• 15.747 nieuwsartikelen
  • 177.927 films
  • 12.203 series
  • 33.971 seizoenen
  • 646.938 acteurs
  • 198.977 gebruikers
  • 9.370.543 stemmen
Avatar
 
banner banner

Les Chemins de Katmandou (1969)

Drama | 98 minuten
3,00 1 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 98 minuten

Alternatieve titels: Dirty Dolls in Kathmandu / The Pleasure Pit / The Road to Katmandu

Oorsprong: Frankrijk

Geregisseerd door: André Cayatte

Met onder meer: Jane Birkin, Renaud Verley en Serge Gainsbourg

IMDb beoordeling: 5,6 (182)

Gesproken taal: Frans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Les Chemins de Katmandou

"A LOVE STYLE that is HONEST and TRAGIC!"

Na de mislukking van de mei-opstanden van 1968, vertrekt een gedesillusioneerde student naar Nepal om zijn vader op te zoeken die bij zijn gescheiden moeder financieel in het krijt staat. Hij wordt verliefd op een drugsverslaafde uit een hippiecommune en gaat, na haar dood door een overdosis, zich aan liefdadigheid wijden.

logo tmdbFilm still

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:

68- sploitation van die ouwe Cayatte die ook een graantje wilde meepikken van de waanzin, een beetje à la Antonioni in ZP. Net als laatstgenoemde lijkt Cayatte te twijfelen tussen een vernietigende parodie op de hippie malligheid en een begripvolle analyse.

Hoe dan ook: de held is dus in zijn eigen woorden in een salaud, cocu, en zelfs- nog erger- in een intellectuel petit bourgeois veranderd en bovendien op de vlucht voor de pigs ( nogmaals à la ZP ) en zijn familie, om in Nepal een nihilistisch bestaan vol drugs en vrije liefde te gaan leiden.

Dan ontmoet hij de ultieme hippie Birkin en daarmee ook de treurige infantiele pseudo - realiteit van deze vrije vogels die eigenlijk totale debielen met de emotionele ontwikkeling van een peuter blijken te zijn. Het slot is in de context van de film wel absurd moralistisch te noemen ( ik zou kunnen zeggen dat de synopsis spoilert maar dat mag ik niet ).

Opvallend voor een Franse film zijn de expliciete slik snuif en rookscènes, waarschijnlijk nog een reden waarom hij in de vergetelheid is geraakt.

Gainsbourg heeft slechts een bijrol als badguy, dat Birkin de drugsverslaafde hippie uit de synopsis is had u al begrepen. Verder draven oa een Hollandse hippie uit Haarlem en 2 Belgische toeristen op.

Score is uiteraard van Gainsbourg zelf met psiechedeliese, Indiase en cool jazz invloeden door mekaar. De intro was echter het best.