Winterstilte (2008)

Winterstilte is een van de vier films die werd geselecteerd voor het kunstzinnige filmproject met de Mondriaan Stichting De Verbeelding. Tot februari werden in Zwitserland de opnamen gemaakt.

Bron: http://www.dicktuinder.com/2007/2007D.html

Het Nederlands Fonds voor de Film en de Mondriaan Stichting lanceerden in het voorjaar van 2007 het gezamenlijke project De Verbeelding.

De volgende films werden geselecteerd en ontvingen ieder totaal 300.000 euro van het Filmfonds en de Mondriaan Stichting in het kader van De Verbeelding:

Winterstilte, scenario en regie: Sonja Wyss.

De Stillen, scenario en regie: Ricky Rijneke.

Winterland, scenario en regie: Dick Tuinder.

C'est Déjà L'Été, scenario; Bastiaan Kroeger en Martijn Smits; regie Martijn Smits.

Het streven is naar een gezamenlijke presentatie van de films in het najaar van 2008.

Winterstilte gaat op het komende Nederlands Film Festival in première.

De première vindt plaats op zaterdag 27 september om 19:30 uur in zaal 1 van het Louis Hartlooper Complex. De film is ook te zien op zondag 28 september om 9:30 uur in Movies 1 en op maandag 29 september om 22:15 uur, ook in Movies 1.

Interessant project, net als de andere drie bovenstaande. Gaan die ook openen op het NFF?

Na de biosrelease van twee weken terug heb ik hier louter positieve recensies over gelezen. Ik heb 'm tijdens het NFF gezien, maar was lang niet zo onder de indruk als de recensenten. Wyss stopt er teveel vrij te interpreteren symboliek in, een beetje een overkill aan verwijzingen naar het katholieke geloof en andere thema's.

Na afloop was er een Q&A met de regisseur, maar haar eigen intenties werden niet echt duidelijk. De katholieke verwijzingen die hier in terugkomen blijven nogal onverklaarbaar. Wyss zelf zei enkel dat dit de leefwijze is van de mensen uit dat dorpje en wist niet duidelijk te maken waarom ze er persoonlijk voor gekozen heeft. Wel erg leuk om te weten: het afgelegen bergdorpje waar alles zich afspeelt bestaat echt, ook al wonen er maar twintig mensen ofzo...

Verder is het geheel wat te lang uitgesponnen, waardoor er af en toe wat saaiheid in het verhaal sluipt. Niet echt een hoogvlieger.

Normaal niet het soort film waar ik van hou, maar ik bleef toch geboeid, hoewel de film echt niet langer had moeten duren. De symboliek ontgaat me nog altijd, net als de bedoeling van - pak 'm beet - het laatste kwartier, maar de prachtige beelden maken veel goed. 3,5*

ik geloof dat ik de symboliek goed snap, maar dat maakt de film niet minder saai. cultuur ok, maar er moet wel door heen te komen zijn.

Mooie beelden, maar traag, traag.op een saaie manier traag.

Winterstilte is een titel die alles zegt en de beelden spreken voor zich, maar als film niet boeiend.

vreemde film. zou er niet voor naar de bios gaan.

Het is winter en het is stil, bijna geen dialoog kan het nog saaier.

Misschien begrijp ik de film niet goed, "Så som i Himmelen (2004)As It Is in Heaven, As in Heaven" en "Doubt"gaan ook over het geloof maar dat is toch even andere koek.

Fantastische film. Een filmisch poëem zou ik willen zeggen.

Niet de winter maar de lente.. Mooi.

Een film die me niet bepaald kon bekoren, mooi gefilmd dat wel, maar een verhaal zit er niet echt in. Dialoog is soms heel erg ver te zoeken. Totaal zijn geld niet waard. Als ze zo'n film wilden maken konden ze dit op een mooiere manier gemaakt hebben. Die mannen die met hun hoorns rondliepen was een totaal waste of time ! Niet aan mij besteed. Ik kan anders wel genieten van een soort andere film, maar dit was me té helaas.

