Weiner (2016)

Leuke docu.

Uiteraard alleen maar boeiend voor mensen die zich enigszins interesseren in Westerse/Amerikaanse politiek/media. Geen politicus zou een cameraploeg zo vrij en dichtbij laten komen. Dat maakt Weiner imo niet eens zo onsympathiek. Wanneer hij al duidelijk verloren heeft en een klein groepje mensen nog oproept op hem te stemmen, laat hij ook duidelijk zien dat hij veel talent heeft. Maar hij is ook narcistisch en ongecontroleerd. Waardoor je te vaak denkt, doe dat nou niet. Mooiste was vooral in die joodse bakker. Die Joodse meneer verwoorde het perfect. Het ging zo goed, en dan gaat hij ruzie maken, why?

Tegen het licht van de verkiezingen van Hilary is deze docu ook nog net wat boeiender. Huma zit ook helemaal in het politieke wereldje maar wil uiteindelijk niet meer horen bij het zinkende schip. Het is daardoor een heerlijk inkijkje in het leven van twee protégé politici.

Vanuit een puur campagne technisch point of view hebben de mensen achter Trump het wel fantastisch gedaan. Een docu daarvan had ik ook wel op deze manier gezien willen hebben.

3.5*

Onderhoudende docu over toch wel een van de meest spraakmakende Amerikaanse politici van de afgelopen jaren. Het is aan de ene kant een eikel, aan de andere kant is het ook weer niet zó verschrikkelijk wat hij heeft gedaan. Hypocriet Trump die hem in het begin een pervert noemt- terwijl hij later toch wel van wat heftiger dingen wordt beschuldigd- de moraalridders staan altijd vooraan iemand te veroordelen tot ze zelf aan de beurt zijn. Onsympathiek vond ik hem in elk geval niet, maar ik had wel medelijden met zijn vrouw. Want ondanks de relatief onschuldige sexting-verslaving is zij wel tot op het bot vernederd. Zij kwam over als een beschadigde maar leuke vrouw die duidelijk steeds meer moeite heeft om haar man te steunen. De mediageile snol Sydney Leathers was wel een verschrikkelijk figuur- triest dat Weiner zijn politieke carriere heeft vergooid aan zo'n type. Maar wel z'n eigen schuld natuurlijk.

De docu kijkt lekker weg mede omdat Weiner wel een apart mannetje is. Een gepassioneerd politicus, driftig, narcistisch maar zelfbewust, een hoop lef en met gevoel voor humor, maar ook met een grote zwakte. En tegelijk dus een ontzettende lul tegenover zijn vrouw en ook zijn campagneteam die achter hem bleven staan na het eerste schandaal. Hoe kun je je eigen glazen ingooien...Hij had zomaar burgemeester van New York kunnen worden.

Dat is eigenlijk het enige verrassende aan de docu want heel erg diepgravend is het verder allemaal niet.

Ik had eigenlijk verwacht een totaal afgeschminkte burgermeesterskandidaat te zien, maar vreemd genoeg kreeg ik ook wel sympathie voor hem.

Want buiten zijn nogal domme onhandige sextingfratsen (die hoe je het ook wendt of keert privé zijn) komt hij eigenlijk wel over als een bevlogen en zinnige politicus.

Het is niet voor niets dat die 'middle class' meermaals aangeeft dat dat prive gezeik hen niks boeit maar ze iemand willen die tenminste voor hen opkomt.

Merkwaardig hoe een republikeinse presidentskandidaat als Donald Trump openlijk een vrouwelijke kandidaat als Hilary Clinton kan intimideren en beschimpen, terwijl een democratische figuur als Weinier snoeihard wordt afgestraft om zijn relatief onschuldige indiscreties. Die dubbele moraal in The States zal ik als Hollandse jongen nooit helemaal begrijpen. Ik had voor het zien van deze documentaire niet echt een uitgesproken mening over Anthony Weiner, maar na het zien ervan is het moeilijk om geen sympathie te voelen voor de vermaledijde politicus en zijn aantrekkelijke vrouw. Het lijkt of hij gewaardeerd wordt door de mensen waar het om zou moeten gaan: zijn achterban van middenklasse stemmers. Maar voor een documentaire is de 'fly on the wall' registratie niet echt interessant. Cinematografisch biedt het weinig meer dan de gebeurtenissen terwijl ze zich ontvouwen, maar de contextualisering gaat ook niet verder dan de gevolgen die de onthullingen in de media hadden op zijn politieke carrière en persoonlijke leven.

Ik moet zeggen dat ik eerlijk gezegd voor deze documentaire nog nooit gehoord had van de Amerikaanse politicus Anthony Weiner en als hij niet zo dom was geweest, dan was het waarschijnlijk wel geweest, want hij was een talentvolle politicus. En dom was hij zeker, want hoe dom ben je wel niet als je een succesvolle politieke carrière (als congreslid en naderhand eventueel als burgemeester van New York) en een mooie en intelligente vrouw als Huma Abedin verkwanseld door "Sexting" (oftewel het verspreiden of delen van seksueel getinte foto's, in dit geval zijn "wiener", of berichten via mobiele telefoons) !

De documentaire stelt eigenlijk niet zo veel voor en is misschien met circa 90 minuten ook wat aan de lange kant, maar vermakelijk is deze documentaire zeker en ik heb er ook regelmatig om moeten lachen, zoals het moment dat hij ruzie aan het maken is met een Joodse man (die geen hoge dunk heeft van Weiner en hem maar een pervers mannetje vindt) in een Joodse bakkerij, terwijl de pers er bovenop zit, en het proberen te ontwijken (o.a. vluchten via een McDonald's) van het 23-jarige pornosterretje Sydney Leathers (die door het campagneteam van Weiner ook wel "Pineapple" wordt genoemd), waarmee Weiner "Sexting" deed (een tweet van hem in onderbroek en zijn "wiener" in zichtbaar opgewonden staat, komt terecht bij 40.000 volgers) en waardoor zijn carrière als congreslid (op 16 juni 2011 trad hij af) al snel voorbij was.

