Passchendaele (2008)

Als ik een film over de slag van Passchendaele kijk wil ik wel de slag van Passchendaele zien en niet 1.5 uur een romance die zich ook nog afspeelt in Canada. En daarna ongeveer 20 minuten echt oorlog, maar zelfs daar gaan ze het nog vermengen met romantisch gezeik. In de videoclip van Iron Maiden over deze slag zit meer actie dan in deze hele film bij elkaar.

Zwaar gemiste kans.

goede film goed in beeld gebracht( a la saving private ryan) .Wat romantiek , stoort niet vind ik. Als je in sterretjes praat is een 3,5 genoeg, meer dan gemiddeld voor mij

Domme romance, waarbij de vergelijking met saving private ryan enigszins opgaat betreffende de verhaallijn, dat de film zo wordt aangeprezen kenmerkt de naïviteit van de reclamemakers, het concept is gewoon gejat. De poster blijft mooi ondanks dat het een gigantische cliché is. Gevechten zijn grotendeels met een traagheid gefilmd. De mannen lopen over het algemeen te sloffen wat de traagheid nog eens benadrukt. Er komt één keer een stilte tijdens de vechtscenes naar voren die trouwens ook terugkomt in SPR maar hier stond deze stilte zwak in het weerspiegelen van de krankzinnigheid van oorlog in vergelijking met SPR. Het enige sterke moment vond ik dan wel het kruis, beetje mystiek. Maar het dier wat vervolgens een beetje spirit geeft is dan een zogenaamde valk. De eerste keer dat die in beeld kwam zag ik een uil vliegen (kan aan mijn waarnemingsvermogen liggen natuurlijk en volgens de cliché kwamen er maar enkele dieren naar het slagveld: de luis, de rat (dom uitgewerkt overigens), de leeuwerik en voor de rest nog wat geïmporteerde honden en paarden.

En dan die rare ploegende soldaten door de modder precies naast die houten weggetjes, midden in de frontlinie met paarden en al erbij. Waarom liepen die niet gewoon op die paadjes? Nee het geheel is onnodig cliché weggezet en daarom ongeloofwaardig en onrealistisch, Pearl Harbour had idd dezelfde ongeloofwaardigheid, snel stoppen met romance in oorlogsfilms. Wat dat betreft heeft liefde in Un Long Dimanche de Fiançailles een betere functie

wat is Paul Gross een slechte acteur zeg. Bederft het grootste deel van de film. En hoe de soldaten door de lucht vliegen door kogels en/of explosies is echt bizar. de beelden met de roofvogel kwamen ook niet tot zijn recht.

Wel jammer want had imho een goede film kunnen zijn

Ik ergerde mij met name aan het feit dat het tijdens de opnames stralend lekker weer was, iets wat je constant kon zien. De regen werd hierdoor ontzettend ongeloofwaardig.

Daarnaast is Passchendaele eigenlijk geen slag waarbij je een verhaal als dit moet gaan neerzetten.. Nee, ondanks dat de fiilm me toch nog vermaakt heeft, wegen de irritaties zwaarder.

Ik geloof dat dit 't eerste film is die ik heb gezien van 't 1ste Wereld Oorlog. Teleurstellend. Het gaat bijna alleen om de liefde tussen 2 partijen, waarin de frontenaanval een kwartiertje in voorkomt.

Dus kort gezegd: meer romantiek dan Passchendaele.

't Enige aanval die hierin voorkomt zag er goed uit. Goed realistisch weergegeven en natuurlijk zag 't slachtveld er ook bijbehorend uit.

Toch wel een prachtig en trieste einde: dat Dunne voor Mann zijn leven gaf. Tijdens het weergeven van de cast & crew komt ook een prachtige nummer met echte fragmenten uit dat oorlog.

Helaas heeft het bij mij een slechte cijfer achtergelaten.

Wat een teleurstellende film. Heel veel romantiek en heel weinig oorlog. Onbegrijpelijk trouwens dat je om een onderwerp als Passchendaele zo'n verhaal maakt... beetje ongepast.

