Nightworld (2017)

Lekker geheimzinnige film met creepy muziek. Ze wisten mij tot het einde toe te blijven boeien.

Je wilt toch weten wat er achter steekt en dat weten ze goed verborgen te houden tot laat in de film.

Goed gedaan en genoten van de film.

Onder het mom van beter goed geleend dan zelf bedacht, gebruikt deze film de elementen van vele andere om zelf een spannend verhaal te vertellen. De regisseur is duidelijk fanboy! Echter als de pastiche van vertrouwde horror goed gedaan is, kan dat soms best goed zijn!

Zo zijn er in de film regelmatig levendige nachtmerries te zien en met de aanwezigheid van Robert Englund (de iconische dromen-demon Freddy Krueger) is die link al snel gelegd. Ook zijn er deuren te zien die erg Lovecraftiaans aan doen en verdere architectuur leek wel van Dario Argento’s Inferno (1980) En dan zijn er nog: een meisjes-tweeling die doet denken aan Stanley Kubrick’s The Shining (1980), een man die stokoud is maar nog steeds leeft die deed denken aan Alexandro Bustillo and Julien Maury’s Livid (2011), geesten die bedriegen en vastbesloten zijn om hun weg terug te vinden naar de wereld van de levenden uit James Wan’s Insidious (2010) en het gebouw dat eigenlijk een poort naar de hel is van Lucio Fulci’s The Beyond (1981)

De film speelt zich geheel af in Sofia, Bulgarije. Een meerwaarde voor de kijker is deze locatie niet maar het feit wil dat het daar wel goedkoper filmen is. Oud-politieagent Brett Irlam krijgt in zijn nieuwe baantje als beveiliger alleen maar opdracht om camera's in de gaten te houden. Mocht hij iets zien dan moet hij bellen. Tja...makkelijk verdienen maar hey het is een horror, dus er verschijnt natuurlijk iets op die camera's De film bouwt lang op dat mysterie en barst alleen in het einde wat uitbundiger los. Al weet de film het wel interessant genoeg te houden en zijn er ook een paar prima mainstream-jump-scares.

De hoofdrol is weggelegd voor Jason London (Dazed and Confused en The Rage: Carrie 2) Hij acteert wat houterig maar het volstaat. Zoals ook de rest van de cast. Alleen Lorina Kamburova (kleine rolletjes in Leatherface en Day of the Dead: Bloodline) als koffie-bar medewerkster die valt voor de charme van de Amerikaan, voelde een beetje bedacht. Gelukkig was ze wel een leuke verschijning.

De film is, mede door ietwat verwarrende geleende invloeden, verre van perfect maar weet een leuke spannende sfeer te creëren met zijn beschikbare middelen.

Hoewel de film gebaseerd is op een goed concept, is de film slecht. Ik denk dat het tempo van de film echt het grootste minpunt is - het voelt alsof er niets gebeurt tot de laatste 20 minuten, en alles wat er gebeurt is echt onsamenhangend en zinloos