Het was ook schrijnend om te zien dat de pers en media (o.a. de populaire televisieprogramma's "The Daily Show", "The Colbert Report", "The Howard Stern Show" en "The Tonight Show") overal erop dook (de pers kreeg van hem uiteindelijk ook de middelvinger, wat natuurlijk niet tactisch was van Weiner, want daarmee kwam hij juist weer in kwaad daglicht te staan) en zodoende hem steeds in een kwaad daglicht stelden, waarbij het ook nog eens alleen maar ging om zijn "Sexting" praktijken i.p.v. zijn politieke standpunten. Hierdoor kon hij het burgemeesterschap van New York in 2013 ook op zijn buik schrijven (terwijl hij op een gegeven moment bovenaan stond) en krijg hij uiteindelijk ook maar iets van 5% van de stemmen.

Dat Huma Abedin (assistente en adviseuse van Hillary Clinton), die hem nota bene een tweede kans gaf, hem uiteindelijk in 2016 dumpte, nadat hij opnieuw pikante foto's had uitgewisseld met een andere vrouw, zat er natuurlijk dik in en steeds als zij in beeld was, spraak haar gezicht boekdoelen (o.a. tijdens een persconferentie). Ze is natuurlijk ook door Barack Obama en Hillary Clinton onder druk gezet om van haar man afstand te nemen, omwille de presidentsverkiezingen van Hillary Clinton. Met een mooie en intelligente vrouw zoals Huma Abedin, die samen ook één kind hebben, had Weiner ook helemaal geen "Sexting" nodig. Maar goed Weiner is natuurlijk een man en die denken vooral met hun pik (in zijn geval dus zijn "Wiener" ) en dat werd hem dus fataal.

Na het einde van de documentaire valt er nog het volgende te lezen m.b.t. Anthony Weiner:

"Zomer 2016, nadat deze documentaire is uitgekomen, komen er nieuwe berichten dat Anthony Weiner met "Sexting" is doorgegaan. Huma Abedin kondigt meteen aan dat ze uit elkaar gaan."

Je zou zeggen een ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen, maar helaas geldt dat niet voor Anthony Weiner, die zich maar blijft stoten (het zal met niet verbazen als hij ook "Sexting" heeft gedaan met de fraaie Barbara Morgan uit zijn campagneteam) aan dezelfde steen en dat met grote gevolgen voor hem. Wat dat betreft heb ik dan ook geen medelijden met hem en hij is zeker niet de enige in zijn soort (denk bijvoorbeeld aan Dominique Strauss-Kahn of aan voormalige Amerikaanse president Bill Clinton).

De eindscène met het jongetje die Anthony Weiner ziet en dolgraag (hij belt ook zijn moeder op) met hem op de foto wil en daarbij zegt "ik ga je Googelen", waarop Weiner dan zegt "dat kan je beter niet doen", was wel geinig.

P.S. ik vond het ook best geinig om te zien dat ze in deze documentaire vaak Pizza (vooral Huma Abedin) of andere fastfood aan het eten waren en daarbij at Weiner ook niet bepaald smakelijk (scene waarbij hij in de auto een broodje vlees aan het eten is).

Njah, politiek.

Ik had tijdens deze docu wat moeite met de focus te vinden. Gaat het nu eigenlijk om Weiner, of gaat het nu over de ridicule vorm van politiek die gevoerd wordt. Het eerste is in ieder geval wat je te zien krijgt, het tweede is vooral eigen interpretatie, die toch sterk de overhand nam naarmate de docu vorderde.

Weiner is een makkelijke prooi. Met een paar goede ideeën kom je een eind, maar politiek is toch een spelletje waar imago belangrijk is en dat heeft Weiner compleet niet onder de knie. Daarnaast komt hij toch nog steeds berekend over (althans, probeert hij zo over te komen), waardoor hij niet meteen geloofwaardig is.

Staat allemaal los van het circus dat rondom hem gevoerd wordt. Wat gelummel in z'n persoonlijke leven wordt breed uitgesmeerd in de pers, waarmee z'n politieke carriere ten gronde gericht wordt. Staats compleet haaks om de serieuze taak die op de schouders van zulke mensen rust, maar da's nu eenmaal het politieke mediaspel.

Interessant om te zien, maar had de indruk dat de documentaire daar zelf niet zo heel erg mee bezig was. En bepaald shockerend of verrassend is die boodschap nu ook weer niet natuurlijk. Rest een wat onnozel figuur 90 minuten in de spotlight.

2.0*

Vanwege zijn gepassioneerde, onconventionele manier van politiek bedrijven was Anthony Weiner van 1999 tot 2011 een populair congreslid namens het 9e district van New York. Tot er op zijn openbare Twitter-account een foto van een opbollende onderbroek verscheen. Op 21 juni 2011 trad Weiner af als congreslid. Deze documentaire volgt hem zijn echtgenote Huma Abedin, een naaste medewerker van Hillary Clinton, tijdens zijn politieke comeback in aanloop naar de burgemeestersverkiezingen in New York. Qua persoonlijkheid is Weiner zonder meer een interessant buitenbeentje, maar de makers hadden niet kunnen bevroeden wat er zou gebeuren tijdens deze campagne. Onderhoudende documentaire schetst een contrast tussen het beeld dat zowel media als politieke tegenstanders willen schetsen en de mening van de doorsnee New Yorker en is met terugwerkende kracht te zien als een voorbode van het politieke succes van Donald Trump.