Tejút (2007)

Nee, dit was het totaal niet. De opening met de wieken van de windturbine is fascinerend, met dat vervreemde effect van hun rotatie. Daarna valt het enkel tegen. Toch jammer want dit soort experimentele films ga ik vaak helemaal in op. 1 van de actes van het kopie was overigens in zeer slechte staat.

Ik vond het wel leuk. Al hielp de tijd nogal mee. Als eerste film en half dromerig naar zitten kijken en dat was erg lekker en kon er een behoorlijk eind in meegaan. Het ene stuk (het tentje) was wel veel aardiger dan het andere (de zeecontainers) , maar ik vond het een film die wel speels met vormen verwachtingspatronen omging.

3.0*

Goh, hoofdzakelijk niet. Tejút is veelal een minimalistische absurdistische film gemixt met 'wat staat ons nu weer te wachten' gespannen verwachtingspatronen.

Probleem van Tejút is dat het veelal korte filmpjes zijn die op zichzelf staan varierend in kwaliteit. En ook qua absurditeit. Sommige filmpjes (de schommels, de zeecontainers, het finale-dansje, het zwembad) zijn teleurstellend qua verwachtingspatroon en 'gekkigheid'. Andere sequenties (tentje, bootje/kinderwagen, mountainbikes, en natuurlijk het lucht'kasteel') wisten bij mij de juiste lachspieren te raken.

Interessante filmmaker. De absurditeit kent geen grenzen, maar hier en daar is hij te bang door te drammen of de juiste originele touch te creeren. Jammer. 'Vooral doorgaan'.

Vond het bijzonder intrigerend. Doet inderdaad wat denken aan een Roy Andersson, maar dan toch net anders. Nog minimalistischer, gespeend van enige dialoog, en slechts bestaand uit 10 statische shots. Wat vooral knap is aan de film is dat de meeste tableau vivants iets mysterieus, bijna onheilspellends over zich hebben, ondanks dat ze vaak niet zoveel meer doen dan wat basale handelingen vastleggen. Alsof er iets niet helemaal klopt, maar je kunt er lastig je vinger opleggen.

De shots zelf zijn vaak ook mooi en erg sprekend. Wat de film wellicht nog had kunnen versterken was wat meer muzikale begeleiding, want de spaarzame drones die gebruikt werden wisten in combinatie met de omgevingsgeluiden een sterke sfeer te scheppen. Persoonlijke favorieten waren verder het filmpje met het luchtkussen, die met de stenen, en de dans-scene op het einde. Kortom: wederom een geweldige Fliegauf. Minimalisme op zijn best. Kleine 4*.