Billy Lynn's Long Halftime Walk (2016)

Gebaseerd op het gelijknamige boek van Ben Fountain.

Vanaf 5 januari 2017 in de bioscoop (Universal)

EDIT: bioscooprelease is komen te vervallen.

Komedie lijkt me niet kloppen. Alhoewel... Als ik kijk maar de (aparte) cast...

Plot klinkt mij veel te Amerikaans.

Kan ik me iets bij voorstellen, maar Ang Lee komt uit Taiwan (al maakt hij tegenwoordig films in Hollywood) en is bepaald geen typisch Yeaaah 'Murika regisseur. Ook het boek lijkt niet echt propaganda te zijn:

"Billy Lynn’s Long Halftime Walk is not merely good; it’s Pulitzer Prize-quality good . . . A bracing, fearless and uproarious satire of how contemporary war is waged and sold to the American public.” (San Francisco Chronicle)

Maar ik las ook commentaar dat dat satirische element in de trailer opvallend afwezig leek te zijn. Afwachten dus.

Het klinkt niet echt "Amerikaans".

Thanksgiving en American Football, wat natuurlijk nergens anders gevierd of gespeeld wordt, zal wel gebruikt worden als extra contrast. Show, maar geen echte inhoud om het echte verhaal kracht bij te zetten.

Maar ik kan het mis hebben. De film moet immers ook gefinancierd worden..

New York Film Festival Adds Ang Lee’s Billy Lynn’s Long Halftime Walk | IndieWire

‘Billy Lynn’s Long Halftime Walk’ from Ang Lee Is Game Changer and pushes the boundaries of filmmaking like never before

Zozo. No small praise. Benieuwd of de film zo'n clickbait titel waar kan maken.

Ang Lee is ook de regisseur van Life of Pi dus technisch zit het wel goed. Héél goed zelfs..

Dit is zelfs (AFAIK) de eerste film die geschoten is met 120 frames per seconde, 3D, 4K, (uhd).

Er is momenteel (AFAIK) nog maar één 6P laser-projector

(van Christie) die120 frames per second, 3D, 4K aan kan.

Deze is afgelopen weekeinde (met Ang Lee & clips van de film) gedemonstreerd in Amsterdam. (IBC).

Voor iedereen die de hoop op goede 3-D weergave al had opgegeven komt er dus ooit een herkansing.

Hele mooie definitie, prachtig contrast en motion blur is bijna afwezig.

Acteurs (mv) kunnen niet meer "spelen" want dat zie je.. Ze moeten het gewoon "zijn"..

Een belevenis voor de weinige gelukkigen die de film via deze projector kunnen gaan bekijken.. Ergens..

In New York lees ik net hier boven..

Voor de vele anderen (<60 fps kijkers) is er hopelijk ook nog aan "story telling" gedacht

In de film zijn spannende, indrukwekkende gevechtsbeelden te zien waarop niet alles even goed afloopt.

Soldaat Billy Linn overleeft het maar heeft daar wel een oorlogstrauma van opgelopen.

Amerika is trots op zijn oorlogsveteranen en ze worden in de film feestelijk onthaald maar ze willen er niet graag naast wonen..

Thanksgiving is een van de momenten waarop Billy's trauma pijnlijk zichtbaar wordt.

Director Mr Ang Lee heralds a new era of higher frame rate movies - TVBEurope

TruLife Electronics Platform | Christie - Visual Display Solutions - christiedigital.com

flashbacks, American football, oorlog. Trefwoorden die niet als muziek in de oren klinken. Desondanks toch op de shortlist gezet en klinkt hij nog steeds beter dan The Birth of a Nation. Ik heb zo een gevoel dat er weinig persoonlijk favorieten in de race verwikkeld zullen zijn om de Oscars, hoewel ik niet het idee/gevoel heb dat deze het zal halen. Ik heb eerder een American Sniper deja vu.

De krachttermen vliegen je om de oren in de trailer, maar afgaande op de beelden heb ik geen idee waarom. Zie er niets speciaals aan, maar kennelijk wordt het een ervaring zoals we nog nooit hebben meegemaakt.

Na al die reviews van de afgelopen weken word ik iets voorzichtiger.

Is de biosrelease komen te vervallen, kappeuter?

Ja, dat klopt...!

Best mooi, maar nét wat te vlak om echt indruk te kunnen maken. Best geinig om te zien wat er volgens Lee zo speelt als de Oorlog in Irak aan de US ''verkocht'' wordt. De setting in het stadion werkt mee aan een technisch knap gemaakt en vermakelijk geheel. Lee had op bepaalde puntjes dingen beter even wat anders uit kunnen werken mijns inziens; dat meisje - heel mooi en leuk allemaal, maar dat zijtakje had een wat betere uitwerking verdiend. De ruzies van de soldaten met de medewerkers van het stadion (tot 2 keer toe) had de 2e keer sowieso wel weggelaten kunnen worden en het einde is niet bevredigend, terwijl Lee wel erg de tijd neemt om hier naar toe te bouwen. Visueel verder prima in orde, nergens echt aangrijpend, maar zeker een film die net even wat anders is dan veel andere meuk tegenwoordig.

