Kapò (1959)

Vreemd dat deze klassieker nog niet op Moviemeter stond!

Inderdaad. Heb hem ook nog niet gezien, maar wel nieuwsgierig. Pontecorvo's Batagglia di Algeri staat bij mij in hoog aanzien. Is het bekend of er deugdelijke versies van bestaan op DVD o.i.d.

Wat ik weet is dat er geruchten zijn dat Criterion dit zal gaan uitbrengen, maar of dat 100% waar is weet ik niet!

Heb deze film in mijn vaders bioscoop gedraaid, beklemmende film en volle zalen

Sensatie!!! (kleintje dan). Want die Criterion release is er nooit van gekomen toch (nog niet althans)?

De film is binnenkort te zien in het Filmmuseum in het kader van Italiaanse films uit 1959 (het jaar zal wel op 50 jaar later.... zijn gebaseerd). Vertoningen op 13 april (19u00) en 14 april (21u30).

Erg benieuwd naar, omdat La Battaglia di Algeri toch tot mijn favorieten behoort.

Andere titels in de serie zijn: Estate Violenta van Zurlini, Audace Colpo dei Soliti Ignoti van Loy, Generale della Rovere van Roselini, La Dolce Vita van Fellini, Un Maledetto Imbroglio van Germi en La Notte Brava van Bolognini - er zijn dus meer interessante titels bij!, waaronder de mij volkomen onbekende film van Loy met Claudia Cardinale (0 stemmen hier op MM)

Niet de klassieker waar ik op gehoopt had. Hoewel hij zeer sterk begon, werd de film naar mate hij vorderde wel erg clichématig en melodramatisch.

Dat de stijl van Pontecorvo nog in ontwikkeling was, is te zien, maar toch zaten er al enkele zeer mooie shots in.

Toch was de film interresant om gezien te hebben en mag hij, wat mij betreft, wel in een mooie versie uitkomen. De Nederlands ondertitelde versie die vertoont werd in het Filmmuseum was namelijk niet van een al te beste kwaliteit.

3*

Kan me wel vinden in de post hiervoor van stephan73.

De muziek was buitengewoon aanwezig. Een nogal vreemde muziekkeuze (op basis van Pontecorvo's eigen ideeën als ik de aantiteling mag geloven). Dramatische muziek, maar een beetje in een big/brass band achtig arrangement. Weet niet goed hoe het te omschrijven.

Het begin is het beste. Met name het stuk voor de aantiteling in de stad (trouwens opvallend dat er een stuk van de film voor de aantiteling zat, dat heb je bij oude films toch zelden, wie weet was Pontecorvo met deze film de eerste). Waar er mooie rijders, veel panorama's in zitten, waar je dus de actie plaatst in een groter, universeler geheel.

Het deel in het concentratiekamp is daarna vrij bekend cinema-terrein, hoewel er veel terloopse aandacht is en de narratieve ontwikkelingen niet altijd de drive van de film vormen, maar eerder de zijlijnen, karakteruitdieping en zo. Allemaal nog helemaal prima (fraaie ril van Emmanuelle Riva - bekend van Hiroshima Mon Amour).

Als er echter ook mannen in het kamp komen krijgt de film een nogal onbedoeld hilarische melodramatische wending. Met een soort Jezus/Maria Magdalena-achtige uitstraling (wel weer gepast met Pasen trouwens). Hierdoor verwatert het begin nogal en zit je opgescheept met een nogal standaard verhaal, waarin je het begin moet koesteren als het talent van Pontecorvo zich voorzichtig aandient.

geweldige film, jammer dat het zo moeilijk te verkrijgen is, lang leve filmmusea

Staat op de DVD-releaselijst van Homescreen én Criterion is er ook mee bezig. Wanneer hij bij beide verschijnt verschijnt is onbekend.

Criterion (als onderdeel van hun Essential Arthouse collectie) brengt dit 13 April uit!