Vind wel dat er enkele mooie shots waren van het slagveld, maar het verhaal aldaar is zeer ongeloofwaardig. 4 verschillende mensen uit 1 dorp die allemaal met elkaar te maken hebben, krijgen het voor elkaar om binnen 3 maanden in een door oorlog compleet verscheurd europa elkaar weer tegen te komen . En zo waren er meer punten, als reeds genoemd door andere users. De film komt wat traag op gang, maar als hij dan eindelijk op gang is, en je het onlangs dat je een oorlogsfilm verwachtte nog wel redelijk vind allemaal, wordt de boel eigenlijk verziekt door de ongeloofwaardige oorlogsscenes, erg jammer maar ook wel begrijpelijk, oorlog en romantiek gaat nou eenmaal niet samen, en zeker niet als je het slecht verfilmd.

Voor mensen die een romantische film willen zien is dit wellicht een aanrader.
Voor mensen die een Wo1 film willen zien, bespaar je de moeite en geld en zoek een andere (echtte) Wo1 film.

Dit is geen oorlogsfilm, maar pure romantiek die dan vooral nog eens slecht gebracht wordt ook.

Toch nog 1 ster, dankzij de laatste, symbolische scene. Verder verspil ik hier geen woorden aan, een grote teleurstelling.

PS: Belgische (Vlaamse) troepen hebben 4 jaar in die hel gelegen en zonder hun was Frankrijk in 2 maanden veroverd, maar daar zal men nooit een film over maken. Triestig.

Hier had ik meer van verwacht...

Allereerst dit: ik vind de omschrijving van de film, zoals ze hier staat, enorm misleidend. Ajs je de korte inhoud leest, denk je dat je een leuke oorlogsfilm gaat zien met af en toe een mooie actiescène. Niets was echter minder waar: het was een dramafilm waarbij slechts een fractie werd gespendeerd aan de slag zelf.

De film begint nochtans met een aardige actiescène die je meteen hoop geeft voor de rest van de film. Dan verhuist het verhaal jammer genoeg naar Canada, waar het liefdesverhaal begint. Dit liefdesverhaal duurt verschrikkelijk lang en is dus enorm langdradig.

Dan wordt er op het einde van de film eindelijk een beetje aandacht geschonken aan de slag zelf. En ik moet zeggen, dat zag er allemaal wel redelijk goed uit. Echt jammer dat er niet meer aandacht besteed werd aan deze slag, om er zo een geslaagde oorlogsfilm van te maken.

Er zat dus meer in, echt jammer...

Wat een flut romantisch oorlogsdrama was dit. De eerste 70 minuten zijn zeer vervelend en boeien totaal niet. Pas op het einde wordt de film wel aardig maar ook dat vond ik eigenlijk niet aangrijpend. Het continue zien vliegen van soldaten bij een granaatinslag begon op een gegeven moment ook snel vervelen. Nee de slag om Passchendaele verdient een veel betere verfilming dan dit flauwe liefdesdrama. De film heeft inderdaad wel wat weg van Joyeux Noel, maar die was toch stukken beter.

Film deed me soms denken aan de 1e WO-scenes uit The Legends of the Fall. Ook de mooie beelden van de natuur trouwens. Van mij had het liefdesverhaal erdoorheen niet gehoeven. Leidt een beetje af waar het echt om draait en dat is de waanzin en wanhoop van deze vreselijke loopgravenoorlog. Ongelofelijk hoeveel mensen hierbij zijn gesneuveld. Ook totaal anders dan de 2e WO. Man tegen man-gevechten, soms met zijn allen frontaal de vuurlinie inrennen en dan maar hopen dat je aan het eind wat meer mannetjes overhebt dan de vijand.

Ik vond het gevecht erg mooi in beeld gebracht. De bakken met regen die maar bleef vallen.

Jammer dat ik met geen van de personages iets had. Het had van mij wel iets meer Band of Brother-achtig mogen overkomen. Nu heeft geen enkele soldaat eigenlijk een identiteit waar je je mee kunt vereenzelvigen.

