beschreven , een beetje van alles..Jaren zestig waar alles extreem was, .... de eerste terroristische acties Te veel zaken waar de film zich in verdrinkt...Echter de uitstekende acteerprestaties van McGregor en vooral Dakota Fanning zijn de moeite waard om deze film te zien. Geen meesterwerk, mogelijk het boek wel. Niet alle romans zijn geschikt voor verfilming.