Kollegiet (2007)

Wat een fantastische film zeg. Ik heb m'n hart vastgehouden tot het einde, maar die Scandinaven hebben geen enkel foutje gemaakt en leveren met Kollegiet de perfecte genrefilm af. Ik ben dan ook heel erg verbaasd over het lage cijfer tot dusver. Graag zou ik van de stemmers eens horen wat ze dan wel zo slecht vonden aan deze film.

Wat de film voor mij zo fantastisch maakt is dat alle ingrediënten erin zitten. Een goed gevonden en onderhoudend verhaal, goed uitgewerkte personages en onderlinge relaties, een verrukkelijk hoofdpersonage, spanning, schrikmomenten en een sterk einde. Dat de makers leentjebuur hebben gespeeld bij de Aziaten lijdt geen twijfel zou ik zeggen, maar dit is samen met de originele Shutter toch echt wel de best gemaakte variant in het genre.

Op audioviseel vlak ook erg netjes uitgewerkt met als enige minpuntje misschien dat de film qua kleurgebruik niet het niveau haalt van de Aziatische voorbeelden. Maar voor het overige wordt er ontzettend sterk gebruik gemaakt van jumpcuts en sound editing hetgeen de griezelige sfeer tot een maximum opdrijft. Jaja, dit is een echte topper.

Saaie, suffe horrorfilm die ondanks zijn korte speelduur oneindig lijkt. Het verhaal is bespottelijk en het Dogme-achtige camerawerk lelijk en weinig effectief. Hier en daar een enge scene, maar het is allemaal ver beneden de maat.

Sterk.

Een film die zijn mosterd overduidelijk uit Azië haalde, maar er een fijne Noorse schwung aan geeft.

Het is een redelijk typisch spookfilmpje, echt eng of spannend wil het dan ook nooit worden. Daarvoor is het té bekend terrein. Maar qua sfeer zit deze film echt wel goed. Visueel erg mooi, prachtige belichting voor, en vooral ook een knappe soundtrack. Het gedistorte lampgezoem doorheen de film is echt bepalend voor de sfeer.

100% genrefilmpje dat je absoluut niet moet kijken voor spanning of originaliteit, ook het einde is wat te eenvoudig, maar qua sfeer een onvervalst toppertje. En dat vind ik doorgaans bij dit soort films het belangrijkste.

4.0* en een uitgebreide review

Redelijke horror cq. thriller die een mooie manier van filmen en kleurgebruik kent maar me jammer genoeg niet echt wist te boeien.

Op zorgvuldige wijze worden de personages geïntroduceerd en de situatie geschetst zonder direct al te veel prijs te geven. De rollen zijn redelijk overtuigend gespeeld waardoor het aanwezige drama geloofwaardige overkomt in plaats van dat geforceerd wat je vaak in andere films ziet. Het moge duidelijk zijn dat dit stuk voor stuk geen rasacteurs zijn maar samen vormen een prettig geheel om naar te kijken.

Opvallend is het gebruik van kleur in deze film, wat voor een apart sfeertje zorgt in de appartementen en vooral op de gang. Om die reden vind ik het ook zo jammer dat de film voor mij niet veel meer is dan dat. Het verhaal mag dan wel bekend en voorspelbaar zijn, toch had er wel iets meer meegedaan kunnen worden om zich zo te kunnen onderscheiden van de rest.

Visueel gezien een mooie film die een prima sfeer neer weet te zetten, maar mij voor de rest niet wist te boeien.

3*

Prima film! Verhaaltje is niks nieuws maar wel goed uitgevoerd. Voldoende spanning, visueel netjes verzorgd, fijne muziek/sounds en degelijk acteerwerk. 7/10*

Vreemd dat deze film zo ondergewaardeerd wordt en misschien nog vreemder dat de regisseur ook Messengers II als tweede film op zijn naam heeft staan. Niks om trots op te zijn. Ik heb hem weliswaar nog niet gezien, maar ook niets positiefs over gehoord of gelezen.