Einde beetje te dik aangezet. Net voor de aftiteling dacht ik te lezen dat de Duitsers binnen een week Passchendaele alweer terug veroverd hadden. Pijnlijk, daar geef je dan je leven voor.

Leerzaam, maar als film over het algemeen vrij saai te noemen.

Passchendaele

Ik was even aan het rondzoeken op Netflix naar een bepaalde oorlogs film. Dit keer had ik alleen geen zin even om weer een tweede wereld oorlog film te gaan zien want ik wil niet in een keer door dat hele aanbod heen rossen, dan blijft er straks niks leuks meer over. Dit keer zag ik Passchendaele voorbij komen, een film die ik al langere tijd wou zien. Passchendaele (de film) bevat wel wat informatie maar, is op geen enkel vlak echt spannend. Interessant is het zeker maar, ik heb er denk ik iets te veel van verwacht toen ik hem aanzette, de trailer keek en / of de plotomschrijving heb zitten na lezen.

Passchendaele gaat over een ‘waargebeurd’ verhaal uit de eerste wereld oorlog. Ik weet zozeer niet of dit liefdesverhaal waargebeurd is maar, Passchendaele is wel degelijk een waar gebeurd slagveld. Ik vond het verhaal van Passchendaele (de film) nou niet echt geslaagd, het was eerder voor mij een Romantisch / Drama gebeuren dat er daadwerkelijk oorlog werd gevoerd. Ja, oké , na bijna een uur kijken kom je in de loopgraven bij de Canadezen terecht maar, daarvoor was het allemaal Drama en Romantiek waar ik nou niet echt fan van ben.

“De Derde Slag om Ieper, ook bekend als de Slag om Passendale”, daar gaat deze film over. Een bloederige strijd waar erg veel manschappen zijn overleden. Passendale is een moeilijke strijd geweest voor de Britten, die daar tegen de Duisters vochten (met o.a. landen als Canada, dat was toen nog een land van de Britten, nadat het onafhankelijk werd in 1982). Ook hier kun je zien dat de Duitsers zeken geen zwakke jongens waren en een oorlog best konden voeren.

Passchendaele verteld het verhaal over Michael Dunne, een soldaat daarna volgens mij Luitenant (als ik het goed heb) was een Canadese soldaat in de Eerste wereld oorlog, mocht hij ooit geleefd hebben (Dat weet ik niet). Hij word tijdens de oorlog geraakt door artillerie en tijdens zijn revalidatie komt hij zijn droomvrouw tegen die van een Duitse vader afstamde. Michael word non-actief gesteld maar mag na een tijdje toch plaats maken in een kantoor om nieuwe soldaten te rekruteren. Wanneer het broertje van zijn nieuwe vriendinnetje in het leger wilt wijst hij dit af. Hij zit bij een gigantische grote majoor in het kantoor dat een lulletje blijkt te zijn die toch het broertje op pad stuurde naar Frankrijk. Wanneer Michael dit hoort gaat hij er achter aan om het broertje in veiligheid te houden en niet te laten overlijden in de oorlog. Dit gaat alleen helemaal fout, broertje overleefd met 1 amputatie en michael is dood.

Het geen van Passchendaele sprak mij echt aan, want de Romantiek is te slecht gevormd met het concept van de film. Deze film sprak elkaar soms te erg tegen waardoor je met een wisselende stemming zat te kijken, wat ik echt dood zonde vond. Al om al, een tegenvaller.

2.5*

De Slag om Passendale is onderdeel van de Derde Slag om Ieper in de Belgische provincie West-Vlaanderen. De veldslag staat bekend als 'De Hel van Modder' en er kwamen bijna 140.000 soldaten om het leven, waardoor het als een van de bloedigste veldslagen uit de geschiedenis bekend staat.'Passendale' groeide hiermee uit tot het symbool van de oorlogsgruwel. De Canadese film start met enkele cijfergegevens: in 1917 streden 600.000 Canadezen op een bevolking van minder dan 8 miljoen in de oorlog. Een op tien zou nooit terugkeren.