Amazon.com: Essential Art House: Kapo: Dragomir Felba, Graziella Galvani, Gianni Garko, Didi Perego, Emmanuelle Riva, Susan Strasberg, Laurent Terzieff, Goffredo Bellsario, Aleksandar Sekulovic, Carlo Rustichelli, Gillo Pontecorvo, Roberto Cinquini: Movies & TV

volgens de site van homescreen komt hij 18 mei uit op dvd in nederland

*** HOMESCREEN *** - cinemien.nl

Ik krijg de film morgen

Prima productie in mooi zwart wit geschoten Strasberg speelt haar rol overtuigend.

Prima film over een meisje dat kost wat het kost wil overleven, voor mij een dikke voldoende: 4,0

Gezien het bouwjaar vd film wordt het wat moeilijk om hem af te doen als campsploitation,dit soort films was in 57 immers nog geen bekend terrein.De eerste helft is idd superieur aan de 2e,die je maar ,als je een beetje van kwade wil bent, een beetje hoeft te draaien en je hebt krek een naziploitation filmpje bij de kladden.Totaal idiote romance,wat zeg ik:2 romances.Portiere di notte is er niets bij vergeleken.

Het slot is dan weer wel goed en loopt al wat vooruit op LBDA.

Een aanrader om te zien.

Had ik een paar jaar geleden nog volledige afkeer van de Italiaanse cinema, ... de laatste tijd ontdek ik steeds meer pareltjes.

Kapo is er één van. Een hele knappe film die zich bijna volledig afspeelt binnen de muren van een concentratiekamp. Uiteraard weer beelden van alle bijhorende schokkende gebeurtenissen en veel stukken film die we kennen uit soortgelijke tweede wereldoorlog films van deze tijd.

Maar gezien het feit dat deze film al bijna 55 jaar oud is, hij zo prachtig in beeld is gebracht en Susan Strasberg (pracht vrouw) ook nog eens waanzinnig knap en overtuigend speelt, kunnen we spreken van een klein meesterwerk.

Ik geef hem de op één na hoogste score!

4,5*

Een tamelijk ongemakkelijk verhaal, omdat het voornamelijk gaat over het uit zelfbehoud collaboreren met nazi-beulen. De film richt zich op de ontwikkeling die een getraumatiseerd jong meisje doormaakt in haar poging om te overleven in gruwelijke omstandigheden. Het verhaal heeft een paar zwakke momenten, zoals de plotselinge en onverklaarbare ommekeer in de houding van Sascha ten opzichte van Nicole/Edith, maar is desondanks best aangrijpend. Gelet op het thema kan dat ook moeilijk anders.

Hoewel er wel betere films verschenen zijn over concentratie- en werkkampen, is dit product van documentairemaker Pontecorvo het bekijken zeker waard.

Laat ik maar beginnen met het feit dat ik geen kenner ben van de Italiaanse cinema. Zal ik vermoedelijk ook nooit worden. Bepaalde stijlelementen spreken me gewoon niet aan. Ik viel bijna in slaap bij La Dolce Vita. Zegt genoeg, lijkt me. Kapò leek aanvankelijk de goede kant op te gaan, maar verzandt doordat de focus op de verkeerde zaken gelegd wordt. Qua holocaustfilms zijn inmiddels ook veel betere films verschenen, al mag je Kapò daar eigenlijk niet op afrekenen. Wat ik wel graag gezien zou hebben is dat de rol van kapo beter belicht was. Ik had meer de indruk naar een doorsnee kampbewoner te kijken, terwijl kapo's tegelijk gehaat, gevreesd en benijd werden. Het moet een moeilijke ethische keuze geweest zijn, maar Pontecorvo vond Russische liefjes belangrijker. De ontknoping deed me trouwens vrij weinig. De ontknoping was even plotseling voorbij als dat het begon. Visueel scoort Kapò nog de meeste punten. De kijkervaring is verre van droevenis, maar evenmin memorabel.

