Carnival of Souls (1998)

Niet geweldig.

Remake van een film die ik nog niet eerder heb gezien, maar ik denk dat deze film best afwijkend was van die film, als ik de gok mag wagen. Vaak zijn remakes die de grond in worden geboord hele andere bewerkingen, het zal me dus niet verbazen als deze film ook een hele andere richting heeft gekozen ten opzichte van het origineel.

Deze film is nog best een vermakelijke zit, die ook nog eens niet te lang duurt. Regisseurs Grossman en Kessner proberen met deze film een andere richting te kiezen die horrorfilms normaal kiezen. Het vormt een mix tussen een schrikfilm en een film die heel erg op een speelse, fantasierijke sfeer mikt. Beide soorten wisselen elkaar aardig af, maar in het algemeen zijn ze beiden ook ondermaats.

Carnival of Souls haalt de beste scenes uit de finale, wat designs tussendoor en alle sequenties die zich in de droomkermis afspelen. Verder zitten er een hoop bedenkelijke elementen in deze film. Het mist ten eerste de spanning waar het wel op mikt. De schrikmomenten moeten hierbij helpen, maar de zwak uitgevoerde opbouw kan de schrik niet effectief maken.

Het acteerwerk is zwakjes, ondanks dat de namen niet onbekend zijn. Phillips zet een mooi, maar nogal ongemakkelijk hoofdpersonage neer. Smith is niet veel beter ondanks haar ervaring in de horrorwereld. Ik denk dat de rol toch wat te weinig ruimte gaf. Het grootste acteerprobleem is duidelijk Miller die als spookclown niet kan overtuigen en maar een teleurstellende verschijning vormt.

Wat fraaie beelden tussendoor kunnen niet verhullen dat de regisseurs niet echt leken te weten wat ze wilde doen. Niks wil echt werken, ondanks een aantal aardige pogingen. Het is gewoon niet eng, fantasierijk of speciaal genoeg om op te vallen. Ik moet de originele film nog een keertje zien, maar dat heeft geen haast. We zien wel.