Til Døden Os Skiller (2007)

Redelijke komedie die lekker wegkijkt.

De 1e helft van de film sta je steevast aan de kant van Jan, al doet hij soms gekke bizarre dingen. Maar daarna kentert de film en heb je steeds minder empathie voor Jan.

Omdat de film ook wat mindere momenten kent vond ik een 3 hoog genoeg.

Erg matige ongebalanceerde komedie van Deense makelij. Het begon nochtans erg goed en vond het plot best OK met partnermishandeling en de spanningen op het werk. Nu, die Jan was al geen aangenaam personage vanaf het begin. Hoe moeilijk je het ook hebt thuis, daar is alle begrip voor, dan nog behandel je je personeel of klanten niet op deze manier. Dat is totaal respectloos.

Je kan dan wel eens lachen met die partnermishandeling, toch berust daar een enorm taboe op. Had dit graag wat verder uitgewerkt gezien. Zelfs op een luchtige manier. Jammer dat vanaf de intrede van de twee snullen ten huize Jan de sfeer en film omslaat. Jan is inderdaad nog een grotere zak dan voorheen gedacht en houdt zijn vrouw letterlijk gevangen zodat ze er manisch-depressief van werd.

Opeens slaat ze haar vleugels wel uit en wordt het plot erg zwakjes, voorspelbaar en ongeloofwaardig. Ook de reünie op het eind slaat werkelijk alles. Een degelijk 3,0* zat er zeker in, maar deze smolt als sneeuw voor de zon hoe verder de film evolueerde.

Zo, weinig stemmen. Ik stuitte hier bij toeval op via Netflix. Gelukkig maar, want heb me hier best mee vermaakt, vooral dankzij het personage Jan. Nogal onpeilbaar: het ene moment meelijwekkend, dan irritant, of onbedoeld grappig en met autistische en narcistische trekjes.

Jammer genoeg zijn er minder geslaagde momenten zoals het feit dat die twee lui in z’n huis trekken. Maar in grote lijnen ligt de (soms subtiele) humor me wel. Uitgerekend bij de concurrent gaan werken (de brug). En denken (of anderen doen laten denken?) dat je de baas over de brug bent omdat je in het tolhuisje zit. 3,5*, voordeel van de twijfel.