Indrukwekkend oorlogsdrama waar in een meisje probeert te overleven. Erg sterk begin, daarna zakte het toch wat in.

Deze film was één van de eerste verhalende films die expliciet het onderwerp van de Holocaust (de gruwelijkheden van concentratie- en werkkampen) verbeeldde. Destijds controversieel omdat een paar jaar na uitkomen, regisseur Jacques Rivette en 30 jaar naderhand een zelfingenomen filmcriticus Serge Daney moeite hadden met een één enkel tracking shot van een vrouw die zich van het leven beroofd door tegen een elektrisch geladen hek op te lopen. Gek genoeg is dat juist één van de scenes die de meeste indruk achterliet tussen het regelmatig tranentrekkende melodrama.

De film is een soort coming-of-age verhaal en gaat over Nicole/Edith, een veertienjarig Joods meisje dat opgroeit in een werkkamp en om aan ellende te ontsnappen, leert ze haar onschuld te offeren. Ze ruilt haar lichaam voor relatieve comfort; wat eten, een beetje warmte, een paar uur zonder werk. Deze film wisselt krachtig realisme af met chaotische melodrama. Al kan die chaos ook komen doordat men werkte met een internationale cast en alles in het Italiaans werd nagesynchroniseerd. Wel een dappere poging met de juiste bedoelingen, maar sommige gedeeltes waren niet helemaal succesvol of anders was het de tand des tijds.

Aangrijpend portret van een jong meisje dat tracht te overleven in de concentratiekampen. Een sterk eerste half uur zoog je in de film. Nadien verwaterde het wat, maar bleef het boeiend om naar te kijken.

Je krijgt inderdaad een ongemakkelijk gevoel met de rol die het meisje toegemeten krijgt. Kapo´s waren destijds geen lieverdjes en werden soms nog meer gehaat dan de nazi´s zelf. Maar in andere gevallen waren het opportuniteiten om te overleven. Ze waren makkelijk vervangbaar en er was altijd wel iemand die je plaats wou innemen.

Expliciet wordt het nooit, maar de suggestieve beelden of de uitputtingsmomenten spraken wel boekdelen. Soms inderdaad een mank moment zoals de plotse stemmingswissel van de soldaat. Erg sterke scène ook met hem wanneer hij de hele nacht moest rechtstaat. Vreemd wel dat hij met moeite nog op zijn benen nog staan, maar wel nadien flink kon arbeiden.

Maar die kleine onvolkomenheden maken niet dat de film faalt. Hoewel er zeker betere films onder het genre bestaan, is dit er eentje die je zeker niet links mag laten liggen.

Hmm.. na Pontecorvo´s documentaire-stijl Battaglia di Algeri te hebben bewonderd is dit toch wel andere koek.
Nogal dramatisch allemaal, niet in het minst door het nogal expressieve acteerwerk van Susan Strasberg (dochter van acteergoeroe Lee, die begrijpelijk genoeg nadien vooral naam maakte in horror-producties). A bit too much allemaal, net als de concentratiekamp-romance...

Aan de andere kant is het voor 1960 nog aardig grimmig neergezet dat kamp inclusief rokende ovens en inzicht in wat noodzakelijk is om te overleven in zo'n kamp (al loopt er ook weer geen Amon Göth rond).

De muziek tenslotte is zeer aardig, en dat terwijl ik doorgaans een grafhekel heb aan klavecimbels.

Het begin is het beste wanner Edith's karakter in het kamp gevormd word , als ze sasha ontmoet ontdooit ze langzaam weer , er onstaat liefde tussen de twee en hoe onwaarschijnlijk ook , het liefdes plot ontroerde me wel .

Verder zeker in het begin behoorlijk rauwe en harde beelden .

Overigens , weer zo'n lelijke arthouse hoes als poster , en dat terwijl de originele poster veel mooier is .