Pentimento (1979)

Te experimenteel allemaal, voor mij te ver van mijn bed.

Geen verhaal, geen karakters of dialoog, niks eigenlijk.

Zit deze in die Frans Zwartjes dvd-box(je)?

Experimentele film met nagenoeg geen tekst, waarin het beeld centraal staat, en waarin ook muziek belangrijk aanwezig is. Gemaakt door een schilder/ musicus.

Het is een confronterende film door de onafgebroken seksuele dreiging die er uit spreekt. De film heeft voor mij internationale allure. Er wordt goed in geacteerd, het camerawerk is zeer aandachtig en onafgebroken creatief, de film is hoogst origineel en puur.

Wie een plot verwacht komt echter bedrogen uit, hetgeen niet betekent dat er geen ontwikkeling van karakters (de hierboven gemaakte opmerking dat er geen karakters in voorkomen is m.i. een slag in de lucht) plaatsvindt. Wellicht kan men stellen dat je zelf het verhaal mag invullen. (hetgeen sommigen wellicht te dicht bij het bed zal komen...?)

De film zit in een box met ander, wat ouder werk van Zwartjes. In het oudere werk valt op het ontbreken van buitenopnamen en overzichten; ze tonen voornamelijk close-ups van lichamen en gezichten, hetgeen een dieptepsychologische spanning geeft, filmnoir-achtig, maar hier naar het krankzinnige en amorele doorgetrokken wordt. (Zwartjes zegt in de bijgevoegde docu. enige tijd als broeder in de inrichting Santpoort te hebben gewerkt. Overigens kun je ook zijn ervaring met opera uit de film analyseren; dwz. een grote theatraliteit en emotionaliteit.) In Pentimento echter is architectuur en landschap volop aanwezig, afgewisseld met de meesterlijkste closeups. Dit maakt deze film rijker dan de anderen (hij is ook langer). Toch moet ik opmerken dat soms, (zeker niet altijd) een eigener visie op dergelijke totaalbeelden ontbreekt,, de interieuroverzichten zakken soms wat in, als zijnde slechts een registratie van een leegstaand gebouw met wat vreemddoende acteurs er in.

Toch een welverdiende 4 sterren voor deze m.i. nog steeds opmerkelijke film uit 1979.

Aardige analyse van winterswijk. Tenminste een poging tot duiding. Had geen moeite de film uit te kijken. Verbaasde me dat hij 72 minuten duurde. Had hem korter ingeschat. Intrigeerde me dus wel. Ga geen poging doen te vertellen wat ik gezien heb, of hoe ik dat duidde. Logische criteria werken hier niet denk ik.

Bij de cast kon ik de Aziatische man niet terugvinden, terwijl hij toch een hoofdrol speelt. Kreeg op het ene moment het visioen van een Japanse kampbeul, en even later als hij met z'n hoedje op kopjes thee zit te drinken de associatie met een vooroorlogse Japanse diplomaat. Zo maak je je eigen film. Vond die blote vrouwen met bungelende borsten en zelfs plassend heel erotisch. Gebouw en directe omgeving speelt een belangrijke rol. Jammer dat nergens vermeld wordt waar de film is opgenomen. Ik schat dat het een waterzuiveringsinstallatie is, die niet meer in gebruik is.

Maar zoals winterswijk ook zegt dat enige visie en enig verband van de beelden ontbreekt en dat de film daarmee toch te veel een registratie is van een leegstaand gebouw met wat vreemd doende acteurs erin. Intrigerend, dat wel.

Voor mij een verrassende vondst, deze film, omdat de locatie waar gefilmd is later omgebouwd is tot appartementen waar ik ook enkele jaren (comfortabel en gelukkig) gewoond heb. Het is het terrein van de voormalige drinkwaterzuivering in Rotterdam, in de jaren '80 en '90 ontwikkeld tot woonwijk De Esch. De gebouwen waren de filtergebouwen, bestaande uit bassins waarin water bezonk/met chemicaliën gereinigd werd met pompinstallaties erbij. Gebouwd in 1928/29, in 1977 buiten gebruik gesteld. Ontwerp van stadsarchitect Van der Steur.

De inhoud van de film is curieus, maar wel een herkenbaar tijdsbeeld van de arthouse film.