Ik vond Joe Alwyn trouwens best indrukwekkend spelen voor een debutant. Maakte de film als geheel maar zoveel indruk. Goedbedoeld van Ang Lee, maar echt sterk vond ik het niet: Het bleef voor mij teveel het persoonlijke drama van Billy Lynn, niet genoeg een kritisch onderzoek van de complete sociaal-maatschappelijke context, wat hij wel lijkt te beogen. Je kunt dat er zeker wel in zien, maar voelen deed ik het niet.

Lange halftime walk, dat zeker. Lange titel ook. Tevens een langdradige film. Tegenvaller van de doorgaans betrouwbare regisseur Ang Lee. Grootste boosdoener is het script, dat teveel tijd spendeert aan de saaie nasleep van de gebeurtenissen in Irak. De oorlogsscenes zijn overigens ook niet bepaald memorabel, met Vin Diesel op de automatische diesel en weinig indrukwekkende vormgeving en cameravoering. Voornaamste pluspunt is de hier debuterende Joe Alwyn, die met zijn subtiele spel de film het aankijken nog net waard maakt. Jammer dat de toch degelijke cast om hem heen belachelijke en vaak veel te pretentieuze monologen krijgt toebedeeld, waardoor de film herhaaldelijk krakend tot stilstand komt.

Kon er mee door, geene topfilm, ik had er meer van verwacht, ik ben toch vooral blijven kijken vanwege de mooie dame(s). Wat een prachtmadam, volledig in love .

Het is mij allereerst een raadsel waarom deze film in 3D is uitgebracht.

"Billy Lynn's Long Halftime Walk" is er de film niet voor en op een paar momenten na waarin inderdaad even lijkt dat Steve Martin en Vin Diesel even uit je tv scherm gaan komen met hun hoofd gebeurt er niet zo veel op 3D gebied.

Dan de film zelf. Op zich een mooi verhaal. Maar omdat er al zoveel voorgangers zijn met het zelfde thema weet deze "Billy Lynn's Long Halftime Walk" niet veel nieuws te bieden.

Het verhaal wat voornamelijk draait om een bezoek van een bataljon aan een American Football wedstrijd is zeker niet slecht. De flashbacks terug naar Irak vertellen meer over de traumatische belevenissen van de jonge soldaten in oorlogstijd maar het blijft toch wat summier allemaal.

Resultaat is een oorlogsdrama waarin zeker diepgang zit maar die toch niet blijft hangen en weet te raken.

3*/3.5*.

Had na jouw positieve reactie over de 3D effecten gehoopt op een pareltje, maar kwam helaas wat dat betreft van een koude kermis thuis. Jammer.

Middelmatig drama. Het verhaal is wat zwak en komt niet echt van de grond. Het lukt Lee niet echt om een duidelijk punt te maken. De film is tevens wat traag. Het werken met flashbacks zorgt voor wat afwisseling. Pluspunt is het acteerwerk van Alwyn. Daarnaast ziet de film er visueel fraai uit. Leuk om Steve Martin eens in een serieuze rol te zien. 2.5

Zeker niet de beste van Ang lee(The Ice Storm en Brokeback Mountain blijven ongeëvenaard, kort daarna gevolgd door Life of PI), maar toch wel de moeite waard. Een film die het meer moet hebben van de sfeer dan van een sterk origineel verhaal, maar ik kon het gaandeweg wel waarderen. Zonder hapklare brokken voor te zetten wil Lee ons iets vertellen over de zin en onzin van oorlog en de verschillende manieren waarop mensen hiermee omgaan. Vond het wel zo prettig dat hij veel ruimte geeft voor eigen beleving en interpretatie, zodat we eindelijk eens een licht patriottische Amerikaanse film zien die niet storend patriottisch is. Hoofdrolspeler Alwyn speelt prima beheerst, Stewart en vooral Hedlund hebben goede ondersteunende rollen, de komieken Tucker en Martin zijn niet storend in hun serieuze rollen en zelfs Vin Diesel is kwetsbaarder dan ooit(moet niet gekker worden, straks gaan we nog denken dat hij kan acteren).

Bovengemiddeld, zonder heel erg op te vallen.

Niet best, de ''flashbacks'' waren mooi in beeld gebracht, de rest was saai en traag. (behalve de dames )

Matige film over een groep soldaten die terugkeren van de oorlog en thuis als helden worden onthaald. De film mist een goeie flow, vooral vanwege de soms ongelukkig gemonteerde flashbacks en het langdradige karakter van de film. Het verhaal zit wellicht ook iets te vol en mist focus. De film ziet er verder wel goed uit (vooral de halftime-show is de moeite waard).

Trage film, ontzettend Amerikaans, maar anderzijds ontroerend. Geen hoogvlieger maar zeer zeker de moeite waard om te kijken.

Een redelijk drama/oorlog film...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteurs en actrice Kristen Stewart ....

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek met

Dolby Digital...

Goed camerabeweging...

Niet te moeite waard...

