Helter Skelter (1976)

Uitstekende waargebeurd drama over de geflipte Charles Manson en zijn aanhangers (volgens mij heeft hij nog steeds een aantal aanhangers). De film werd destijds in drie delen op TV uitgezonden en dat verklaard ook min of meer de duur van ruim drie uur. De boeiende film zit uitstekend in elkaar en hetzelfde geldt voor de opbouw en uitvoering van het verhaal. Steve Railsback zet overigens een geniale rol neer van Charles Manson en was minstens Oscar waardig. De geflipte vrouwen (zijn aanhangers) vond ik ook wel aardig spelen. Zoals "Kirk Douglas" ook al aangaf moet je geen schokkende beelden verwachten in deze film. Daarvoor kun je beter deze versie Helter Skelter (2004) kijken welke overigens ook goed is.

Het verhaal van Charles Manson is uiteraard erg boeiend. De film is een reconstructie van de moorden en de rechtszaak die daarop volgt. En dat blijft ondanks de lengte van ruim 3 uur erg boeiend. De film zelf is een stuk zwakker. Soms lijkt het zelfs op een b-film met overdramatische muziek en een aantal erg slechte acteurs. Zeker in het begin. De hoofdpersonen acteren gelukkig een stuk beter.
Het einde van de film is ook weer erg zwak. Het komt over alsof de regisseur er zelf nog wat aan toe heeft willen voegen met een moraal prediken door de officier van justitie naar Manson en een vage mededeling dat de doodstraf omgezet is naar levenslang en alle daders vanaf 1978 gratie kunnen aanvragen. Waarschijnlijk komt het door het jaar 1976 wanneer alles nog vers in het geheugen zat. Maar het komt erg over dat iedereen dan nog steeds erg bang is van Charlie Manson en dat hij dus nooit meer vrij mag komen. En waarschijnlijk leefde dat gevoel van angst ook nog sterk in 1976. Maar het had beter geweest als de film na de uitspraak van de rechter geëindigd zou zijn.

Helter Skelter is een soort van lange, documentaire-achtige naspeling van met name het onderzoek naar de Manson Family en hun moorden. Verwacht niet al te veel actie; binnen tien minuten is Sharon Tate al dood, en het gaat vooral om alles wat erna gebeurt. Het moeizame onderzoek, de vele mafketels die in en om de Manson Family hangen, en hoe langzaam maar zeker duidelijk wordt hoe de vork in de steel zit. In feite is het een lange police procedural/rechtbankfilm in de praktijk. Om eerlijk te zijn, wel heel erg lang en wat mij betreft té.

Maar ondanks dat het dus een behoorlijk lange zit is, is het toch wel interessant - ook al is het nagespeeld, de casual moorddadigheid en emotionele doodheid van de family en met name de onschuldig ogende dames blijft schokkend. In hoeverre de details van het onderzoek die getoond worden betrouwbaar zijn, geen idee, maar enige incompetentie aan de officiële kant is ook wel aanwezig. Ook natuurlijk omdat het verhaal van een moorddadige hippie-sekte die quasi-willekeurig mensen afslacht om indruk te maken op de Beatles en een rassenoorlog te ontketenen, dat zoiets te gestoord is om voor te stellen. Sometimes truth is stranger than fiction.

Degelijk verslag van de gebeurtenissen rond de Tate moorden en het proces van manson en de 4 daders .

Na het kijken van Once upon a time in hollywood moest ik deze na hele lange tijd toch nog eens opnieuw bekijken .

Vooral Railsback steelt de show met zijn performance als Manson , hij speelt geweldig de enge maniak waar je de rillingen van over je rug doet lopen .

Ook de 2e vrouwelijke daders spelen hun rol erg sterk , helaas blijft de mannelijke dader (tex) vrij onzichtbaar .

Voornamelijk is dit toch wel een rechtbankfilm geworden en dat is het sterke punt van de film , de rest is wat minder sterk maar verder degelijk genoeg .