Breakfast with Scot (2008)

Best goed te verteren kost. Het jochie is zó nichterig dat zelfs het homostel zich voor hem schaamt. Je zou zo'n kind hebben! Een kind moet zich kunnen uiten als het wil, maar in dit geval is het moeilijk om daarmee om te gaan. Knappe acterprestatie trouwens van het joch dat Scot speelt.

Geen meesterwerk, maar gerust leuk om eens te zien.

Ah, aan deze film was ik eind vorig jaar al een keer begonnen, nu merk ik dat ik hem eigenlijk ook toen had moeten afkijken want hij heeft nogal een kersteinde (maar niet perse een film die alleen bedoeld is voor die tijd van het jaar).

De reden dat ik gestopt was met kijken was trouwens omdat de film toch niet echt mijn ding was. Het thema vind ik erg mooi, maar uiteindelijk is de film gewoon een erg droge komedie. En hoewel het qua inhoud zeker speciaal is, toch wel een beetje doorsnee.

Gelukkig is het allemaal wel hartstikke prima. De film is niet flauw, ook niet te zwaar en nergens voelt het nep. Eigenlijk ontwijkt deze film alles waar doorsnee komedie films onderuit gaan. Gewoon leuke, best mooie en ook subtiele film. Maar verwacht geen arthouse of lekkere quirkiness. 3*

Ontzettend lieve feelgood-film met een heleboel glimlachmomentjes en een voorspelbaar einde.

Leuk, vooral het acteren van de kinderen was erg goed!

een aardige feelgood-film; met vele ontroerende momenten, maar voor mij ontbreekt de magie enigszins. Misschien is de film mij te weinig gewoon. Of is het gewoon dat ijshockey niet mijn sport is.

Het begin was veelbelovend. Vooral door Scott, want wat een schattig personage is dat!

Een lief jongetje dat niets liever wil dan gewoon zichzelf zijn. En laat nu net dat het probleem zijn voor z'n 'toekomstige ouders'. Vooral voor Eric is het moeilijk omgaan met een jongetje dat duidelijk veel eigenschappen van een meisje heeft. Ergens weet je natuurlijk onmiddellijk waarom dit zo moeilijk is voor hem. Hij doet namelijk al heel z'n leven z'n uiterste best om een échte man te zijn. Zowel voor de buitenwereld als voor zichzelf. Zelfs al is hij homo. Het lijkt wel of Scott ervoor zorgt dat hij opnieuw tegen alle vooroordelen van voordien moet vechten. En daar heeft hij duidelijk geen zin in.

Gelukkig is er Sam die alles wat kan relativeren en die ervoor zorgt dat Eric beetje bij beetje bijdraait en inziet dat jezelf kunnen zijn veel belangrijker is dan jezelf bewijzen tegenover de halve wereld.

Mooie boodschap en levensles, dat zeker. Maar na een tijdje heb je het allemaal wel begrepen en wordt het wel erg melig. Al wil ik hiermee de film zeker niet de grond in boren want ik heb me wel vermaakt en zoals al gezegd steelt Scott de show. Ik durf zelfs zeggen dat hij de film draagt. Je hebt gewoon echt met hem te doen. Verder verloopt het allemaal zoals je verwacht en ook het einde is dus allesbehalve een verrassing.

Dus, leuk tussendoortje, niets meer, niets minder.