Dramatisch.

Erg cliché spookfilmpje, het is maar weer eens een oude geest die toch nog even laat zien waarom ze zo ...spokerig... is geworden. Allerlei kommer en kwel natuurlijk, want spoken zijn nooit gewoon spoken, die hebben altijd een vreselijke achtergrond.

Maargoed dat vond ik nog niet het ergste, want als je zoiets leuk uitwerkt kun je er toch nog wat leuks van maken. In deze film vallen een aantal dingen op. Punt 1, het audiovisuele aspect, dat wisselt vrij leuke rushes en schrikmomenten af met rare slecht gekadeerde shots en enorm slechte editing. Erg wisselvallig dus, neig ik meer naar het negatieve, want de visuele uitbarstingen waren eigenlijk een beetje te standaard naar mijn gevoel. Daarnast viellen de personages op. De film zit vol met belachelijk slecht geschrven 'stoere-meiden-gone-wild' gedoe, met een wat tuttig grietje die daar niet helemaal tussen past, en vervolgens uitgekotst wordt... vrijwel uit het niets eigenlijk. Vervolgens slaat de film om en gedragen sommige jong-volwassenen zich als kinderen van een jaar of 12, met allerlei pesterijtjes die op geen enkel moment geloofwaardig overkomen. Uiterst lachwekkend gebeuren was dat. En eigenlijk wordt het met de minuut stompzinniger, als er doden vallen wordt het tuttige grietje daar op aan gekeken, omdat....... waarom eigenlijk? Ohja wacht ze paste er niet helemaal tussen, en ze neukte een keertje de stoere hunk van het stel, dan ben je natuurlijk de eerste verdachte van een drietal moorden!

Verder zitten er gewoon een paar onnozele zijplotjes in. Die hele romance ging bijvoorbeeld helemaal nergens over. Qua dialogen zat er eigenlijk elke 5 minuten wel weer iets doms in.
Had continu het gevoel dat dit door een groepje vrienden in elkaar was gedraaid, alleen een paar audiovisueel behoorlijke momenten verraadden enig talent. Genrefilm of niet, ook de originaliteitsprijs is te hoog gegrepen. Meer lachwekkend dan eng of spannend. En de schrikmomenten waren voor een veel te groot deel afhankelijk van het geluid. Zo'n beetje het sterkste punt van de film. De film gaat uit als een nachtkaarsje, terwijl het eigenlijk geen moment aangewakkerd werd.

1.5*

Deze horror wist me helemaal niet te boeien omdat het verhaal erg bizar aan mekaar hangt met diverse fragmenten.

Alleen de flitsende spanningsmomenten werden, vooral kleurloos, opgeveizeld. Voor de rest weinig betekenis.

Een Deense productie die langdradig naar welk? einde toegaat?

In horror moeten ze nog veel bijleren om een publiek te vinden dat zich kan inleven in zulk thema dat er eigenlijk geen is.

Het sexmoment is er gewoon bijgegooid en kan evenzeer in een andere film gebruikt worden.

Zeker geen aanrader. Zelfs niet voor de griezelliefhebbers.

Een sobere 1,0* kan er bij mij van af.

Ik blijf me verbazen over de hoge rating hier op Moviemeter, want deze film is niet zo best.

De soundtrack en de acteerprestaties zijn goed. Actrice Neel Ronholt is absoluut de moeite waard om naar te kijken. Buiten de set was ze met met haar tegenspeelster Julie R. Olgaard ontzettend goed bevriend. Helaas kwam er aan het leven van Mira Wanting vroegtijdig een einde. Ze overleed op 22 december 2012 op 34-jarige leeftijd aan de gevolgen van baarmoederhalskanker.

Het verhaal vind ik persoonlijk te mager om aan een spannende horrorfilm te voldoen. Dit geldt eveneens voor de schrikeffecten. Het geheel komt behoorlijk traag op gang. Dit is best wel zonde voor een film die binnen 20 dagen tijd werd opgenomen. In 2011 werd er een remake gemaakt onder de titel: 205 - Zimmer der Angst (2011).

