Umfeld (2007)

Citeer me eens waar ik dat zou zeggen ?

Het punt dat ik juist probeer te maken is dat er een filosofische discussie bestaat over wat je wel en geen muziek noemt. JIJ bent het juist die mensen 'bekrompen' vindt als ze er een andere definitie op na houden dan jou.

daar ligt voor mij het steekpunt denk ik, de rationele/theoretische benadering van muziek. Dat is voor mij puur emotie, niet iets waar ik over na hoef te denken. Boeit me ook helemaal niet of het nu muziek heet of geluidskunst of wat dan ook. Wat me meer boeide is het feit dat mensen me voor gek uit maakten dat ik dit wel muziek noemde ja. Ik wil het best anders noemen als mensen daar heel erg vrolijk van worden.... noem ik het voortaan rookworst met paarse stippen dans.

Dat was ik niet. Bekrompen, dat noemde ik je dan weer wel

Als ik die bovenste link doorlees dan stelt die dat de menimgen verdeeld zijn. Het moge duidelijk zijn dat diegene die dit niet als muziek zien er een beperktere definitie op nahouden dan die het wel als zodanig beschouwen. En ja het is ook sound art. Maar ik zie sound art (art of noise is een mooi voorbeeld) absoluut als een stroming binnen de muziek en niet er buiten.

Als je het artikeltje er even bijneemt is sound art toch een veel conceptueler en kunstigere onderneming dan een plaatje maken, CDtje persen of de trackjes digitaal aanbieden op je label vol gelijksoortige releases. Umfeld zelf zou je mogelijk onder sound art kunnen steken, maar de muziek an sich valt gewoon onder electronic, wat een breed maar aanvaard genre is in de muziekwereld.

Het staat je vrij dat genre af te wijzen, iedereen staat uiteraard vrij te denken en zeggen wat hij zelf wil.

Je kan er nog zoveel over beginnen als je wil, maar ik heb het nergens over een kwestie van smaak. In essentie verschilt het niks van mensen die muziek zonder "tekst of zang" geen volwaardige muziek noemen, of de mensen die begin jaren '90 de hele dance/electronic scene afwezen als volwaardige muziek omdat het enkel "boenke boenke" was, "5 minuten lang".

Allemaal noties die ondertussen al lang voorbijgestreefd zijn. Niet dat er geen grijze zone tussen muziek en "sound art" zou zijn, eens je richting field recordings, noize, processed sounds en andere extreme vormen gaat wordt het wel érg abstract, maar die grijze zone is nog ver verwijderd van dit soort eenvoudig vercommercialiseerbare tracks.

Toch denk ik dat hij zeker een punt heeft, je kan zelfs nog veel meer voorbeelden noemen waar muziek werd afgewezen om andere redenen dan smaak. De muziek van Debussy en Strawinsky werd door sommigen afwezen als zijnde muziek omdat het geen duidelijke toonsoort heeft. Bij Strawinsky werden ook nog eens vaste ritmes opgegeven. De muziek van Schönberg, Webern en Alban Berg werd door sommigen afgewezen omdat tonaliteit helemaal ontbreekt. In hoeverre is er bij deze voorbeelden sprake van smaak en in hoeverre gaat het om een fundamentele elementaire kwestie (toonsoort, tonaliteit)?

Eerder schreef Beethoven als een van de eerste parallelle kwinten voor, waarmee hij een absoluut muzikaal taboe doorbrak. Tegenwoordig accepteren we het massaal, het powerchord in de popmuziek is zo ongeveer het meest gebruikte en een riff bestaande uit powerchords is in wezen niets anders dan een reeks parallelle kwinten. Jazz zou je ook kunnen noemen, want behalve dat het een ander instrumentarium had, is er ook nog eens sprake van improvisaties waardoor sommigen de muziek afwezen. Death Metal, nog zoiets. Want er wordt niet meer gezongen, maar soort van geschreeuwd terwijl de melodie in de gitaarbegeleiding soms wel erg minimaal is. Allemaal voorbeelden waarom muziek wordt afwezen als zijnde muziek waarbij als reden elementaire kwesties worden aangevoerd.

Het punt is dat de muziekgeschiedenis vol zit met voorbeelden van componisten die wetten doorbreken waaraan muziek moet voldoen, terwijl latere generaties zo erg gewend zijn geraakt aan die doorgevoerde veranderingen zijn, dat ze het niet meer als revolutionair ervaren. Vele muzikale doorbraken zijn in het verleden om elementaire kwesties afwezen, terwijl ze nu algemeen geaccepteerd worden. In dat opzicht heeft OH wat mij betreft toch zeker een punt..