Heeft iemand de film al ervaart zoals die is opgenomen (3D + 120 bps + 4K)? Twijfel om de Nederlandse [4K Ultra HD] BR in huis te halen.

Verrek, je hebt helemaal gelijk. Dan wordt het gewoon de BR!

Deze eigenlijk enkel gekeken omdat ik benieuwd was hoe 60fps er in 4k uitzag. Heb er een beetje een gemixt gevoel bij. Weet dat ik het bij de Hobbit totaal niet vond werken. Te veel realisme past niet bij sprookjes. Ook hier vond ik het in het begin niet mooi. Komt ook omdat het licht zowel in het stadion als in Irak gewoon niet mooi is. En als zelfs Toll er niks moois van weet te maken, dat wordt het lastig.

Maar bij de halftime show werkte het wel. Daar knalde de kleurtjes het het vuurwerk van het scherm. 4k vind ik sowieso erg indrukwekkend op dat vlak. Ben er nog niet uit voor de toekomst, maar als Cameron dit op Avatar gaat toepassen, zal het vast overrompelen. Hij weet steevast het uiterste uit nieuwe technieken te knijpen.

Film was nog best aardig. Vooral omdat ik het leuk vond om te zie hoe banaal het er aan toegaat op de tribune en achter de schermen bij het American Football.

En wat een heerlijke cheerleader....

3,5

Het verhaal over een jonge soldaat die moet kiezen tussen zijn bataljon of zijn familie wanneer hij symptomen blijkt te hebben van PTSD. Zijn bataljon is uitgekozen om een soort ereronde door de VS te doen met als hoogtepunt een verschijning tijdens halftime-show van een footballwedstrijd van de Dallas Cowboys met Destiny's Child als hoofdact. Richt zich op de pijnlijke herinneringen, de twijfels en de verlangens waar Billy Lynn [Joe Alwyn] mee geconfronteerd wordt. Kristen Stewart speelt de bezorgde zus, Chris Tucker de manager van de tour en Vin Diesel heeft een kleine, cruciale rol als de commandant wiens leven Billy probeerde te redden in Irak.

Potentieel interessant materiaal lijdt onder de regie van Ang Lee die weinig interesse lijkt te hebben in het onderwerp. Het resultaat is dramatisch vlak en zijn net zo overtuigend als de stand-ins voor Destiny's Child.

Op de gok meegenomen bij de kringloop om thuis toch wel wat schrikken van de comments en stemgemiddelde. Zou dit dan echt zo slecht zijn met een dergelijk verhaal en regisseur? Even had ik de hoop dat het de gemiddelde Amerika irritatie zou zijn bij de meeste kijkers, maar nee Billy Lynn heeft hele andere minpunten ondanks dat er uiteraard genoeg voer is voor de gemiddelde Amerika azijnzeiker.

Van te voren en achteraf met overzicht betreffende het verhaal is het verhaal en de gedachte van Billy Lynn nog lang niet zo verkeerd en doet op momenten aan de 'warbonds' tour van ondermeer John Bradley in Flag of our Fathers denken die ook flashbacks ervaart tijdens halftime show. Interessant is het algehele probleem zeker van mensen die wel praten maar geen idee hebben, en zo komt het probleem in alle geledingen voorbij. Van praters tot zwijgers en zelfs zuslief die kritisch is en wellicht het meest aansluit op de ervaring en twijfel van Billy zelf. Daarnaast probeert Ang Lee een bepaald contrast te creëren met het gebruikelijke beeld van Amerika versus alle sores die op de achtergrond speelt bij zaken als dit. Sterker, er wordt niet geschuwd het lelijke gezicht te tonen wat doodzwijgen, meepraters, kontlikkers en profiteurs betreft. Dan vergeet ik nog bijna de oorlog die er goed uitziet, net als de soldaten zelf qua beweging en wapendiscipline om maar eens wat te noemen.

Wat gaat er dan toch mis met Billy Lynn? Hoewel er nagedacht is over het format en dit het sterke punt zou moeten zijn slaagt het in die zin totaal niet. De thuissituatie en in het stadion duren simpelweg te lang en hangen toch aan elkaar van lange overbodige scènes en dialogen. Het lukt niet om in dat gedeelte van het verhaal te geraken en wanneer daar wel even sprake van is wordt er net gewisseld naar het verleden of iets anders. Het hele drama gebeuren in het stadion en thuis voelt dan ook aan als een soort van drama-light. De dialogen zijn niet interessant en de acteurs willen niet boeien. Het kabbelt allemaal maar wat voort op de scene na waar Tim Blake Nelson een oorwassing krijgt en dat zelfde gebeurt met Steve Martin. Het zijn dan ook die scenes die er even boven uit steken en verder weet ik bij God niet meer wat er nog meer gebeurt zo weinig indruk maakt dat allemaal.

Het concept rond Billy Lynn is helemaal niet zo verkeerd, het is alleen ontzettend jammer dat men het niet interessanter weet te maken. Daarom nog net aardig voor een keer maar ook echt niet meer dan dat. Een voldoende zit er ook niet wat mij betreft.