Echter is dit geen keiharde actiefilm, maar een love-story. Veteraan Michael Dunne (Paul Gross, die de film tevens regisseerde en produceerde) wordt, nadat hij gewond is geraakt, verliefd op verpleegster Sarah Mann (Caroline Dhavernas). De film begint en eindigt met een oorlogsscène, en verder speelt het grootste gedeelte zich af in Canada. De regisseur verfilmde met deze film de geschiedenis van zijn eigen opa. Een evenwichtige film werd het niet! Veel tijd gaat op aan melodramatische (Soap-niveau) ontwikkelingen. We worden zelfs getrakteerd op een vrijscène te midden van het oorlogsgeweld. Daar staat tegenover dat de gevechtshandelingen rauw en intens zijn. Het blijft allemaal vrij luchtig, licht verteerbaar en voorspelbaar, maar door het entertainment gehalte blijft het redelijk.

Passendaele... Ik ben ooit in het museum geweest en het park erachter, was wel interessant en daarna nog een bezoek gebracht aan Tyne Cot Cemetery. Aan al die begraafplaatsen daar in de buurt kan je wel merken dat dit een zeer cruciale plaats was in de Eerste Wereldoorlog. Erg veel slachtoffers zijn hier gevallen.

Ik vind het ook wel eens fijn om een film over WO I te zien, het gaat vaak over WO II. Misschien is WO I wat minder filmisch interessant omdat loopgraven er steeds hetzelfde uitzien. Nu pakt deze film het wel iets anders aan. Het duurt lang voordat we uiteindelijk in Passendaele aankomen en dat vond ik wat jammer. Het voelde te geromantiseerd aan. De acteerprestaties zijn niet geweldig sterk, Paul Gross vond ik redelijk en de verpleegster Dhavernas ook, maar haar broer nee sorry. Verder een heel voorspelbaar verloop, al moet ik vaststellen dat het geheel wel vermakelijk is en goed in beeld wordt gebracht.

Nou...niet dat ik hier nu veel van verwachte, maar soms hoop je toch op een onverwacht pareltje. Maar nee, tv-film op zijn best. Wat op zich nog veel opvalt zijn mooie shots en de prima decors in het oorlogsgedeelte. Daar wordt op zich best wel een aardig beeld gepresenteerd van de helse modder in Vlaanderen rond Ieper en Passhendaele. Maar daar mee is het ook al snel gezegd.

Een oorlogsfilm is het zeker tot voorbij de helft niet, hoewel de beginscene in het kapotgeschoten dorp nog wel hoopgevend is maakt Gross daar zelf ook direct een einde aan door iemand een banjonet in het voorhoofd te steken. Een veel voorkomend ergernis die ik heel vaak in films zie, banjonet, messen en injectienaalden die ogenschijnlijk eenvoudig door borstbenen heen gaan en in dit geval door een schedel. Verdomme man, kap eens met die onzin.

Terug in de wereld, Canada te verstaan, verzand het geheel nogal in een verplichte relatie en erg standaard beeld van hoe mensen denken en doen. De dialogen lijken soms uit het handboek 'Hoe schrijf ik een scenario' te komen.

Zoals gezegd één van de weinige goede dingen zijn toch wel de modder decors. Dat ziet er prima uit. Vervolgens de strijd....tja, mooi dat die Duitsers tijdens hun aanval niet schieten, lichtpijlen en fakkels fluiten niet als normale projectielen slecht bedacht en gemonteerd, de jongen aan het kruis is wel erg dramatisch, niet dat het niet zou kunnen maar het is inmiddels vechten tegen de bierkaai. De sprint van Gross naar de jongen is ongeloofwaardig en slaat nergens op. De Duitsers die vervolgens het vuur staken en hem helpen is wel weer een aardige touche.

Uiteindelijk, niet mijn ding. Was met een andere invalshoek meer uit te halen geweest. Paul Gross vergeet ik in deze ook maar liever weer even, onthou hem liever in jeugdsentiment Due South als de onberispelijke Mounty.