Die Bleierne Zeit (1981)

Film die voornamelijk leunt op het krachtige spel tussen Jutta Lampe en Barbara Sukowa. De rest van de cast is behoorlijk pover.

Die Bleierne Zeit is niet alleen een aanklacht tegen de behandeling van de eerste generatie RAF terroristen in de Duitse gevangenissen. Het is vooral een psychologisch spel, zusterliefde en hoofdzakelijk het verliezen dan wel hervinden van idealen.

De film heeft zeer sterke momenten (Lampe die een strop knoopt en omdoet bijv.), maar is ook zeer afstandelijk. Wellicht door de onkunde van de twee hoofdrolspeelsters daadwerkelijk menselijke en sociale contacten te blijven behouden? En hier en daar scenes die pas later begrijpelijk worden, alhoewel ik toch her en der m'n wenkbrauwen had opgetrokken (zoals die bal-scene waar FK al naar refereerde).

Zeer interessant doch met enige gebreken. Ook de NRC dvd heeft gebreken, kwaliteit is pover, bij de aftiteling bleek waarom, een transfer van een video (?) van een tv-uitzending uit 1987...? Tja, spijtig.

Hernieuwde kennismaking met deze boeiende film van Von Trotta (haar beste ?) over de relatie van twee zusters, die na hun studietijd tegengestelde karakterontwikkelingen ondergaan. De gedweeë Marianne radicaliseert, terwijl de van nature opstandige Juliane een stuk rustiger wordt.

Film is erg tijdgebonden, want je moet het toenmalige maatschappelijke klimaat beleefd hebben om het verhaal volledig in zijn context te kunnen waarderen. Gedurfd ook, omdat de publieke opinie (verpersoonlijkt in de film door Rüdiger Vogler) ten tijde van het uitbrengen van deze film weinig sympathie kon opbrengen voor de Baader-Meinhof groep vanwege de uiterst gewelddadige wijze, waarop die een revolutie wilde ontketenen.

Fraaie rollen van de wat bezadigde maar intern verscheurde Jutta Lampe en de explosieve Barbara Sukowa.

In ieder geval reden genoeg om de films van Von Trotta en Fassbinder de komende tijd aan een herziening te onderwerpen.

Sterke film. De band tussen de twee zussen is de essentie van deze film.

Het tijdperk waarin de film zich afspeelt maakt duidelijk waarbij Marianne betrokken is. Haar extreem, meer dan politieke overtuiging en de gevolgen die ze er van draagt is het enige in haar bestaan, terwijl Juliane opgezadeld zit met heel wat onuitkombare problemen tengevolge de houding van haar zus.

De flashbacks die in de film vertoond worden bestaan uit momenten uit hun jeugd, ook al zijn het maar eenvoudige gebeurtenissen, die toch weer de band tussen Marianne en Juliane weergeven. Best passend vind ik.

"Die bleierne Zeit" is een film die me tot de laatste seconde heeft geboeid.

Jutte Lampe, nog terug te vinden in de films van von Trotta, heeft de zwaarste rol en laat ook de beste indruk.

Tweede von Trotta die ik zie, die kwa thema behoorlijk lijkt op Katherine Blum, en wederom kan het me niet echt bekoren. De keus om het vanuit het perspectief van de zus te vertellen is gewaagd maar had best interessant uit kunnen pakken. Jammer genoeg komt de relatie tussen de zussen nooit van de grond, waarbij de flashbacks ook zeker niet helpen. Die missen hun doel volledig, en het helpt niet dat de jongere versies in de verste verte niet op hun volwassen counterparts lijken, minnetje voor de casting.

Vond de inbreuk van de RAF-zus op de relatie van Juliane en Wolfgang nog wel interessant maar dat komt ook niet helemaal uit de verf, en het einde met het verbrande jongetje, door de traumatische gebeurtenis getransformeerd in een soort Kevin/ Damien, had ook sterker gekund. Ik vermoed dat het moet tonen dat geweld tegen onschuldige familieleden van terroristen nieuwe terroristen kweekt. Maar ik vond het maar vreemd, het is ook nergens op gebaseerd voor zover ik kan vinden. Had liever gezien dat de film was gestopt bij de onwillige journalist die de dood van Marianne afdoet als oud nieuws.