Amori di Mezzo Secolo (1954)

Matig en eigenlijk overbodig episodenfilmpje, dat niet geheel vergeten is dankzij vooral de bijdrage van Rossellini en in mindere mate Germi of zelfs Pietrangeli. Geen van vijf delen hebben trouwens veel om het lijf.

Het eerste van de ongekende Pellegrini nog het allerminst, zoals gezegd een doorsnee melodramatisch gegeven over een aristocrate- de bevallige Ruffa- en de arme, jonge, ongetwijfeld geniale componist Interlenghi. Speelt weinig verrassend tijdens oud en nieuw 1899-1900.

Het tweede van Pietrangeli speelt tijdens de belle époque en is een kluchtig niemendalletje dat door het kettinggegeven en de enscenering wat aan la ronde doet denken.Bekendste naam in de cast hier is waarschijnlijk Padovani.

Het derde is een humanitair-sentimenteel manifest geregisseerd door Germi, hij schreef het trouwens niet zelf. De hierboven gememoreerde clou is zoals dat heet van tevoren getelegrafeerd.

Het vierde deel van Chiari is eigenlijk het opvallendst door het bizarre kleurgebruik in zgn. ferraniacolor en de art-deco enscenering, geen wonder want Chiari die het regisseerde was eigenlijk een art designer. Dankt zijn gekendheid waarschijnlijk vooral aan het optreden van de anti-held in zwart hemd Sordi. Pampanini is zijn vriendinnetje. Speelt dus in de jaren 20

Het vijfde deel van Rossellini stelt eigenlijk ook weinig voor en is vooral memorabel vanwege de schoonheid van een piepjonge Lualdi die ons leert dat de liefde alles overwint..als het meezit. RR schreef het verhaaltje natuurlijk zelf.

De fotografie werd geleverd door de grote Delli Colli, de score door Rustichelli.

Tenslotte een waarschuwing: de DVD die met Engelse onderschriften is uitgebracht, duurt slechts 73 minuten en dat er in gecut is, kun je duidelijk zien.