Een film die het duidelijk moet hebben van zijn visuals. Die zijn prima in orde, maar door het totale gebrek aan emoties voelde ik me totaal niet uitgedaagd voor een interpretatie van de symbolen. Dan blijft er een plot over in de geest van: een man sterft, zijn vrouw en dochters begraven hem en handelen de rest van de film op onverklaarbare wijze. Aangezien de dames op het einde lachen lijkt er sprake van een happy end.

Volgens mijn vriendin kwam er ook een abortus in de film voor. Zelf heb ik daar niks van meegekregen. Dat geeft maar weer aan hoe ver het symbolisme in de film verstrikt zit. Ook jammer dat de komt van de hertemannen wordt weergegeven in slowmotion, zonder slowmotion camera, oftwewel: ik hakkerige vage frames. Ik kon er echt niks mee... De 2 puntjes geef ik uitsluitend voor de visuals, aangezien de film mij voor de rest echt helemaal niets te bieden had.

Ik vond het een prachtige film! De visuals zijn heerlijk, de film zuigt je vast. De verstilde beelden van een zwitsers bergdorpje zijn lief, maar er hangt ook een mysterieuze sfeer. Je blijft je als kijker continue afvragen waarom iets in beeld wordt gebracht, of wat het betekend, ik kan me voorstellen dat dat sommige mensen minder aanstaat. Maar, als je dat los laat kom je helemaal in de film, het verhaal is erg dun, van een plot is niet echt te spreken, maar de beelden, de ambiance, het mysterie, het is allemaal zo gemaakt dat je eigenlijk niet anders kunt dan erin verdrinken, mits je jezelf ervoor open stelt natuurlijk.
Ik heb, in tegenstelling tot mijn bovenbuurman, de abortus wel duidelijk meegekregen, ik kan me moeilijk voorstellen dat dat iemand is ontgaan eerlijk gezegd.

Misschien moet je gewoon de symboliek loslaten en deze film ervaren zoals je muziek luistert, of een warhol film kijken, het is een 'beleving' meer dan een verhaal.

Een verhelderende bespreking van de film

En informatie over het camerawerk

En ik altijd maar zeggen dat Nederland het Europese filmkneusje is, komt er een film als dit langs... Prachtig... de symboliek is redelijk eenvoudig te snappen, de verhaallijn ook maar het is zo in de symboliek uitgedrukt dat het intrigerend blijft. Sommige scenes deden me zo ongeveer naar adem happen met kippenvel en tranen in de ogen, dat soort werk. Echt het type film waar ik van hou.

Vier dochters in een streng gelovig en geïsoleerd bergdorp hunkeren naar liefde. Dat is zo ongeveer wel het hele verhaal van de film. De nadruk in deze film ligt echter op het kunstzinnige en daarmee is het wel een bijzondere film. De beelden zijn ook erg mooi en de sfeer en de muziek is dat ook. Drie kwartier heb ik erg geboeid zitten kijken, daarna begon ik het wel een beetje te geloven, want er gebeurt dus eigenlijk gewoon helemaal niets in de film. 70 minuten is niet veel maar toch nog net iets te dus. Maar het is wel goed dat er toch nog mensen zijn die anno 2008 waar alles commercie troef is, dit soort films durven en kunnen maken. En alleen al daarom zou deze film eigenlijk veel hoger gewaardeerd moeten worden.

Veel van verwacht, maar t kwam niet uit.

Mooie beelden, maar een non-verhaal. Wat nou symboliek?

Kunstacademie gepruts komt eerder bij me op.

Ja goh, zo gaat dat met verwachtingen en ervaringen. Je lijkt de film af te rekenen op het non-verhaal. Je vooronderstelling is hierin schijnbaar dat film wel een (bepaald type) verhaal moet hebben. Wat je nu doet is ongeveer hetzelfde als zeggen over Picasso: 'wel mooie kleuren, maar het perspectief daar klopt niks van.' En 'kunstacademie gepruts' is helemaal een gratuite opmerking.

Tja, wat moet je hier nou mee? Een filmisch gedicht met weliswaar mooie plaatjes én met een overvloed aan symboliek (waarvan de betekenis mij in veel gevallen ontgaan is), maar overdaad schaadt. Typisch zo’n plotloze art house film, die aan mij niet besteed is. Duidelijk alleen bedoeld voor de liefhebbers.