Step by Step (1946)

Wel wat toevalligheden in het verhaal maar toch best spannend.

Zag de afgelopen kerstdagen 3 films (Bodyguard van Fleisher, Escape in the fog van Boetticher en deze Step by step) uit de jaren 40 die min of meer in dezelfde categorie kunnen ondergebracht worden nl die van een knap opgebouwd plot driven film. Geen grote maatschappelijke thema's, geen vormgeving die een diepere laag over goed en kwaad wil vertellen maar simpelweg een spannend verhaal brengen waarin elke scene een opstap is naar het einde. Toegeven, deze films zijn bescheiden studio produkties gemaakt in een tijd waar alles nog zeer braaf en preuts werd verteld , waarin personages geen superhelden zijn maar meer bescheiden working class mensen die politiewerk of spion louter als een job zien. Geen moreel oordeel dus over wat ze doen maar gewoon het vangen van de slechterik als einddoel hebben. Step by step past daar zeer goed in. Komt uit de RKO stallen (een kleine studio met beperkte middelen en hadden minder gekende acteurs en actrices onder contract) dus vooral mikken op entertainment en dat is wat de film doet. Goed opgebouwd plot, onschuldigen die de echte schuldigen moeten pakken, duo met screw ball karakteristieken en een huis met heel veel deuren. Het scenario is slim. Je blijft je verbazen dat in de eerste helft de hoofdpersonages in een moordkomplot wandelen in badpak of zwembroek en net als je denkt dat dit nonchalance van een logica moet zijn, is er die knappe zet zodat het vinden van kledij een noodzakelijk plotelement vormt. Tierney is de flegmatieke oorlogsveteraan, een macho/play boy die jaagt op zowel moordenaars als vrouwen. Hij kreeg door Tarantino een ere betoon door hem te casten als gangsterbaas in Reservoir dogs. Regisseur Phil Rosen (in een van zijn laatste films) heeft genoeg metier om een detective verhaal te vertellen (hij deed ook een paar Charlie Chan films die ook perfect in de filosofie van plot driven films past). Zeer genietbaar ouderwets entertainment.