Tudo Que Aprendemos Juntos (2015)

Been there, done that.

Een standaardweergave van het type verhaal waarvan een van mijn meer favoriete films (Les Choristes (2004)) zich ook bedient. Een muziekleraar die de nodige problemen moet zien te overwinnen om zijn liefde voor muziek over te dragen aan een groepje schijnbaar onhandelbare leerlingen. The Violin Teacher weet de genreclichés niet te vermijden: zo veranderen de houdingen en het vioolspel van de leerlingen in een veel te kort tijdsbestek (van onhandelbare kids met onnoemelijk vals spel naar modelleerlingen die in complete harmonie spelen), en ontstaat er een crisis als de leraar kortstonds zijn eigen succes wil najagen en daarbij zijn leerlingen in de steek dreigt te laten. Dat neemt niet weg dat de film prettig wegkijkt, mede omdat de pacing vlot is en er voor de liefhebbers van klassieke (viool) muziek genoeg te genieten valt.

Het acteerwerk is prima, al ontbreekt het hoofdrolspeler Lázaro Ramos net even aan wat charisma. The Violin Teacher schetst daarnaast onverwacht een redelijk pakkend beeld van de sociale problematiek in de favela's. Goed te zien is hoe de meeste jongeren een miserabel bestaan lijden, en door hun ouders gedwongen worden hun passies in te ruilen voor simpel werk dat net iets meer financieel perspectief biedt. Toch miste ik in alle opzichten het ruwe van Cidade de Deus (2002). Vergeleken bij de jeugdcriminaliteit die die film schetst, valt the Violin Teacher zonder meer in het niet.

Gelukkig ligt de nadruk hier op het muzikale aspect, en daarin toont deze in Nederland wat ondergeschoven release zich een degelijk tussendoortje.

2.5*