Ik vond zijn voorbeeld van The Beatles ongelukkig gekozen maar na zijn uitleg begrijp ik wat hij bedoelde. Het enige punt dat ik heb proberen te maken is dat er geen eenduidige definitie van muziek bestaat, maar daar zijn de meesten het wel overeens als ik 't zo lees. Ik vind 't dan alleen wel jammer dat sommigen hier het blijkbaar bekrompen vinden als iemand een wat nauwere definitie van muziek er op na houdt dan een ander. Alsof je zo veel 'ruimdenkender' zou zijn door dit ook onder muziek te scharen. Onzin. Juist iemand met een nauwere definitie is hier wellicht toe gekomen door er meer over na te denken dan iemand die elke scheet maar onder muziek schaart (je moet in dat eerste geval jezelf in ieder geval meer vragen stellen, over wat dan het verschil maakt tussen een scheet en muziek). Maar goed, genoeg over dit wat mij betreft.

Nee, dit is niet aan mij besteed.. Zeker mooie visuals, maar als geheel onsamenhangend en vervelend.. De muziek deed mij ook te weinig om van een echte ervaring te spreken.

Ik vind het een beetje jammer, want ik weet ook dat deze films gewoon niet gemaakt worden voor mensen als ik, om hier een cijfer aan te geven, maar anderzijds doen vele users hetzelfde met films die ik goed vind, dus verder dan een kleine 2* geraak ik niet.

Umfeld

Ergens rond mijn 3de begon ik veel dingen te beseffen, zoals wie mijn ouders waren, wat school was, wat TV was enzovoort, maar op dat moment wist ik nog niet wat ik met dit ding zou beleven

Volgens mij is dit één van de mooiste dingen die er op de wereld bestaan,gewoon overweldigend.

De geluiden die zo geweldig zijn in 5.1 surround en dat in combinatie met de beelden die zo verfijn en machtig zijn, dat betekent gewoon vuurwerk (de echte knaller komt pas op het hoogste volume als het wel ECHT HARD staat). Dus ja, als ik echt eens wil genieten denk ik ; Umfeld?

Zo keek ik deze een 1ste keer, een 2de keer, een 3de keer, een 4de keer,....

En zo kwam hij alsmaar korter bij de 5 sterren, wat hij nu toch wel verdiend heeft.

Off-topic verwijderd.

Bedankt!!

Belachelijk ... echt belachelijk. Niet om aan te zien, en niet om aan te horen.

Troep!

Het beeld heeft wat weg van die screensavers die automatisch random variaties op een thema produceren.

Nu ben ik best wel te porren voor de bijzondere geluiden die je met veel moeite uit een synthesiser kan persen, maar ik vind dit niet om aan te horen.

Films met grote variaties in de beoordeling kunnen je natuurlijk positief verassen, dus oordeel zelf zou ik zeggen.

Ik vind het knap gemaakt, zou het zelf niet kunnen. Alleen misschien met een flinke set goede apparatuur en natuurlijk de factor tijd. De combinatie van geluid en beeld is perfect. Een overkoepelend verhaal ontbreekt naar mijn mening. Het is een compilatie van verschillende hoofdstukken, elk met een eigen sfeer en tempo. Het is meer een compositie van materiaal, muzikaal gezien tezamen met beeldende kunst. De ene keer is het meer organisch, de andere keer helemaal industrieel en de ene keer langzaam en vloeiend, een andere keer schreeuwerig hectisch.

Volgens mij is de basis voor de beelden een hoeveelheid foto's en ook wat filmmateriaal, zowel van mensen als bijvoorbeeld van gebouwen of snoeren, want het mooie vind ik dat je af en toe het basismateriaal wel kunt zien, zij het voor een fractie van een seconde. Het is dus niet zomaar iets, je kunt zien en horen dat er thema's zijn en dat beheerst wordt vastgehouden aan een sfeer of aan bepaald materiaal per compositie.

De muziek is in z'n geheel electronisch en dat kan ik goed hebben én waarderen. Ik kan mij wel voorstellen dat het sommige mensen niet zal aanspreken, dat het ver uit hun straatje ligt. Ik vind de opgeroepen sferen echt goed tot stand gebracht en de afwisseling in soundscaping en muziekstukken, ritmisch of sferisch erg interessant.

Het geheel vind ik afwisselend genoeg om alles te willen zien. Ik heb het wel in drieën gedaan, anders zou het mij toch gaan vervelen of overvoeren. Het beeld is namelijk zo abstract dat het bijna weer kijken naar iets totaal vormloos wordt en dan dwaalt mijn aandacht toch af op een gegeven moment of het is voor mij teveel van het goede in de tijd die het duurt, ook al is de muziek wel goed te volgen.