2,0 *

Ben absoluut fan van Scandinavische series en films, kijk altijd uit naar de meestal zeer goede series, vooral de Deense, maar dit is echt een draak van een film. Krijgt ook op imbd maar 4,4 op 10, vind ik eigenlijk nog teveel, maar daaraan zie je dat het echt geen hoogvlieger is, er zijn niet veel goede horrorfilms, deze is ook absoluut niet de moeite, en oervervelend......

Horror heeft toch wel ietwat zijn eigen stijl naar gelang de oorsprong. Naast de bekende Amerikaanse horror heb je de eigen Japanse horror. Fransen geven hun eigen stijl dan weer en de zwarte komedie vanuit Canada, Australië, Engeland en tegenwoordig Polen, heeft een hele andere sfeer. Scandinavische horror is ook best de moeite. Meestal met een klein budget maar dat zorgt voor de nodige creativiteit.

De film is beter dan de score doet uitschijnen. De nodige schrikmomenten en mooi aangekleed in een duistere maar warme filter. Echt doorbreken doet het niet en de acteurs zijn vrij ondergeschikt aan de sfeer. Maar ik heb hier best van genoten.

Aardig.

Kollegiet vormt een aardige toevoeging vanuit Deense bodem aan het genre, al is de toevoeging niet bepaald van onschatbare waarde. Uiteindelijk is de opzet namelijk niet origineel meer en in dat opzicht is de film weinig vernieuwend, maar het kent wel een aardig stijltje om de boel wat op te fleuren.

Zo is er aandacht besteedt aan de verlichting als de filters. Beiden zien er goed uit, en daarmee krijgt de film al snel een apart sfeertje. Ondanks dat het even duurt voordat het allemaal opgang komt valt de stijl in ieder geval snel op en kent de film genoeg attributen zoals geluidseffecten om de sfeer even op te krikken.

Het acteerwerk is niet bepaald bijzonder en de rollen zijn tevens weinig origineel. Rønholt gaat in deze film de uitdaging aan om van haar figuurtje een goed personage te maken, maar het schrijfwerk zit haar niet mee. Regisseur Barnewitz besluit verder ook de standaardaankleding te geven aan Rønholt en die kan ze toch niet aan, gezien ik haar personage snel weer ga vergeten, of ik het nou wil of niet.

Verder is het verhaaltje ook niet bepaald origineel meer en het blijft jammer als dit soort horrorfilms er niks mee doen. Ook al ben je een horrorfilm, je kan altijd een beetje moeite investeren in het verhaaltje. Deze film kent vooral een aardige look, maar inhoudelijk is er weinig aan. Tel daarbij nog een ietwat taaie start bij op en je weet al snel dat dit geen bovengemiddelde horrorfilm gaat worden.

Tot zover mijn kritiek, want verder is de tweede helft aardig en kent de film wat aardige stijloefeningen. Net wat rauwer en gemener dan een gemiddelde horrorfilm, waardoor je wel snel kan opmaken dat dit geen Amerikaans product is. Soms spannend, in zijn geheel gewoon een aardige zit met plus- en minpunten. Voor een keertje wel aardig.

Een Deense horrorfilm die in 2007 meelifte met de Aziatische horror-rage. Opmerkelijk ook daarbij is de montage en camerawerk, dat switcht van de doodnormale Deense thriller-sfeer naar het schokkerige en vuige horrorsfeer.

De titel had ik in het oog toen ik erachter kwam dat The Messengers een vervolg zou hebben. Gemaakt door een Deen, die voor zijn poging in Amerika deze had gemaakt. Van de week dacht ik er spontaan weer even aan; blijkt deze film gewoon op Netflix te staan. Mijn vrijdagavond was geboekt.

