Sorg og Glæde (2013)

Ik weet niet of ik dit mijn vrouw zou kunnen vergeven... Ik denk het niet is heel heftig allemaal ook een goede rol van Jakob Cedergren ( bekend uit de hit serie Den som dræber / Those who kill) en een geweldige rol van Helle Fagralid als zijn vrouw.

De start van dit drama kon niet beroerder, was buitengewoon onrealistisch (wanneer de echtgenoot thuiskomt [bekend was waar hij zich bevond] moet hij zich zelf in verbinding stellen met de politie). Later begreep ik dat de regisseur zijn eigen tragische geschiedenis verfilmd heeft, dus het zal wel zo gebeurd zijn. De regisseur heeft zichzelf niet gespaard en het verhaal is hard. En gelukkig heeft hij niet zijn heil gezocht in bagatel, sentiment of sensatie. En toch beklijfde de film bij niet, miste ik nuance, vond ik 'm niet geheel geloofwaardig. Ik kan de vinger niet op de zere plek leggen; wellicht vond ik de hoofdpersoon te goedaardig, te begripvol, had hij teveel genade.

Saillant feit dat deze autobiografische film gebaseerd is op een afgrijselijk voorval in het leven van regisseur Nils Malmros. Dat verklaart allicht dat het verhaal verteld wordt vanuit het oogpunt van de echtgenoot. Daardoor miste ik toch wel een directe connectie met het gruwelijke incident. Mogelijk zou de impact van de film groter zijn geweest, wanneer de vrouw een meer prominente plaats in de film had gekregen om het gebeuren uit eerste hand te vertellen.

Zij moest van hem met de Lithium stoppen.

Zij voelde zijn gevoelens voor de jonge hoofdrolspeelster in zijn film heel goed aan en door niet met haar naar dat hotel te gaan had hij zijn vrouw een hoop ellende kunnen besparen. Of zijn vrouw desnoods mee te nemen.

Hij had zijn vrouw op de dag dat zij hun kind heeft vermoord nooit alleen moeten laten.

Het is niet haar schuld dat ze de baby vermoord heeft, maar het is zijn schuld.

Dat komt in de film nergens naar voor.

En vind ik ook nergens terug in recencies.

Het enorme egocentrische egoïsme van mannen wordt hier maar weer eens bevestigd.

Ooit al bij stilgestaan dat het wel eens allemaal door zijn egocentrische gedrag komt dat zij het kind vermoord heeft?

Ooit al bij stilgestaan dat het wel eens allemaal door zijn egocentrische gedrag komt dat zij het kind vermoord heeft?

Bijzonder drama over de moord van een kind door zijn moeder. Bijzonder in die zin dat het een eigen ervaring is van de regisseur als vader van het kind. Vanuit die optiek wordt het verhaal ook vanuit zijn standpunt verteld waardoor we een eenzijdig plot kennen. Zijn echtgenote en haar context komt te weinig uit de verf waardoor het gruwelijke drama en alles daarrond te weinig wordt geaccentueerd.

Vreemd is misschien het verkeerde woord, maar wel eigenaardig hoe vergevingsgezind en empathisch de man is ten aanzien van zijn vrouw. Het gaat hier tenslotte over de de dood van zijn kind. OK, schuldgevoelens zullen hier zeker meespelen, maar toch. Desalniettemin levert deze ontvouwing een beeld op van een zekere nuance welk ik wel kan appreciëren.

Geen idee wat ik mis aan de film. Geen idee ook in hoeverre het echt overeenstemt met de realiteit, maar knap is het wel van Malmros om dit te maken als soort van eigen therapie wellicht.

Een moeder vermoordt in een psychotische opwelling haar negen maanden oude dochtertje. De film lijkt aanvankelijk wat afstandelijk en zelfs saai. Maar eigenlijk bouwt het allemaal toch wel erg mooi op. Er zitten ook zeker hele mooie scenes in en het is denk ik toch ook zeker wel een realistische film in die situatie kan ik me voorstellen. Mooie film maar toch ook niet een echte hoogvlieger ondanks het diep emotionele en tragische onderwerp.

En dit is toch ook best wel bijzonder. Skønheden og Udyret (Film, 1983)

Dat het de eigen ervaringen van de regisseur zijn geeft de film wel een extra lading mee. Al weet ik ook niet zo goed wat ik daar nou mee aan moet. Hij stelt zich wel kwetsbaar op. Maar moet ik als kijker die hem verder niet kent of daar iets mee kan, daar mee geconfronteerd worden? Is dit toch niet meer een privéaangelegenheid?

Dit was een hele mooie film. Alleen het begin was wat onduidelijk. Ja, had eerst niet gelezen op moviemeter. Alleen gelezen op netflix. Johannes komt binnen. Die mevrouw huilt en zegt: "Signe heeft Maria vermoord". Maar wie is signe en die mevrouw? Was dat niet de man van Johannes. Was eerst wat raar, maar toen ik het hier had opgezocht op moviemeter begon ik het te begrijpen. Wel een leuke avond gehad.

[quote]xaid schreef:

Inderdaad: een ongelooflijk trieste opmerking van deze mevrouw.

Zou er ergens in handboeken te vinden zijn hoe dit unieke en alles verpletterende drama voorkomen had kunnen worden? Waarschijnlijk niet. Daarom is ook elk commentaar op het doen en laten van de betrokkenen niet alleen gratuit en hovaardig, maar zelfs volkomen ongepast en misplaatst.