Het is wel iets wat ik vaker wil zien en waarvan ik wil genieten, dan wel wederom in gedeelten. Of de gedeelten gaan zien die bij mij passen. Sommige stukken vind ik echt adembenemend mooi.

Als ik het geheel nog meer als een vertelling zou ervaren, zou ik het nog iets meer waarderen.

Kun je het film noemen? Geen acteurs en geen plot zou je als gebrek kunnen aanmerken. En als alleen de kunstenaar nog van de muziek en beelden zou genieten en er verder niemand iets in zou zien of horen? Nu is dat m.i. nog niet het geval, het gaat hier wel om grenzen verkennen, hoewel die voor mij nog niet bereikt zijn.

De algemeen geldende filmcriteria volgend zou ik 3.5* geven, ook omdat het voor mij niet wenselijk zou zijn dat film in het algemeen die kant op zou koersen en dit meer algemeen goed zou worden. Voor het unieke karakter en de uiting van audio-visuele kunst op deze manier en voor wat het mij doet geef ik 4*.

Wat en pareltje is dit. Meteen na afloop nog een keer gekeken! Geníeten!

Weet iemand waar dit nog te krijgen is? Op umfeld.tv is de free download version van de site gehaald..

Sterker nog, de dvd is momenteel ook niet te bestellen. Die website kan dus wel opgedoekt worden, als dit geen tijdelijk iets is.

Bijzonder dat is toch wel het woord dat je mag gebruiken, maar vernieuwend is het niet.

Voor de liefhebbers raad ik Éliane Radigue aan, een Franse elektronische muziek componiste die haar eerste werk maakte begin de jaren 50 en waar ik enkele jaren geleden een live optreden van heb mogen meemaken. Van een bijzondere luisterervaring gesproken en dit zonder visuele beelden. Genoeg te vinden over deze bijzondere dame op het net.

Ik zie de link tussen de twee niet?

hij is wel te downloaden, ben hem as we speak van nieuwsgroepen aan het plukken..

Ik zie dat het vnl IDM/noise/ abstracte muziek betreft, preceis hetgene wat ik jaren heb geluisterd, maar meed deze dingen altijd omdat ik liever mijn eigen beelden bij muziek creeer en het " voorgekauwde" alleen maar als storend ervaar, nu toch maar s aan wagen

Voor de liefhebbers van Umfeld, of voor mensen die willen weten wat ze van Umfeld kunnen verwachten, een ander, beter werk van Scott Pagano: Parks on Fire.; de eerst driekwart van de tweede minuut van Parks on Fire, als het rode en het groene er in komt, is het mooiste stukje film dat ik ooit gezien heb.

Ik had eigenlijk niet direct verwacht dit echt goed te vinden of in elk geval boeiend, zo van wat ik gezien had en gehoord, al is het maar dat soortgelijke collages van films mij sowieso beginnen te vervelen doorheen de film, ook al is het met muziek en beelden die helemaal in mijn straatje passen (ik denk aan Disney's Fantasia). Maar dat het zo saai was als deze Umfeld?

Is de muziek (meestal wel muziek, soms vind ik het echt meer sound design) nog best te pruimen en soms zelfs heel aardig (dat tweede filmpje met die beat), en zijn de beelden af en toe best fraai, als geheel zo achter elkaar is het gewoon niet uit te zitten. En dat alles abstract is helpt ook niet mee want behoudens een enkel moment kijk je gewoon naar animatie dat niet per se mooi of spannend is, maar ook dat volstrekt inhoudsloos lijkt. Althans, ik kan er niets uit halen behalve af en toe wat flatgebouwen. Van mij mag er op zijn minst toch iets te zien zijn waar ik wat mee kan.

Dit vind ik meer voor een expositieruimte in een museum op die grote schermen waar jezelf kan bepalen hoe lang je kijkt. Niet 55 minuten achter elkaar; na een kwartier geloofde ik het wel. 1,0*

Had het gevoel rond te lopen in een museum met contemporary art. Je loopt zo'n lege donkere kamer binnen, waar een film wordt afgedraaid, je kijkt er een paar minuten naar of misschien ga je zelfs even zitten. Daarna loop je rustig schoorvoetend verder, op naar de volgende installatie, beseffend dat je naar niets hebt gekeken.

Waar kan ik deze 'film' bekijken?

Gaat die waanzin zoals in de trailer een klein uurtje door of zit er toch ook wel een verhaal in?

Of is het enkel en alleen maar van die vage beelden alsof je net lsd hebt geslilkt?