Kollegiet is een nog vrij creatieve poging en ook zeker wel vermakelijk; maar toch net iets te standaard met een uitprobeersel die al telkenmale eerder is gebruikt. Een boze geest die bezit neemt van een studentenflat en zint op wraak na wat de eigenaresse ervan 20 jaar geleden heeft meegemaakt. Spiegels, veel boe-momenten en een typische afrekening. Of misschien is het gewoon zo dat 2007 inmiddels al 14 jaar geleden is.

Het acteerwerk kon er ook mee door. De argwanende Katrine wordt hier goed neergezet en is al snel onderdeel van een stel onvoorspelbare studenten. Zoals gezegd is de sfeer de montage zeker niet slecht en ook de geest wordt nog wel zodanig neergezet dat het weggelopen zou moeten zijn uit zo'n Aziatische horror. Het is echter toch net iets te mager en te standaard om echt zodanig te slagen als een steengoede horror. Maar vermakelijk en boeiend was het wel. Mede door de sfeer die de boel redelijk sterk houdt en de creatieve poging van de regisseur.

3,5*

Oké een turkey-score...dan zag ik blijkbaar toch een andere film? Of komt dat door de totaal verkeerde promotie? Dit een slasher? Dit was gewoon een prima Deense bovennatuurlijke horrorfilm! Het is variant op het traditionele verhaal van het “Japanse” ghost girl-genre. Waarbij een geest gevangen zit in een object. Dat genre was ten tijde van uitbrengen van deze film, het populairst Maar deze was wel een beetje meer Deens. En...als ik elke horrorfilm zou moeten beoordelen op originaliteit?

Wel kent de film een lange aanloop naar zijn horror. Veel tijd gaat er naar Katrine (sterk gespeeld door Neel Rønholt) die is verhuisd naar een studentenflatgebouw. Niet verwonderlijk want Kollegiet betekent college of universiteit. Enfin je ziet pesterijen en andere perikelen rond Sanne, Lukas en hun vrienden Deze proberen Katrine bang te maken met een oude mythe over de geest van een voormalige bewoonster van appartement 205. Een geest die Katrine natuurlijk per ongeluk door een badkamerspiegel te breken, bevrijdt...

De film heeft wel een paar scènes met bloed maar is niet al te bloederig. Duh...het is een spookhuis-horror dus op dat gebied is het altijd al wat rustiger! Dit compenseert de film door een paar goede griezelige scenes met de geest en subtiele jump-scares.(nee dit zijn geen boe-hard-geluid-schrik-dingen) Regisseur Martin Barnewitz voert het allemaal met enige finesse uit. De korrelige video wordt met groot effect gebruikt en dat in combinatie met licht en fotografische effecten, voegt het een bijna tastbaar gevoel van griezeligheid toe...

Wat misschien iets minder is, is dat het script op sommige gebieden onderontwikkeld is. De film speelt zich af in een universitaire omgeving, maar dat komt niet hele goed naar voren, de politie lijkt niet echt moeite te doen voor de moorden. Ach... dit zijn geen al te grote issues want ze leiden alleen maar af van waarom het draait; de geest. Maar ook het waarom van de geest...was mager...die deed maar wat...? Er was niet echt sprake van wraak voor wat er met haar was gebeurd.... als was dat wel erg genoeg!

Ondanks die gebreken was dit toch een behoorlijke goede Deense spookhuis-horrorfilm! Waar ik dan ook een ver boven het gemiddelde waardering aangeef! Ook onze oosterburen vonden dit blijkbaar goed want ze maakte van deze film zelfs een remake in de vorm van 205- Zimmer Der Angst (2011) Al ziet die film er qua beelden toch veel meer standaard uit!?

In tegenstelling tot mijn voorgangers kon deze film mij totaal niet bekoren. Een simpel plot die karig is uitgewerkt. Bijna alles in close-up, weinig tot geen sfeerbeelden. Vreselijk kleurgebruik, matig camerawerk, slechte SFX, lastig om in het verhaal te komen. Met twee sterren voel ik me meer dan genereus. *2.0